جدید به قدیم
اما همانطور که مسئولان نیز بارها تأکید کردهاند، مسیر ارتقای خدمات درمانی در هرمزگان هنوز ادامه دارد. یکی از مهمترین مطالبات مردم استان، تکمیل زنجیره تجهیزات تشخیصی از جمله دستگاههای MRI و CT Scan است.کمبود این تجهیزات در برخی مناطق سبب شده بیماران برای انجام تصویربرداریهای تخصصی، هفتهها در صف انتظار بمانند یا ناچار شوند با صرف هزینه و زمان زیاد به استانهای مجاور سفر کنند. از سوی دیگر، فرسودگی برخی دستگاههای موجود نیز مشکلاتی ایجاد کرده و در مواقع خرابی، فشار مضاعفی بر سایر بیمارستانها و نوبت دهی بیماران وارد میکند. این در حالی است که استان هرمزگان با وسعت جغرافیایی گسترده، جمعیت رو به رشد و موقعیت بندری و صنعتی خاص خود، نیازمند تجهیز کامل مراکز درمانی به فناوریهای تشخیصی روز است. خوشبختانه، خبرهای خوبی نیز در راه است. طبق اعلام مسئولان دانشگاه علوم پزشکی، تجهیز تمامی بیمارستانهای استان به دستگاههای جدید CT Scan در دستور کار قرار گرفته و مراحل نهایی آن در حال انجام است. این اقدام گامی مهم در جهت عدالت درمانی و کاهش نیاز بیماران به مراجعه به مرکز استان یا سایر شهرها خواهد بود. با این روند امیدوارکننده، انتظار میرود گام بعدی، تجهیز بیمارستانهای هرمزگان به دستگاههای جدید MRI باشد تا چرخه…
واقعیتی که نمیخواهیم ببینیمدر حالی که چین، هند، کره جنوبی و حتی کشورهای کوچک حاشیه خلیج فارس با سرعت سرسامآور به مراکز نوآوری تبدیل میشوند، ایران همچنان گرفتار سیاستهای محدودکننده، تحریم و سوءمدیریت داخلی است. بهجای اینکه مسیر تعامل علمی و فناورانه با جهان باز شود، بسیاری از تصمیمها عملاً ایران را به حاشیه رانده است و نتیجه چنین میشود که جوانان نخبه به جای ساخت آینده کشور، مهاجرت میکنند؛ صنایع بهجای تولید فناوری، درگیر مونتاژ و خامفروشی باقی ماندهاند و بازارهای جهانی فناوری بدون حضور ایران شکل میگیرند و سهمی برای ما نمیگذارند.پیوستن به این شبکه، تنها یک انتخاب اقتصادی نیست، بلکه شرط بقا در قرن بیستویکم است. نپیوستن به آن نیز یعنی ادامه خامفروشی منابع و از دست دادن ارزش افزوده؛ افزایش بیکاری و ناامیدی نسل جوان و کاهش قدرت چانهزنی سیاسی ایران در معادلات جهانی.باید صریح گفت که سیاستهای فعلی که بر طرد تعامل جهانی و نگاه امنیتی به علم و فناوری استوار است، ایران را به یک مصرفکننده وابسته بدل میکند. آینده، متعلق به کشورهایی است که در زنجیره نوآوری جهانی تولیدکننده باشند. ایران اگر امروز دست به انتخابی شجاعانه نزند، فردا فقط تماشاگر خواهد بود. پیوستن به شبکه جهانی فناوری نه یک انتخاب…
در قالب نهضت سلامت و با مشارکت استانداری، دانشگاه علوم پزشکی و حمایت وزارت بهداشت، ۸۵ دستگاه دیالیز به ارزش بیش از ۱۳۰ میلیارد تومان به بیمارستانهای استان تحویل شد.با این اقدام، ظرفیت دیالیز در هرمزگان نزدیک به ۵۰ درصد افزایش یافته و شاخص خدمات به بیماران کلیوی به سطح استاندارد کشوری رسیده است.
