جدید به قدیم
در جدیدترین تحول در حالی که براساس قانون بودجهی امسال وزارت نفت مکلف شده بود با همکاری بانک مرکزی و ظرف مدت چهار ماه پس از ابلاغ بودجه، کارتهای سوخت را به کارتهای بانکی اشخاص متصل کند اما براساس تازهترین اظهار نظر وزیر نفت و به دلیل آنچه اصلاح گستردهی زیرساختها اعلام شده، زمان اجرایش به پایان شهریورماه موکول شد. علاوه بر بیان مزایایی چون شفافیت و کاستن از میزان قاچاق سوخت که از سمت مسئولین دولتی بیان شده، تا کنون جزییات زیادی از این طرح اعلام نشده است اما از لابهلای صحبتهای مقامات ذیربط نشانههایی از برخی ویژگیهای طرح استنباط میشود. از جمله مهمترین اظهار نظرها در این پیوند که به شکلی غیر مستقیم اشاراتی به اهداف این طرح دارد، سخنان اخیر مسعود پزشکیان بود که گفته بود، چرا دولت به دهکهای بالا یارانهی بنزین دهد؟ این نوع سوال که در واقع نوعی استفهام انکاریست، گوینده با ذکر سوال نخواسته به پرسش پاسخ دهد بلکه تاکیدیست بر نظر خودش که همانا حذف یارانهی دهکهایی از جامعه است که از نظرش درآمد بالایی دارند. البته در این که یارانهی حاملهای انرژی در کشورمان رقم بسیار سنگینیاست کسی شکی ندارد، همینطور در این هم تردیدی نیست که این یارانههای سنگین…
…این ایده - دستکم در شکل اجرا نتوانست از سطح شعار فراتر برود و در عمل به سیاستی کارآمد و اثرگذار تبدیل شود. آغاز با امید، ادامه با رکود سیاسیدر ماههای اول، وعده وفاق برای بسیاری از فعالان سیاسی و حتی بخشی از افکار عمومی، یادآور روزنهای از تغییر بود. پیام اولیه این سیاست، ایجاد امکان گفتوگو میان گروههای مختلف و کاستن از فضای امنیتی و انحصاری بود. اما پس از چینش کابینه و انتصاب مدیران ارشد، مشخص شد که «وفاق» به جای ایجاد فرصت برای نیروهای تازه، به ابزاری برای تقسیم قدرت میان همان حلقههای همیشگی تبدیل شده است. یکی از وعدههای ضمنی وفاق، بازگرداندن اعتماد عمومی و باز کردن فضای سیاسی برای مشارکت گروههای خاموش و نسلهای جدید بود. با این حال، در طول این یکسال، سهم این گروهها در مدیریت کشور تقریباً صفر ماند. هیچ سازوکار جدی برای ورود جوانان، زنان و نیروهای منتقد به قدرت ایجاد نشد. این خلأ باعث شد که در افکار عمومی، «وفاق» به جای پلی برای مشارکت، به «چرخش صندلیها» تعبیر شود. کابینه ناهمگون و فقدان برنامه واحددر یکسال گذشته، کابینه پزشکیان به دلیل تنوع شدید گرایشهای سیاسی و تضاد دیدگاهها، نتوانست بر سر یک برنامه واحد اقتصادی یا اجتماعی به اجماع برسد…
…همصدایی از این مطالبه بهحق حمایت کنند. این خواسته، فقط یک نظر شخصی یا گروهی خاص نیست؛ بلکه مطالبه عمومی جزیرهنشینان و مردم هرمزگان است که سالهاست به دنبال آن بودهاند.انتصاب مدیرعامل بومی، علاوه بر تقویت اعتماد عمومی، پیام روشنی به مردم خواهد داد که ظرفیتهای بومی مورد احترام و توجه قرار میگیرند. چنین تصمیمی میتواند موتور توسعه اقتصادی قشم را با استفاده از سرمایهگذاران محلی و بومی فعالتر کند، نرخ بیکاری را کاهش دهد و زمینه پیشرفت را فراهم آورد. همچنین این انتخاب، الگویی مثبت برای سایر مناطق آزاد کشور خواهد بود که استفاده از نیروهای بومی را نه یک امتیاز، بلکه یک ضرورت برای توسعه میدانند.