جدید به قدیم
در این نشست، اعضای شورای استان با اشاره به چالشهای موجود در حوزه سلامت در شهرستانها، بر ضرورت گسترش زیرساختهای بهداشتی در مناطق محروم، تأمین پزشک و نیروی متخصص در شهرستانها، و تجهیز مراکز درمانی تأکید کردند. همچنین رئیس دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان گزارشی از عملکرد دانشگاه، پروژههای در دست اجرا و برنامههای آینده برای توسعه خدمات بهداشتی و درمانی ارائه داد.
جناب پزشکیان، در اظهارات اخیرش در استان، که به سرعت در افکار عمومی و رسانه های داخلی و خارجی بازتاب یافت، خطاب به مردم، خیرین و فعالان محلی گفت: «فرض کنید ما نیستیم، دولتی وجود ندارد.» جملهای کوتاه اما عمیق که اگرچه ظاهراً دعوت به خوداتکایی بود، اما در لایههای پنهان خود حامل پیامی نگرانکننده است؛ پیام عقبنشینی دولت از وظایف بنیادینش.اینکه دولتی همیشه از مردمش بخواهد که شما حضور دائمی در عرصههای مختلف داشته باشید؛ مدرسه بسازید، بیمارستان تجهیز کنید و شهر را آباد کنید؛ در نگاه نخست شاید یادآور روحیه مشارکت و تعاون باشد اما پرسش اساسی اینجاست که اگر قرار است مردم بدون حساب کردن روی دولت، خودشان بار اصلی آموزش، درمان و توسعه را به دوش بکشند، پس فلسفهی وجودی دولت و نقش آن چیست؟ مگر نه اینکه منابع طبیعی و ثروت ملی در اختیار دولت است و مردم مالیات میدهند و در مقابل آن، انتظار طبیعی آن است که دولت بخشی از بار سنگین توسعه و رفاه را به دوش بکشد و خدمات عمومی را تضمین کند؟ چگونه است که در این معادله، دولت هم دریافتکننده مالیات باقی میماند و هم انتظار دارد مردم جای خالی او را پر کنند؟این نگاه خطرناکترین پیامدش…
…میدهد که این طرح نه تنها راهی به سوی صلح پایدار نمیگشاید، بلکه میتواند به تشدید بحران و تحمیل شرایط ناعادلانه بر مردم غزه منجر شود. یکی از نخستین ضعفهای طرح، نبود نمایندگی واقعی برای مردم فلسطین است. این طرح بدون مشارکت مستقیم نیروهای غزه یا حتی گروههایی که در صحنه سیاسی و اجتماعی این منطقه نقشی محوری دارند تدوین شده است. چنین روندی ماهیتی تحمیلی دارد و مشروعیت آن را به شدت زیر سؤال میبرد. وقتی قرار است آینده یک سرزمین تعیین شود، اما مردم آن در فرآیند تصمیمگیری حضور ندارند، طرح بیش از آنکه راهحل باشد، ابزار فشار سیاسی جلوه میکند. نکته دوم، یکسویه بودن شروط است. در حالی که فلسطینیان ملزم به خلع سلاح حماس و واگذاری اداره غزه به کمیتهای بینالمللی هستند، تعهدات اسرائیل مبهم و فاقد ضمانت اجرایی باقی مانده است. حتی در مواردی، اسرائیل صراحتاً اعلام کرده قصد دارد در بخشهای مختلف غزه حضور امنیتی خود را حفظ کند. چنین وضعیتی تنها به معنای تداوم اشغال غیرمستقیم خواهد بود و امید به آزادی واقعی را از مردم غزه میگیرد. ابهام در اجرای تعهدات اسرائیل از مهمترین نقاط ضعف این طرح است. به رغم اشاره به عقبنشینی تدریجی هیچ جدول زمانی الزامآوری ارائه نشده…
…و مثل تهرانه، اما در شیراز کرایهها پایینه و کار کردن نمیصرفه.» همین روایت بهروشنی نشان میدهد اختلاف قیمتها تا چه اندازه جدی و آشکار است. اخیرا کلیپهایی از مقایسه نرخ این تاکسیها در شهرهای یزد، اهواز و شیراز و مقایسه آن با بندرعباس در شبکه های اجتماعی منتشر شده است. شهروندان بندرعباس حق دارند بدانند چرا باید برای یک مسیر معمولی درونشهری هزینهای بپردازند که با پایتخت برابری میکند. حملونقل عمومی باید منصفانه و در دسترس همه باشد، نه باری تازه بر دوش مردمی که همین حالا هم با فشار اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند. شرکتهای فعال در این حوزه همه چیز را به «قیمتگذاری پویا» و «هوش مصنوعی» نسبت میدهند، اما واقعیت این است که نبود نظارت، کمبود راننده و شرایط خاص این شهر باعث شده بار گرانی بر دوش مردم سنگینی کند. این شهر بیش از هر زمانی دیگر نیازمند مدیریتی است که صدای مردم را بشنود و مرهمی بر زخم معیشت آنان بگذارد. نظارت دقیق بر کرایهها، تصویب نرخنامههای شفاف و همسانسازی هزینهها با قدرت خرید واقعی مردم، کمترین حقی است که شهروندان بندرعیاسی دارند. مردمان خونگرم جنوب خصوصا بندرعباس سزاوارعدالت بیشتری هستند عدالتی که نه در شعار، بلکه در زندگی روزانهشان جاری باشد. روزنامه صبح ساحل
دومین همایش مدیران کنترل کیفیت استان هرمزگان با حضور ۲۱۰ مدیر واحدهای تولیدی و خدماتی برگزار شد. در این همایش، مجید زارعزاده، مدیرکل اداره استاندارد هرمزگان، با اشاره به اهمیت نقش مدیران کنترل کیفیت در چرخه تولید، آنان را بازوی اجرایی سازمان ملی استاندارد و نمایندگان این سازمان در صنایع معرفی کرد. وی تأکید کرد: «مسئول کنترل کیفیت باید کاری کند که مشتری بازگردد، نه محصول؛ این رسالت خطیر نشاندهنده جایگاه بیبدیل این مدیران در توسعه کیفیت و جلب اعتماد عمومی است.»