…اما امروز، با یافتههای تازه باستانشناسی، روایت تازهای از این سرزمین شکل گرفته است؛ روایتی که دهتل را به یکی از مهمترین محوطههای پارینهسنگی ایران بدل میکند.در بررسیهای اخیر به سرپرستی سپهر زارعی، باستانشناس و معاون میراثفرهنگی استان هرمزگان، مجموعهای از ابزارهای سنگی و شواهد سکونتی در دامنه کوه پرلاور شناسایی شد که قدمتی بیش از ۲۰۰ هزار سال دارند.این کشف نشان میدهد که انسانهای اولیه، در دوره پارینهسنگی قدیم و میانی، در همین ناحیه زندگی کردهاند.اما اهمیت این یافتهها تنها در جنبه علمی آن نیست.دهتل امروز، در آستانهی تحولی هویتی و فرهنگی قرار دارد.در زمانی که بسیاری از مناطق جهان برای خلق برند فرهنگی هزینههای کلان صرف میکنند، دهتل بهصورت طبیعی و مستند، واجد هویتی جهانی شده است: «زادگاه انسان در جنوب ایران».این دستاورد، فرصتی است برای بازنگری در نگاه توسعهای به منطقه؛ فرصتی که اگر با برنامهریزی درست همراه شود، میتواند زمینهساز رونق گردشگری، افزایش سرمایهگذاری فرهنگی و تقویت جایگاه شهرستان بستک در نقشه ملی میراث ایران باشد.اکنون، نقش همهی نهادها و مردم منطقه در تحقق این هدف تعیینکننده است: از شورای اسلامی و دهیاری دهتل گرفته تا اداره میراث فرهنگی، فرمانداری و دستگاههای استانی.برای بهرهبرداری درست از این ظرفیت…
با پایان بحران، وعدهها هم فروکش کرد و صدای پرستار، بار دیگر در همهمهی بیتفاوتیها گم شد. امروز مشکلات معیشتی و نابرابریهای حقوقی بزرگترین زخم جامعه پرستاری است. طبق آمار، سالانه بیش از ۳۰۰۰ پرستار ایرانی برای یافتن شرایط کاری بهتر مهاجرت میکنند؛ یعنی بهطور میانگین، هر ماه حدود ۲۰۰ پرستار کشور را ترک میگویند. این در حالی است که نظام سلامت ایران با کمبود بیش از ۱۰۰ هزار پرستار روبهروست. در استان هرمزگان، این کمبود شکل بحرانیتری به خود گرفته است.بر اساس استانداردهای وزارت بهداشت، به ازای هر تخت بیمارستانی باید یک پرستار فعال باشد. در حال حاضر حدود ۳۵۰۰ تخت در بیمارستانهای هرمزگان وجود دارد، اما تنها ۲۱۱۶ پرستار در این استان مشغول به کارند. به بیان دیگر، استان دستکم با کمبود ۱۳۰۰ پرستار مواجه است. با توجه به برنامهی افزایش هزار تخت بیمارستانی جدید در آینده، کمبودی بیش از ۳۰۰۰ پرستار پیشبینی میشود؛ آماری نگرانکننده که زنگ خطر را برای نظام سلامت این استان به صدا درآورده است.این کمبود نیروی انسانی باعث شده فشار کاری بر پرستاران افزایش یابد و فرسودگی شغلی و خستگی روحی در میان آنان شدت گیرد. از سوی دیگر، پایین بودن دستمزدها، نبود امنیت شغلی، اضافهکار اجباری و گرانی هزینههای زندگی…
سرخوردگی سیاسی پدیدهای است که از دل تجربه ی شکستهای مداوم و ناکارآمدیهای سیاسی بیرون میآید. وقتی مردم احساس کنند دولت و نهادهای سیاسی به وعدههای خود عمل نمیکنند یا حتی در مسیر خدمت به منافع عمومی نیستند، اعتمادشان به سیستم سیاسی تحلیل میرود و حس بیقدرتی و بیتأثیری آنان به تدریج در جامعه گسترش مییابد. این سرخوردگی اغلب ناشی از عواملی همچون فساد گسترده، نبود شفافیت در تصمیمگیریها، نابرابریهای فزاینده و فقدان امکان مشارکت واقعی مردم در فرآیندهای سیاسی است. در بسیاری از کشورها این سرخوردگی سیاسی به شکل های مختلفی نظیر؛ کاهش مشارکت انتخاباتی، کاهش اعتماد به نمایندگان و حتی بیاعتنایی نسبت به قوانین و مقررات بروز میکند. در چنین شرایطی، فضای سیاسی به جای آنکه محل گفتوگو و همکاری برای بهبود شرایط باشد، به عرصهای برای تقابل و کشمکشهای شدید تبدیل میشود. سرخوردگی سیاسی در واقع میتواند به یک ویروس اجتماعی تبدیل شود که پویایی و انگیزه تغییر را از مردم میگیرد.ترس اجتماعی معمولا هنگامی شدت مییابد که احساس شود امنیت فیزیکی، روانی یا اقتصادی افراد در معرض تهدید است و این ترس میتواند ریشه در سرکوبهای سیاسی، خشونت خیابانی، بیثباتی اقتصادی یا حتی گسترش شکافهای فرهنگی و هویتی داشته باشد. ترس، یک نیروی بازدارنده قدرتمند…
