جدید به قدیم
با آغاز فصل تابستان و افزایش دمای هوا در جنوب کشور، شهروندان هرمزگانی این روزها با یکی از جدیترین مشکلات روزمره خود مواجه هستند؛ صفهای طولانی دریافت بنزین که از ساعات ابتدایی بامداد آغاز میشود و گاه تا سه یا چهار ساعت به طول میانجامد. در بسیاری از شهرهای استان، رانندگان از ساعتهای اولیه صبح برای دریافت سوخت در مقابل جایگاهها صف میکشند تا پیش از آغاز ساعت اداری و فعالیت روزانه بتوانند بنزین مورد نیاز خود را تأمین کنند. وضعیتی که به گفته شهروندان، زندگی روزمره مردم را با اختلال جدی مواجه کرده است.
کمتر از دو هفته پیش ۵۸ خبرنگار و مستندساز خارجی از ۱۰ کشور جهان در قالب پویش ۱+ ۱۶۸ با حضور در مدرسه شجره طیبه شهرستان میناب از حمله دشمن آمریکایی صهیونیستی به این مدرسه و شهادت ۱۶۸ دانش اموز، آموزگار و والدین آنها گزارش، خبر و فیلم تهیه کردند.
در روزهای اخیر و همزمان با تهدیدهای جنگی، گزارشی رسمی از ترددهای مرزی منتشر شد که نشان میدهد پس از آغاز درگیریها، ۶۲ درصد ترددهای ثبتشده «ورودی» و ۳۸ درصد «خروجی» بوده است. این نسبت، در مقایسه با الگوهای رایج در بسیاری از جوامع جنگزده معاصر ــ همچون سوریه و اوکراین ــ که با موجهای گسترده مهاجرت و خروج جمعیت مواجه شدند، تصویری متفاوت ارائه میدهد. این یادداشت با رویکردی تحلیلی و تاریخی، تلاش میکند رفتار ملت بزرگ ایران در روزهای تهدید را در چارچوب مفاهیم «سرمایه اجتماعی»، «تابآوری ملی» و «هویت تاریخی» بررسی کند و نشان دهد چرا در بزنگاهها، الگوی کنش ایرانیان واجد ویژگیهای متمایز و ممتاز است.
روز ششم اردیبهشت، یادآور یکی از تلخترین رخدادهایی است که جامعه رانندگان و فعالان حوزه حملونقل هرگز از خاطر نخواهند برد؛ روزی که انفجار در اسکله شهید رجایی بندرعباس، جان تعدادی از رانندگان زحمتکش را گرفت و دلهای بسیاری را اندوهگین کرد.
این حادثه، تنها یک رویداد ناگوار نبود، بلکه نمادی از سختیها، خطرات و فداکاریهایی است که رانندگان هر روز با آن روبهرو هستند. آنان قهرمانان خاموشیاند که چرخهای اقتصاد کشور را در سختترین شرایط به حرکت درمیآورند؛ بیوقفه، با مسئولیت و عشق به کار.
یاد و نام رانندگان فداکاری و کارکنان و کارگران زحمتکش که در آن روز جان خود را از دست دادند، همواره در دل و ذهن جامعه و خانواده زنده خواهد ماند؛ نمادی از ایثار، تلاش و وفاداری به مسئولیت.
پدر ماکان را در یکی از مجالس یادبود اربعین شهدای دبستان میناب از نزدیک ملاقات کردم. اشک پشت پلکهایش خیمه زده بود. وقتی شانههای یک مرد شروع به لرزیدن میکند، آدمهای عاطفی هم به سختی توان تاب این لحظه را دارند و کلمات هم انگار به لکنت میافتند؛ با اندکی مکث چند کلمه در ذهنم جستجو کردم و به ایشان گفتم که حتما [روح]ماکان در بهترین جایگاه در بهشت در آرامش هست.
