جدید به قدیم
در روزگاری که جهان مدام از حقوق بشر، آزادی و کرامت انسانی سخن میگوید، توقیف ناوگان امدادی صمود بار دیگر پرده از واقعیتی تلخ برداشت؛ واقعیتی که نشان میدهد معیارهای غرب، نه بر اساس انسانیت، بلکه بر اساس منافع سیاسی تنظیم میشود. کشتیهایی که تنها حامل دارو، غذا و فریاد همبستگی با مردم محاصرهشده غزه بودند توسط رژیم صهیونیستی در آبهای بین المللی متوقف شده و دهها فعال حقوق بشر بازداشت شدند. گویی رساندن نان و دارو، بزرگترین جرم قرن است. ناوگان همبستگی صمود نماد وجدان بیدار مردمی بود که نمیخواستند در برابر گرسنگی کودکان غزه سکوت کنند. اما واکنش اسرائیل، نه یک برخورد امنیتی، بلکه نمایشی آشکار از قدرت عریان بود؛ حمله به فعالانی که دستهایشان خالی از سلاح اما دلهایشان سرشار از انسانیت بود. تصاویر منتشرشده از برخورد تحقیرآمیز با فعالان این ناوگان، افکار عمومی جهان را شوکه کرد و بسیاری این رفتار را، راهزنی دریایی و نقض آشکار حقوق بینالملل دانستند. اما آنچه درد را عمیقتر میکند، برخورد دوگانه غرب است. همان دولتهایی که برای کوچکترین رخداد در کشورهای مخالف خود، نشست اضطراری تشکیل میدهند، در برابر محاصره غزه و توقیف کشتیهای امدادرسان، سکوت کردند. اگر چنین حادثهای از سوی کشوری غیرهمسو با غرب رخ میداد…
…خشنترین جامهای تاریخ فیفا بود که ۲۸ بار به بازیکنان کارت قرمز داده شد.همچنین ۳۴۵ کارت زرد نیز در جام جهانی ۲۰۰۶ به بازیکنان داده شد که آمار بالایی محسوب میشود. خشنترین بازی این جام، بازی پرتغال و هلند بود که ۱۶ کارت زرد و چهار کارت قرمز توسط والنتین ایوانف، داور روس به بازیکنان دو تیم داده شد.همچنین در بازی گروهی ایتالیا و آمریکا (که با نتیجه ۱-۱ به پایان رسید)، سه کارت قرمز به بازیکنان (یکی از ایتالیا و دو نفر از آمریکا) نشان داده شد که در آن زمان رکوردی برای تعداد اخراج در یک بازی بود.جالب است بدانید که ایالات متحده با ۲ کارت قرمز، به همراه تیمهایی مثل ایتالیا، پرتغال و هلند، بیشترین تعداد اخراج را در آن دوره داشتند.اما آخرین (۲۸ امین) کارت قرمز آن تورنمنت، بدون شک مشهورترین و تاثیرگذارترین آن بود؛ کارت قرمز زینالدین زیدان در فینال جام جهانی. در دقیقه ۱۱۰ بازی با ایتالیا، زیدان پس از شنیدن الفاظی از مارکو ماتراتزی، با ضربه سر محکم به سینه او کوبید و توسط داور از زمین اخراج شد. فرانسه در ضربات پنالتی مغلوب ایتالیا شد و ستاره فرانسوی با این صحنه جنجالی از فوتبال خداحافظی کرد.
…ساختار اداری کشور صرفا یک مقام تشریفاتی یا اداری نیست. در قانون به صراحت ذکر شده است که فرماندار باید در جهت بهبود شرایط اجتماعی و اقتصادی حوزه ماموریت خود اقدام کند. فلسفه وجودی فرماندار حضور در متن جامعه و لمس مستقیم مسائل مردم است. فرمانداری که در میدان دیده نشود، بخش مهمی از مأموریت خود را انجام نداده است ماهیت این جایگاه، مدیریت در صحنه است. یکی دیگر از معماهایی که در بندرعباس وجود دارد «صف نانوایی» است. در شهرهای دیگر حتی در کوچههای فرعی نیز نانوایی است؛ آن هم متنوع از سنگکی و نان کامل تا غیره. اینجا مردم برای نان هم باید در صف باشند. برداشتن همین سنگهای کوچک برای احساس وجود یک مسئول در شهر کافی است. فرماندار باید نخستین مدیری باشد که در میان مردم حضور پیدا میکند. بازدیدهای میدانی، شنیدن بیواسطه مطالبات شهروندان، حضور در مناطق کمبرخوردار و پاسخگویی رسانهای، بخشی جداییناپذیر از این مسئولیت است. در این معضلات کوچک و بزرگ، سکوت را پای کمتحرکی مدیریتی نمیگذاریم بلکه هدف بیان این موضوع است که بندرعباس این روزها بیش از هر چیز به یک مدیریت فعال و ملموس نیاز دارد نه حضوری سایهوار و دور از دسترس. مردم از مدیران، اثر و نتیجه میخواهند.