به گزارش صبح ساحل، احمد رئیسی، رئیس گروه مراقبت از بیماریهای منتقله توسط ناقلین وزارت بهداشت با اشاره به ماهیت اجتماعی بیماری تب دنگی و نقش تعیینکننده مدیریت یکپارچه در کنترل آن، اظهار داشت: با یک نوع بیماری سروکار داریم که ماهیتی کاملاً اجتماعی دارد و برای کنترل آن، نیازمند اراده جمعی و همکاری بینبخشی هستیم؛ حتی بیش از آنچه در دوران کرونا تجربه کردیم. برخلاف بیماری کووید–۱۹ که واکسن و درمانهای شناختهشدهای در دسترس بود، تب دنگی از چنین امکانی برخوردار نیست و ماهیت آن، بهشدت اجتماعی است.وی افزود: در این شرایط، وجود یک اراده واحد سیاسی در سطح کشور، استانها و شهرستانها ضروری است تا بتوانیم با دیدگاه و برنامهریزی منسجم، این بیماری را کنترل کنیم.رئیسی گفت: بیماری تب دنگی در حال حاضر نه واکسن مؤثر در دسترسی و نه درمان قطعی شناختهشدهای دارد، بنابراین باید بیش از هر چیز، بر پیشگیری و مدیریت اجتماعی این بیماری و عوامل ایجاد آن، متمرکز شویم.وی با اشاره به تجربیات بینالمللی در زمینه مقابله با پشه آئدس گفت: در کشورهایی مانند سنگاپور، مسئولیت اصلی کنترل پشه آئدس و تب دنگی نه بر عهده وزارت بهداشت، بلکه بر دوش سازمانهای متناظر با شهرداریها و سازمان حفاظت از محیط…
فیلم «شیفت دیروقت» با نگاهی مستندگونه، زندگی پرستاری را در میان بحران کمبود نیرو و فشار روحی روایت میکند؛ تصویری که در بیمارستانهای هرمزگان، نه روی پرده، بلکه هر شب در واقعیت تکرار میشود. پرستارانی که در خط مقدم درمان، در برابر بیماری، خستگی و حتی بیمهری جامعه میایستند بیصدا، اما با شرافتی خیرهکننده.
بندرعباس از نظر اقلیم، شهری است که فضاهای باز و سایهدار برای حیات روزمره اهمیت حیاتی دارند. در اینجا، زیست شهری به درون ساختمان محدود نمیشود؛ کیفیت فضاهای عمومی مانند گذرگاههای پیاده، میدانهای کوچک، سایهاندازها و سکوهای نشیمن، تعیین میکند که آیا شهر قابل سکونت است یا صرفاً مجموعهای از بلوکهای مسکونی بیروح. در محلات جدید چون گلشهر یا محدودههای شمالی شهر، حجم ساختوساز با سرعت بالا افزایش یافته، اما شبکهی فضاهای عمومی در همان نسبت رشد نکرده است. بسیاری از خیابانها فاقد سایه، نشیمن یا بدنهی فعالاند و همین باعث شده فضا نه برای مردم، بلکه تنها برای عبور خودروها شکل گرفته باشد. منظر شهری در معنای عمیق خود، صرفاً زیبایی ظاهری بناها نیست؛ بلکه ادراک جمعی از فضاست. شهر وقتی معنا مییابد که شهروند بتواند در آن قدم بزند، مکث کند، نگاه کند و با دیگران تعامل داشته باشد. کیفیت طراح یپیادهروها، تناسب مقیاس درختان و سازههای سایهبان، تنوع کاربری در طبقات همکف و حتی رنگ و مصالح نماها، همگی در شکلگیری این ادراک نقش دارند. این عناصر باید بر اساس شناخت اقلیم گرم و مرطوب طراحی شوند؛ یعنی سایهی کافی، جریان هوا و بهرهگیری از مصالحی که گرم نمیمانند. اما متأسفانه الگوی توسعه در برخی محلههای…
اگر روزی در بیمارستان بستری شده باشید، در لحظهای از ضعف و اضطراب، شاید تمام جهان برایتان در دستان پرستاری خلاصه شود که آرام، مطمئن و دقیق در کنار شما ایستاده است. پرستاری که گاهی تنها صدای دلگرمکنندهاش، میان بوقهای دستگاه و اضطراب اطراف، تکیهگاه میشود. اما همین تصویر انسانی، در زندگی روزمرهاش، کمتر به چشممیآید.فیلم «شیفت دیروقت» (Heldin / Late Shift) ساختهی «پترا وولپه»، تصویری دقیق و تکاندهنده از همین واقعیت است. در این فیلم، دوربین بهسادگی و بیهیچ اغراق، یک شیفت شبانه در بخش آنکولوژی را دنبال میکند؛ جایی که پرستاری جوان، در میان ۲۵ بیمار، باید میان درد، اضطراب، مرگ و زندگی تعادل برقرار کند. فیلم داستان ندارد، قهرمانش در نبردی بیرونی نیست، اما در هر لحظه از درون میجنگد با خستگی، ترس، حس گناه و وظیفه. بازی حیرتانگیز لئونی بنش در نقش پرستار، بیهیچ دیالوگ اغراقآمیزی، تمام خستگی و تنهایی شغل پرستاری را به تصویر میکشد. او نه فریاد میزند و نه اعتراض میکند؛ تنها با چشمانی خسته و حرکاتی دقیق، معنا میبخشد به واژهای که سالهاست فراموش کردهایم: فداکاری بیصدا. اما نکته تکاندهنده فیلم آن است که واقعیت از فیلم سختتر است.در هرمزگان، صدها پرستار هر شب در چنین شیفتهایی کار میکنند؛ با همان…