در شرایط کنونی که قشم ظرفیتهای بینظیری در حوزه گردشگری، شیلات، انرژی و تجارت دارد، نمیتوان مدیریت آن را به دست افرادی سپرد که آشنایی اندکی با شرایط محلی دارند. مدیرعامل بومی میتواند با اتکا به ارتباطات مردمی، استفاده هوشمندانه از منابع و شناخت دقیق از مشکلات ریشهای، مسیر توسعه را هموار کند. اکنون فصل فرصت دادن به جوانان بومی و توانمند استان هرمزگان است؛ فصلی که باید با انتخاب درست آغاز شود تا آیندهای روشنتر برای قشم و مردمانش رقم بخورد. این بار، مسئولان باید با همدلی و همگرایی…
…شوند. روی کاغذ، قشم پتانسیل تبدیل شدن به یک مرکز لجستیک و تجاری در مقیاس دبی یا سنگاپور را داشت. اما این رویا هرگز به واقعیت نپیوست. در عمل، مناطق آزاد به جای آنکه موتور توسعه باشند، به حیاط خلوت نهادهای قدرتمند، مراکز واردات کالاهای مصرفی لوکس و بستری برای فعالیتهای اقتصادی غیرشفاف تبدیل شدند. فساد سیستماتیک و سوءمدیریت، این پتانسیل عظیم را به یک فرصت از دست رفته بدل کرد. اکنون، نبرد بر سر کنترل همین ساختار ناکارآمد اما سودآور، به نمادی از بیماری مزمن اقتصاد سیاسی ایران تبدیل شده است. ماجرای کنونی با بالا گرفتن انتقادات از عملکرد مدیرعامل فعلی منطقه آزاد قشم، عادل پیغامی، آغاز شد. فشارهای نمایندگان مجلس و نخبگان محلی، وزارت اقتصاد را ناگزیر به پذیرش تغییر کرد. فرآیندی رسمی برای انتخاب جایگزین آغاز شد و با معرفی سه نامزد بومی و معتبر از استان هرمزگان (علی کمالی، مهدی دسینه و ایوب زارعی)، این امیدواری در میان مردم محلی جان گرفت که برای نخستین بار، کنترل سرنوشت اقتصادیشان به دست فردی از میان خودشان سپرده خواهد شد. این خوشبینی اما دیری نپاییددر پشت پرده این فرآیند ظاهراً شفاف، یک بازی دیگر در جریان بود. ورود ناگهانی و خارج از لیست محمدرضا کلائی، شهردار سابق مشهد…
…یکی از راهکارهای موثر برای مقابله با این مشکل، تشکیل کمیتهای از نخبگان و متخصصان هر سازمان برای انتخاب و ارزیابی مسئولین است.این کمیته باید متشکل از افراد با تجربه، متخصص و دارای سابقه درخشان در همان حوزه کاری باشد. که وظایف زیر را میتوان برای آن تعریف کرد:۱- شناسایی افراد شایسته بر اساس معیارهای علمی و اخلاقی.۲-بررسی سوابق کاری و مدیریتی نامزدها.۳-مصاحبه و ارزیابی عملکرد پیشین.۴-پیشنهاد فرد اصلح به مراجع بالاتر بدون اعمال فشار سیاسی یا شخصی.این روش مزایای بیشماری نیز دارد از جمله▪︎حفظ شایستهسالاری: جلوگیری از نفوذ روابط شخصی در انتصابات.▪︎افزایش اعتماد عمومی: کارکنان و جامعه احساس میکنند مدیران بر اساس لیاقت منصوب شدهاند.▪︎ارتقاء بهرهوری: مدیران شایسته توانایی بیشتری در تصمیمگیری و حل مشکلات دارند.