در ماههای اخیر، مراجعه به ادارات دولتی در استان هرمزگان برای بسیاری از مردم به یک تجربه فرسایشی و طاقتفرسا تبدیل شده است. مسئله فقط کندی نیست؛ مسئله این است که انگار بخش مهمی از بدنه اداری کشور عملاً در وضعیت «نیمهخاموش» کار میکند. مشاهدات مختلف نشان میدهد که عمده ادارات با حدود ۵۰ درصد نیرو فعالاند، اما همین «پنجاه درصد» هم تضمینکننده حضور مؤثر یا پاسخگویی واقعی نیست. بسیاری از کارکنان در شیفتهای نامنظم قرار دارند، برخی عملاً در دسترس نیستند و در نتیجه فضای اداری به شکلی بیسابقه ناکارآمد شده است.این وضعیت تنها یک مشکل اداری نیست؛ یک مسئله اجتماعی، اقتصادی و حتی روانی است. زیرا حالا مردم برای انجام کوچکترین کار اداری چندین روز از زمان، انرژی و سوخت خود را صرف رفتوآمدهایی میکنند که اغلب به نتیجه نمیرسد. این در حالی است که سیستم اداری باید تسهیلکننده امور باشد، نه یک مانع بزرگ و روزمره. رفتوآمدهای تکراری، صفهای خالی از کارشناسامروز وارد بسیاری از ادارات میشوی و نخستین جملهای که میشنوی این است: «کارشناس نیست، فردا بیا.» فردا میروی، کارشناس اول هست اما کارشناس دوم نیست. روز بعد یکی هست و دیگری در شیفت متفاوت. این چرخه بیپایان، مردم را بین اتاقها، راهروها و طبقات…
این وضعیت تنها یک مشکل اداری نیست؛ یک مسئله اجتماعی، اقتصادی و حتی روانی است. زیرا حالا مردم برای انجام کوچکترین کار اداری چندین روز از زمان، انرژی و سوخت خود را صرف رفتوآمدهایی میکنند که اغلب به نتیجه نمیرسد. این در حالی است که سیستم اداری باید تسهیلکننده امور باشد، نه یک مانع بزرگ و روزمره.رفتوآمدهای تکراری، صفهای خالی از کارشناسامروز وارد بسیاری از ادارات میشوی و نخستین جملهای که میشنوی این است: «کارشناس نیست، فردا بیا.» فردا میروی، کارشناس اول هست اما کارشناس دوم نیست. روز بعد یکی هست و دیگری در شیفت متفاوت. این چرخه بیپایان، مردم را بین اتاقها، راهروها و طبقات مختلف سرگردان میکند.هر مراجعه با سهمیه محدود بنزین و هزینه بالای رفتوآمد، یک فشار مالی است؛ بهخصوص برای کسانی که از روستاها یا شهرهای اطراف به مرکز استان میآیند.در این میان، بحران قطعی، کندی و اختلال اینترنت نیز مشکلات را شدیدتر کرده است. بسیاری از سامانههای اداری بدون اینترنت عملاً از کار میافتند و این اختلالها باعث تأخیرهای مضاعف در ثبت درخواستها، تأیید مدارک و پیگیری پروندهها شدهاند. نتیجه؟ هر کار اداری ساده به یک پروژه چندروزه تبدیل میشود.تناقض بزرگدر سه ماه اخیر، بخش قابل توجهی از کسبوکارهای خصوصی با…
…و قابل بازگشت است. این سرمایه نمادین، در معادلات منطقهای و جهانی نیز بیتأثیر نیست.جمعبندی: آری، ایرانی فرق داردتفاوت ایرانی، نه در ادعای برتری، بلکه در الگوی رفتاری او در لحظات حساس معنا پیدا میکند. مقایسه با جوامعی چون سوریه و اوکراین نشان میدهد که بسترهای جنگ متفاوتاند و هر ملت، در شرایط خاص خود واکنش نشان میدهد. با این حال، نشانههای ماندن و بازگشت در ایران، ریشه در تاریخ طولانی هویت مشترک، سرمایه اجتماعی و حافظه مقاومت دارد.شاید سالها بعد، پژوهشگران با دادههای دقیقتر، ابعاد این رفتار جمعی را تحلیل کنند. اما آنچه امروز در حافظه جامعه نقش میبندد، تصویری است از مردمی که در روزهای دشوار، وطن را تنها نگذاشتند؛ مردمی که اگر دور بودند، بازگشتند؛ و اگر نزدیک بودند، استوارتر ایستادند.آری، ایرانی فرق دارد؛ چون در سختی، خانه را رها نمیکند، در تهدید، پیوندش را انکار نمیکند، و در بزنگاه تاریخ، با شجاعت میماند و با نجابت بازمیگردد.این نجابت، به معنای انکار مشکلات یا نادیده گرفتن چالشها نیست. جامعه ایران، همچون هر جامعه دیگری، با مسائل اقتصادی و اجتماعی دست به گریبان است. اما تفاوت در اینجاست که در بزنگاههای امنیتی، نوعی همگرایی بر محور «حفظ سرزمین» شکل میگیرد. پیام به جهان…
به گزارش صبح ساحل، کمیته استیناف رای خود را درباره باشگاه تراکتور تبریز صادر کرد.رای تجدید نظر خواهی باشگاه تراکتور تبریز به شرح زیر است:عزیزی در جریان دیدار تراکتور مقابل ملوان در لیگ برتر کنار زمین با مازیار زارع، سرمربی حریف درگیری لفظی پیدا کرده بود که منجر به اخراج او توسط داور شده بود.
