جدید به قدیم
زمستان گذشته خبر عالمگیری ویروس کرونا در صدر اخبار دنیا قرار گرفت. هنوز کسی نمیدانست چینیها دقیقا با چه ویروسی درگیر هستند که نگرانیها جهانی شد. دانشمندان دست به کار کشف دارو و واکسن کرونا شدند. اگرچه تلاشها برای مهار و غلبه به ویروس هنوز ادامه دارد اما در شرایط فعلی فقط یک کار از دستمان برمیآید. اینکه در خانه بمانیم، دستهایمان را مرتب به مدت 20 ثانیه با آب و صابون بشوییم و همهچیز را ضدعفونی کنیم.
کلنگ چندین باربر زمین فرود میآید، روبانی بریده میشود، عکسهایی از این لحظات برای آیندگان ثبت میشود. همه از آینده روشن این پروژه میگویند. مراسم به پایان میرسد و همه صحنه را ترک میکنند به این امید که روزی روزگاری برای افتتاح و بهرهبرداری این پروژه نه در زمین خاکی بلکه در مکانی شیک و مدرن از یکدیگر تعریف و تمجید کنند!!!
جمعه ای که گذشت 12 اردیبهشت ماه بود وروز معلم ،روز پاسداشت آموزگارانی از جنس بلور.آموزگارانی که تصویری از آینده پیش روی چشمان دانش آموزان شان ترسیم می کنند و نقشه راه آینده را پیاده .
روز معلم هم فرا رسید. این مناسبت هم مانند مناسبتهای دیگر در تقویم، زیر سایه بحران ویروس کرونا پنهان ماند.
«بت گوران» نزدیک دریاست، روبهروی بازار روز بندرعباس. گنبد سنگی عظیمی دارد با لایههای ذوزنقهای و دیوارهایی پر از تزیینات آیین هندو. معبد هندوها را که متفاوت از همه بناهای تاریخی ایران است، زمانی که خلیجفارس از رفتوآمد هندوها متلاطم بود، ساختند؛ اواخر دوره ناصرالدینشاه ساختندش و زمان حکومت مظفرالدینشاه به بهرهبرداری رسید.
جهش تولید از دیدگاه “کمی” به معنای چندین برابر شدن نرخ رشد اقتصادی- فرهنگی و از دیدگاه “کیفی”، به معنای رقابت پذیری جهانی و برند شدن کالاها و خدمات کشور است.
صورتها همه ماسکپوش و دستها پلاستیکی بود. تفاوت آدمها را فقط از نوع ماسک و دستکشهایشان میشد فهمید. دستکشهای پلاستیکی شفاف که برای هر دستی گشاد بود. دستکشهای صدفیرنگ که باپوست دست یکی میشد. دستکشهای لاتکس آبی و کرمرنگ. ماسکهای پارچهای، فیلتردار، معمولی. بوی الکل و مواد ضدعفونیکننده فضا را پرکرده بود. زنی با یک پلاستیک پر از ماسک، جلوی دو کودک ایستاده بود و ضمن یادآوری نکات بهداشتی، صورتهایشان را با ماسک میپوشاند. همه با چیزی میجنگیدند که هرجایی بود اما هیچجا نمیشد دیدش. اشیا، سطوح و حتی عزیزترین کسان آدم هم دشمنی بالقوه به شمار میآمدند. آدمها به هم نزدیک نمیشدند، حتی به عزیزترینهایشان. همبستگی و محبتشان را با دوری کردن از هم نشان میدادند.
استان هرمزگان دارای موقعیت استراتژیک و ویژگیهای منحصربه فردی است.
هرچه به روزهای پایانی فصل زمستان نزدیک تر می شویم ، صدای پای بهار بیشتر شنیده می شود.زمستان سپیدپوش می رود تاطبیعت به بهانه بهارجامه سبز به تن کند. نرم نرمک می رسد اینک بهار.اسفند می رود ، فروردین می آید. سال «نو» می شود و همه « نو» روز را به یک دیگر تبریک می گویند . بسیارمتفاوت خواهد بود.
صبح ساحل
سهمیه سوخت اطلس و شاهین حذف میشود
