جدید به قدیم
«دونالد ترامپ»، رئیس جمهور آمریکا، روز دوشنبه با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، در عمارت مار-آ-لاگو در فلوریدا دیدار داشت، جایی که ترامپ، نخست وزیر رژیم صهیونیستی را به عنوان یک «قهرمان» ستایش کرد(!)
وی گفت مذاکراتش با نتانیاهو بر پیشبرد توافق شکننده صلح غزه که او میانجی آن بوده و رسیدگی به نگرانیهای اسرائیل در مورد ایران و حزبالله در لبنان متمرکز بوده است.
با هوشیاری و تلاش شبانهروزی کارآگاهان پلیس آگاهی شهرستان میناب، یک گروگان از چنگال آدمربایان آزاد شد و به آغوش خانواده بازگشت.
سردار ملانوری در رابطه با همکاری با وزارت راه و اتفاقی که اخیراً در یکی از فرودگاهها برای خانم صادق، وزیر راه و شهرسازی، رخ داده بود، گفت: نیروهای ما صادقانه و بهطور جدی در حال انجام فعالیتها هستند و همکاری سپاه با تمام مراجع و نقشآفرینان در حوزه صنعت هوانوردی، یعنی برادران ناجا، واجا و حراستها، در بهترین شرایط قرار دارد.
اروپا در آستانه ۲۰۲۶ ایستاده است؛ سالی که بیش از یک تقویم تازه، یک آزمون بزرگ سیاسی و اقتصادی است. روسیه با رفتارهای تهدیدآمیزتر بازمیگردد، آمریکا پا پس میکشد و بودجههای اروپایی زیر فشار سهگانه امنیت، رفاه و اقلیم خم شدهاند.
در این گزارش به آنچه اروپا در سال ۲۰۲۶ پیشرو دارد میپردازیم؛ قارهای که باید میان امنیتی پرهزینه، رشدی کمجان و سیاستی سبز که زیر تیغ پوپولیسم قرار گرفته، راهی باریک بیابد.
این بار اروپا نهتنها باید بحرانها را مدیریت کند، بلکه باید ثابت کند هنوز توان آیندهسازی دارد.
عدم تامین ارز جهت واردات روغن و نبود مواد اولیه(روغن خام)، صنعت روغن کشور را به لبه بحران رسانده است، بسیاری از کارخانهها یا فعالیت خود را متوقف کردهاند یا با ظرفیت محدود تولید میکنند. کارشناسان هشدار میدهند ادامه این روند، معیشت مردم و امنیت غذایی استانهایی مانند هرمزگان را تهدید میکند. کمبود روغن خوراکی در ایران، اتفاقی دور یا فراموششده نیست.
در رابطه با حمله رژیم صهیونیستی به محل سران حماس در قطر که تا حدودی در ترور مسئولان بلند پایه حماس بی نتیجه ماند میتوان به چند نکته اشاره کرد.
در این نوشتار نه میخواهیم عدد سیزده را نحس کنیم و نه آن را مقدس بشماریم، اما میخواهیم بگوییم همهی رویدادهای بهت آور این سال از سیزده به در شروع شد. روزی که اسرائیل به کنسولگری ایران در دمشق حمله هوایی کرد و در مقابل، جمهوری اسلامی ایران در عملیات وعده صادق 1، با پرتاب موشکهای بالستیک، کروز و پهبادهای انتحاری درصدد اقدام تلافی جویانه برآمد. هرچند همگان میدانند که قطعا زمینهی تنش میان ایران و اسرائیل به این دو حمله باز نمیگردد، اما شاید برخی بر این باور باشند که رشته عملیاتهای پینگ پنگی و پاسخهای تلافی جویانهی طرفین با نحسی سیزده گره خورده بود.
آمریکا، اسرائیل و حتی روسیه و چین حاضر نیستند ایران هستهای شود. با این حال روسیه و چین را شاید با دادن امتیازاتی بتوان راضی نگه داشت. اما اسرائیل و آمریکا هرگز ایران را نمیتوانند به عنوان یک قدرت هستهای تحمل و تصور کنند.
با آغاز جنگ حماس با اسرائیل در هفتم اکتبر، رژیم صهیونیستی که احساس میکند از این حمله زخم عمیقی برداشته از همان آغازین روزهای جنگ شدیدترین حملات هوایی را در این منطقه کوچک اما با تراکم جمعیتی بالا انجام داده و در جریان این حملات سنگین، هولناکترین جنایات را مرتکب شده است به گونه ای که شوری که در ابتدا در محکومیت حمله حماس به راه افتاده بود را در جهتی عکس به محکومیت گسترده اقدامات جنایتکارانه اسرائیل بدل نموده است.
