جدید به قدیم
معاون وزیر بهداشت در تازهترین اظهارنظر خود درباره ویروس کرونا از مردم میخواهد که اینقدر بیخیال نباشند.
ناوچه کنارک نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، دچار حادثه شد و در این اتفاق تعدادی از هموطنان عزیزمان را از دست دادیم، دردی به دردهای بیشمارمان اضافه شد، اما آیا نمیشد این اتفاق نیفتد؟
جهش تولید از دیدگاه “کمی” به معنای چندین برابر شدن نرخ رشد اقتصادی- فرهنگی و از دیدگاه “کیفی”، به معنای رقابت پذیری جهانی و برند شدن کالاها و خدمات کشور است.
صورتها همه ماسکپوش و دستها پلاستیکی بود. تفاوت آدمها را فقط از نوع ماسک و دستکشهایشان میشد فهمید. دستکشهای پلاستیکی شفاف که برای هر دستی گشاد بود. دستکشهای صدفیرنگ که باپوست دست یکی میشد. دستکشهای لاتکس آبی و کرمرنگ. ماسکهای پارچهای، فیلتردار، معمولی. بوی الکل و مواد ضدعفونیکننده فضا را پرکرده بود. زنی با یک پلاستیک پر از ماسک، جلوی دو کودک ایستاده بود و ضمن یادآوری نکات بهداشتی، صورتهایشان را با ماسک میپوشاند. همه با چیزی میجنگیدند که هرجایی بود اما هیچجا نمیشد دیدش. اشیا، سطوح و حتی عزیزترین کسان آدم هم دشمنی بالقوه به شمار میآمدند. آدمها به هم نزدیک نمیشدند، حتی به عزیزترینهایشان. همبستگی و محبتشان را با دوری کردن از هم نشان میدادند.
در روزهای کرونایی که مردم تمام فکر و ذکرشان شده رعایت موارد بهداشتی و سعی میکنند با یکبار مراجعه به مراکز خرید مایحتاج چند روز خود را تهیه کنند، در مراجعه بعدی با آنچه روبرو میشوند افزایش قیمتهاست.
استان هرمزگان که از آن بهعنوان پایتخت اقتصادی کشور یاد میشود علاوه برداشتن پتانسیلهای مختلف در بخشهای گونا گون دارای جوانان تحصیلکرده و بااستعدادی است.
ساعت 7 و 19 دقیقه و 37 ثانیه بامداد جمعه یکم فروردین ماه، آغاز سال یک هزار و سیصد و نود و نه هجری خورشیدی و نوای »یا مقلب القلوب واالبصار ایرانیان سراسر جهان.
نزاع آدمها بر سر چیزی که به آن طمع کرده اند می تواند قصهای پرکشش باشد که قابلیت تبدیل شدن به سریال را دارد، اما قطعا سریالی که بر اساس چنین داستانی ساخته شده است برای قرارگرفتن در جایگاه سریال مطلوب و قابل قبول چیزهای دیگری هم لازم دارد.
سالهاست به دنبال تحمیل تحریمهای ظالمانه استکبار به کشورمان، وضعیت بهداشت و درمان نیز همچون بخشهای مختلف مناسب نیست
بین عکسهای پرتعدادی که از دوران کودکی ام به جا مانده عکسی هست که در آن منی که 4 یا 5 ساله بود با دست زیر چانه زده، به امواج دریا خیره شده و مبهوت نگاهش میکند، آن عکس تا مدت ها برایم یک عکس معمولی از یک سفر معمولی به شمال کشور بود