طبق قانون اختیارات جنگی، رئیس جمهور آمریکا که نیروهای مسلح را بدون تایید کنگره در جنگ علیه ایران فعال کرده است، 60 روز فرصت دارد تا این عملیات را پایان دهد و طبق تقویم این تاریخ اول «می» است که طبق نظر کارشناسان میتواند توسط ترامپ این قانون دور زده شود. در دفاتر دموکراتها و همچنین معترضان ضد جنگ ایران در سراسر جهان، احتمالا تقویمی وجود دارد که تاریخ اول می را با دایره قرمز مشخص کردهاند و همگی با توجه به رفتار ضد نقیض ترامپ در هر دقیقه انتظار نادیده گرفته شدن این قانون را میکشند. طبق قانون مذکور تمدید 30 روزه جنگ بعد از 60 روز مجاز است، آن هم در صورتی که رئیسجمهور به کنگره تضمین کتبی بدهد که زمان اضافی برای تضمین خروج ایمن نیروهای آمریکایی و عدم ادامه جنگ است. شاید این اولین باگ برای خریدن فرصت برای ادامه جنگی است که با بهانه خروج و حفظ امنیت نیروها برای خروج می تواند مورد استفاده قرار گیرد بدون اینکه نیاز به خرید زمان و راههای دیگر باشد. از نظر فنی، مهلت 60 روزه 28 آوریل (8 اردیبهشت) است، اما از آنجایی که ترامپ، به عنوان رئیس جمهور آمریکا رسما در 2 مارس (11 اسفند) به…
فتیله جنگ ۳۹ روزه و تحمیلی رژیم صهیونیستی و آمریکا بر ملت ایران با وساطت پاکستان و با پذیرش آتشبس از سوی طرفین پایین کشیده شد و آتش جنگی که کل منطقه را در برگرفته بود و میتوانست خاورمیانه را به جهنمی واقعی تبدیل نماید به طور موقت خاموش گردیده و تا زمان نوشتن این متن توسط نگارنده آتشبس تمدید شده است. اما بیان چند نکته در این مورد ضرورت دارد: نخست اینکه اسرائیل و بهویژه آمریکا باشعار حمایت از مردم به ایران حمله کردند و علاوه بر شهادت قائد شهید انقلاب و کشتار هزاران دانشآموز، معلم، دانشجو، کارگر و متخصص و دهها نخبه نظامی، زیرساختهای زیادی از جمله بیمارستانها، مدارس، شرکتهای تولید دارو، پلها، سالنهای ورزشی و ... که با پول و سرمایه این ملت و برای این ملت ساخته شده بود را از بین بردند. زیرساختهایی که متعلق به این نسل و نسلهای آینده بود تا همان مردمی که قرار بود بهآنها کمک شود دچار بیکاری، تورم و گرانی شوند. اما مردم فهیم و بیدار وشجاع ایران با آگاهی از نیت شوم و طینت خبیث دشمن چهره واقعی آنان را در شهادت فرزندان وطن و نابودی این زیرساختها و ضرر و زیانی که به این کشور تحمیل کردند، شناختند…
به گزارش صبح ساحل، مرحله نخست تمرینات تیم ملی فوتبال ایران برای جام جهانی ۲۰۲۶ صبح امروز با برگزاری یک جلسه تمرین ریکاوری به پایان میرسد. طبق برنامه بازیکنان پس از یک روز استراحت از روز دوشنبه ۷ اردیبهشت، مرحله دوم تمرینات خود را در تهران آغاز خواهند کرد و تمرینات تا روز ۱۶ اردیبهشت در تهران ادامه خواهد داشت.طبق برنامه ریزی کادر فنی، تیم ملی روز چهارشنبه در ورزشگاه دستگردی در قالب یک بازی درون تیمی مقابل یکدیگر قرار خواهند گرفت. البته با توجه به اینکه کادر فنی می خواهد این بازی حالت رسمی داشته باشد بازی با کمک داور ویدئویی برگزار خواهد شد.طبق برنامه، بازیکنان پس از ۱۶ اردیبهشت به مرخصی میروند و کاروان تیم ملی ۲۲ اردیبهشت ماه راهی کشور ترکیه خواهند شد. طبق پیگیریهای فدراسیون فوتبال تیم ملی قرار است تا در کشور ترکیه ۴ بازی دوستانه برگزار کند. تاکنون بازی با تیم ملی مقدونیه قطعی شده است.
فرودگاههای هرمزگان تا اطلاع ثانوی تعطیل شد