▪︎پایداری سازمانی: تصمیمات مبتنی بر تخصص، اثرات بلندمدت مثبتی دارند.شکی نیست که در شرایط کنونی، فرآیند انتخاب و انتصاب مدیران در بسیاری از ادارات کشور، با چالشهایی روبهروست.چالشهایی مانند۱-غلبه روابط بر ضوابط، رابطهگرایی جای شایستهگزینی را گرفته است.۲-سیاسیکاری: تغییر مدیران همزمان با تغییر دولتها یا مدیران کل، حتی اگر عملکردشان مثبت باشد.۳-عدم شفافیت: معیارهای انتخاب اعلام نمیشود و فرآیند ارزیابی پنهان است.بیتوجهی به نظر…
نماهنگ راه حرمإنّا علیالعهد…زائر!قدم رو چشم من بگذارسختی این راه رو به من بسپار…من و این جاده، همقسم شدیمکه مسیرت امن، دلت روشن، و قدمهات بیوقفه باشه…تا حرم، تا عشق، تا حسین (ع)خوانندگان: غلامرضا صنعتگر و ستار سهرابیآهنگساز: امید رهبرانتقدیم به همه دلدادگانی که راه کربلا را با پای دل میروند…
…از همه مهمتر آنکه مذهب سنی شبه قاره هند خصوصا پاکستان نیز پروده و انتقالیافته از مبدا ایران سدههای میانی و مملو از عناصر ایرانی است. همینطور بر همین اساس بیگمبوتو همسر بوتو و مادر بینظیر بوتو، ایرانی، اصفهانی و از تبار کردهای ایرانی بوده است .او مادر دموکراسی پاکستان خوانده میشود و خانوادهاش تاثیرات عمیق و پایداری بر توسعه و نزج بافتهای اولیه جامعه مدنی پاکستان داشتهاند. حتی مقامات ارشد کنونی این کشور چون رئیسجمهورش آصفعلیزرداری از قومیت بلوچ (قومیتی ایرانیتبار) و رئیس مجلسش، یوسفرضا گیلانی(از تبار عبدالقادر گیلانی عالم بزرگ اهل گیلان )هم، ریشههایی ایرانی دارند.این کشور اتمی با داشتن دومین رتبهی جمعیتی در جهان اسلام علاوه بر این پیوندهای بسیار نزدیکش دارای مرزی طولانی و در حدود 900 کیلومتری با کشورمان است.پاکستان به لحاظ اقتصادی اگرچه رتبهی ضعیفی در درآمد سرانه و جایگاه متوسطی در توسعهی انسانی دارد اما با تولید ناخالص داخلی(GDPبر اساس برابری قدرت خرید) حدودا 1600 میلیارد دلاریاش در رده بیستوچهارمین قدرت اقتصادی جهان قرار دارد. از اینرو پتانسیلهای تقویت روابط ایران با پاکستان علیرغم همگن بودن اقتصادشان هم کم نیست به گونهای که قابلیتافزایش این روابط تا سطحی بسیار بیش از 10 میلیارد دلار در زمینههای کشاورزی، انرژی…
…اسرائیل، جنبه تازهای پیدا کرده است. حکومت جمهوری آذربایجان با افزایش برداشت آب از ارس، بیشتر این مقدار برداشت را به بخش کشاورزی و مورد سرمایهگذاری شده اسراییل اختصاص داده است. همین اقدام سبب کمبود شدید آب آشامیدنی شده و مردم رایون بیله سوار در مقابل استانداری تجمع کردهاند.کمبود آب آشامیدنی سبب شده تا گروهی از مردم رایون (استان) بیله سوار (هم مرز با بیله سوار استان اردبیل ایران) پنجشنبه ۷ مرداد (۲۹ ژوئیه) در مقابل استانداری تجمع کنند. این تجمع تا جایی پیش رفته که مشارکت کنندگان درب ورودی استانداری را مسدود کردند و مانع ورود مقامهای دولتی به محوطه شدند. هرچند این تجمع با دخالت پلیس پایان یافته اما از جمله مشکلات آذربایجان در حوزه بحران آب در جنوب این کشور تلقی میشود.جمهوری باکو برداشت آب از رودخانه کورا (دومین منبع تامینکننده آب دریای کاسپین) را طی ۴ ساله گذشته بیشتر کرده است. این آب برای مصارف کشاورزیِ صنعتی بهره برداری میشود. راه اندازی شرکت های کشت و صنعت در دشت مغان (حدود دو سوم دشت مغان در قلمرو جمهوری باکو است) بخشی از این برنامه است. همچنین افزایش تولیدی میوه از جمله انگور و غله جو برای کارخانههای شرابسازی قسمتی از برنامه تولیدی رایج است…
