جدید به قدیم
تحلیل بازار بورس، سکه و ارزهای دیجیتال در گفتوگو با مریم دهقان، کارشناس اقتصادی
برای اندک کوچه باغهای ماندهی قصرالدشت، برای آن بنگاه محصور در سروناز باغ ارم، برای حوض سعدیه که در آن سکه میاندازیم، برای حافظیه در پاییز، برای خیابان وصال که قدمگاه عشاق نسلهای قبل بود، برای سینما سعدی و ملاصدرا ، برای قلب دنیا چهارراه زند. برای شهرمان شیراز که مکان نیست ، منش است. برای روا داری ارجمند مردمان این شهر که غریب گداز نبودهاند و نیستند، برای فلسفهی زندگی مردمان اصیلش که میدانند عطر بهار نارنج اردیبهشت شیراز ابدی نیست. لذت لحظه را میفهمند. روز شیراز مبارک.
صورتها همه ماسکپوش و دستها پلاستیکی بود. تفاوت آدمها را فقط از نوع ماسک و دستکشهایشان میشد فهمید. دستکشهای پلاستیکی شفاف که برای هر دستی گشاد بود. دستکشهای صدفیرنگ که باپوست دست یکی میشد. دستکشهای لاتکس آبی و کرمرنگ. ماسکهای پارچهای، فیلتردار، معمولی. بوی الکل و مواد ضدعفونیکننده فضا را پرکرده بود. زنی با یک پلاستیک پر از ماسک، جلوی دو کودک ایستاده بود و ضمن یادآوری نکات بهداشتی، صورتهایشان را با ماسک میپوشاند. همه با چیزی میجنگیدند که هرجایی بود اما هیچجا نمیشد دیدش. اشیا، سطوح و حتی عزیزترین کسان آدم هم دشمنی بالقوه به شمار میآمدند. آدمها به هم نزدیک نمیشدند، حتی به عزیزترینهایشان. همبستگی و محبتشان را با دوری کردن از هم نشان میدادند.
در شرایطی که جهان در شوک ویروس کرونا قرار دارد اما مسئولان ما به مانند همیشه ساز مخالف با دنیا را مینوازند. وضعیت این روزهای کشور چیزی جز یک بام و دو هوا نیست. یک روی سکه متولیان وزارت بهداشت هستند که کماکان از مردم می خواهند در خانه بمانند و وضعیت برخی استان ها از جمله تهران را قرمز اعلام کرده و میگویند هیچ استان سفیدی نه تنها در ایران بلکه در دنیا وجود ندارد و روی دوم سکه مسئولان ستاد ملی مبارزه با کرونا هستند که دستور شروع فعالیت ادارات را با اعمال طرح فاصله گذاری اجتماعی می دهند و به راحتی وضعیت استان های جنوبی کشور از جمله هرمزگان را سفید اعلام می کنند.
روز خبرنگار فرصتی است تا اهالی رسانه دلمشغولیهایشان را به گوش مردم و مسئولان برسانند.
