جدید به قدیم
در پی انتقادهای اخیر از «بازمانده»، سازنده این برنامه با انتشار ویدئویی در فضای مجازی اشتباه خود را پذیرفت و از مردم ایران عذرخواهی کرد.
هرمزگان، با دریاهای پهناور و بنادر پرترددش، همواره یکی از مهمترین شریانهای تجاری ایران بوده است. بندرعباس، قلب اقتصادی استان، سالهاست که میزبان کامیونها و تریلیهای سنگین است؛ خودروهایی که روز و شب مسیرهای طولانی را طی میکنند تا کالاهای داخلی و بینالمللی را به مقصد برسانند. با این حال، حجم بالای تردد هنوز با زیرساختها و خدمات جانبی همگام نشده و همین موضوع گرههای کهنهای در مسیر حملونقل ایجاد کرده است.
تب دِنگی بیماری ویروسیای است که از طریق نیش پشهی آئِدِس منتقل میشود؛ پشهای که در مناطق گرم و مرطوب رشد میکند.
روز گذشته شاخص آلودگی هوای بندرعباس و شهرهای شرق هرمزگان به مرز هشدار رسید. تودهای از گرد و خاک، آسمان را تیره و دید افقی را به حداقل رساند. در نهایت، مدارس ابتدایی این مناطق در شیفت صبح تعطیل اعلام شدند؛ تصمیمی که اگرچه درست بود، اما دیر اتخاذ شد و همین «تأخیر همیشگی» بار دیگر اعتماد عمومی را نسبت به تصمیمگیریهای ستاد بحران و نهادهای مسئول زیر سؤال برد.
امروز دیگر کسی تردید ندارد که سرنوشت ملتها نه با نفت و گاز، بلکه با دانش و فناوری تعیین میشود. قدرت اقتصادی، نفوذ سیاسی و حتی امنیت ملی کشورها در گرو آن است که چقدر در شبکه جهانی فناوری سهم داشته باشند. این شبکه همان زنجیره پیچیدهای است که میان دانشگاهها، شرکتهای نوآور، سرمایهگذاران و دولتها در سراسر جهان شکل گرفته و هر کشوری که بیرون از آن بماند، دیر یا زود محکوم به عقبماندگی است.
آیندهای که برای کودکانمان میسازیم، از طراحی امروز خانهها و فضاهای شهریمان آغاز میشود.
محور ارتباطی کهورستان-لارستان بار دیگر شاهد وقوع چندین سانحه رانندگی منجر به فوت و جراحت بوده است؛ سوانحی که به گفته اهالی منطقه، تقریبا هر هفته جان حداقل یکی از هماستانیها را میگیرد و به خسارات مالی و روحی قابل توجهی منجر میشود.
در دههی اخیر، چهرهی شهر بندرعباس بیش از هر چیز با رشد سریع محلات نوساز و مجتمعهای چندطبقه تعریف شده است. اما در میان این توسعه شتابزده، یک پرسش اساسی در ذهن هر شهروند باقی میماند: محلههای جدید، در برابر گسترش کالبدی، چه نسبتی با «زندگی شهری» دارند؟ آیا میان ساختمانها و خیابانها جایی برای حضور، تعامل و مشاهدهی شهر باقی مانده است؟
در چند دهه گذشته در سطح جهانی، ارتکاب جرایم مالی شکلی منسجم و فزاینده به خود گرفت، به نحوی که سازمانیافتگی و فراملی بودن از ویژگیهای بارز آنها شد. قاچاق مواد مخدر، قاچاق انسان، تجارت غیرقانونی محیطزیستی و جرایم سایبری از جمله جرایمی بودند که به انگیزههای مالی در سطح جهانی ارتکاب یافتند. اما آنچه دارای اهمیت بود، سرنوشت درآمدهای ناشی از ارتکاب این جرایم بود که مرتکبان آنها با ارتکاب عملیاتی، سعی در تبدیل آنها به اموال دیگر مینمودند تا منشاء مجرمانه این درآمدها را مخفی نمایند.