… البته وجود این مناطق در کشور که به آن باید چون گوهری گرانبها نگریست دارای ظرفیتهای عظیم دیگری در زمینهی گردشگری، شیلات و آبزیپروری هم هست که میتواند به گونهای قدرتمند در حرکت کشور در مسیر توسعه موثر باشد.اما آنچه باید به آن توجه ویژهای شود عنصر زمان است چه آنکه حرکت در مسیر توسعه مبتنی بر رقابت است و اگر ما در این روند از سرعت و شتاب لازم برخوردار نباشیم از رقبا عقب افتاده وضمن تصاحب فرصتها توسط آنان به اهداف مورد نظر نمیرسیم.در دنیای کنونی،کشورهایی که به این ادراک حیاتی رسیدهاند در قافلهی رشد تمدن بشری پیشتازند.در منطقهی پیرامون ما به ویژه سواحل جنوبی خلیجفارس این ادراک سرلوحهی برنامههای سیاستگذاران این کشورها قرار گرفته و شاهد حرکت شتابان این کشورها در مسیر توسعه هستیم به گونهای که در پیوند با رشد مناطق ساحلی این کشورها بنادر عربی این حوزه در حال قرار گرفتن در جایگاه توسعهیافتهترین بنادر جهانی هستند.اگر ما هم بتوانیم خودرا با این شتاب توسعه همراه کنیم میتوان به آن به مثابهی فرصتی ارزشمند نگریست اما در غیر این صورت بازندهای مغموم میشویم که مقصر اصلیاش هم خود ما خواهیم بود.بنابراین ضمن تجدید نظر در بسیاری از راهبردها…
در سایه سکوت نهادهای ناظر و رسانههای رسمی، دولت با ارائه لایحهای جدید که با هدف «صیانت از نظم عمومی» و «مبارزه با اخبار جعلی» تنظیم شده، عملاً تیشه بر ریشه آزادی بیان و شفافیت زده است. این لایحه، که در ظاهر زبان حقوقی و نظم را به خود گرفته، در باطن ابزاری برای کنترل هرچه بیشتر صدای منتقدان و محدود کردن فضای باز گفتوگو در جامعه است.در این لایحه، مفاهیمی همچون "تشویش اذهان عمومی"، "ترویج یأس"، "زیر سؤال بردن مشروعیت نهادها" به گونهای مبهم و قابل تفسیر ذکر شدهاند که میتوانند چالشی گسترده برای هر روزنامهنگار، فعال رسانهای، یا حتی یک کاربر ساده شبکههای اجتماعی باشند. تجربه تاریخی ما نشان داده است که هرگاه مفاهیم حقوقی از وضوح فاصله میگیرند، راه برای سرکوب سلیقهای باز میشود.در مادهای از این لایحه، حتی بازنشر مطالب رسانههای خارجی یا بازتاب اعتراضات مردمی در فضای مجازی میتواند مصداق «همکاری با دشمن» تلقی شده و با احکام سنگین مواجه شود. این در حالی است که در نظامهای مردمسالار، رسانه و نقد از ارکان نظارت عمومی بر قدرت هستند، نه تهدید امنیتی.آزادی بیان، ستون دموکراسی و شرط سلامت حکمرانی است. بدون فضای آزاد نقد، جامعه دچار رکود، فساد، و فروپاشی اعتماد میشود…
امتحانات حضوری زیر سایه انفجارها