به گزارش صبح ساحل، امروز (سهشنبه) شاخص کل بورس اوراق بهادار ۳۴ هزار و ۶۴۰ واحد رشد کرد و به رقم دو میلیون و ۷۳۵ هزار و ۱۷۴ واحد رسید. بورس دو روز قبل وارد کانال ۲.۶ و دیروز وارد کانال ۲.۷ میلیون واحد شد. با فعالسازی مکانیسم ماشه انتظار میرفت بورس ریزش کند اما اینگونه نشد.در چهارمین روز هفته شاخص هموزن اما ۵۶۵ واحد کاهش داشت و در عدد ۸۰۸ هزار و ۲۴۶ واحد ایستاد.امروز تعداد سهام مثبت بورس ۱۴۷ عدد و سهام منفی ۲۰۱ عدد بود. تعداد خریداران به ۸۳ هزار نفر رسید. به طور کلی بازار ۱.۲۸ درصد افزایش یافت.همچنین ۵۳۴ هزار فقره معامله به ارزش حدود ۱۷ هزار میلیارد تومان در بازار سهام انجام شد.فملی، فارس و فولاد بیشترین تاثیر مثبت را بر شاخص بورس داشتند. از نمادهای پرتراکنش نیز میتوان به وبملت، خودرو و خساپا اشاره کرد.شاخص فرابورس ایران امروز کاهش ۱۴ واحد را تجربه کرد و به ۲۴ هزار و ۵۲۲ واحد رسید. تعداد معاملات امروز فرابورس ۱۷۲ هزار فقره و ارزش آن ۳۴ هزار میلیارد تومان بود.آریا و فزر بیشترین تاثیر مثبت را بر شاخص فرابورس داشتند اما سامان اثر منفی ایجاد کرد. فزر…
…تجربه نشان داده که دخالت افراد غیرمتخصص با نیت خیر میتواند به طرحهای ناکارآمد و پرهزینه بینجامد. تصمیمات کلان باید بر اساس تحلیل داده و نظر تخصصی اتخاذ شوند؛ وظیفه دولت هم فراهمسازی بستر قانونی و نظارتی است، نه ورود مستقیم به طراحی.محدودیت زمین و آب در هرمزگان چالش جدی است. آیندهنگری ایجاب میکند که از اراضی بایر و مستعد توسعه بهره گرفته شود، کاربری زمینها ارتقا یابد، و فناوریهای نوین در ساختوساز به کار گرفته شوند. طراحی محلات با تراکم مناسب، توسعه حملونقل عمومی و ایجاد فضاهای سبز، هم فشار جمعیتی را کنترل میکند و هم کیفیت زندگی را بالا میبرد.همچنین هر پروژه بزرگ توسعهای اثرات اجتماعی و اقتصادی خاص خود را دارد؛ از تغییر بازار زمین گرفته تا افزایش شکافهای اجتماعی. بنابراین تحلیل دادههای جمعیتی، اقتصادی و فرهنگی باید جزئی جدانشدنی از تصمیمگیریها باشد.مشارکت اجتماعی نیز کلید موفقیت است. آیندهنگری در هرمزگان بدون همکاری میان بخش خصوصی، نهادهای مدنی، جامعه محلی و متخصصان شهری به نتیجه نمیرسد. این تعامل میتواند به پروژههایی منجر شود که هم نیاز واقعی شهروندان را پاسخ دهد و هم منابع طبیعی و فرهنگی را پاس بدارد.در کنار این، استفاده از فناوریهای نوین مانند GIS، مدلسازی سهبعدی و دادههای بزرگ…
…از اقدام خصمانه محسوب کند.ژئوپلیتیک تحریمهاواشنگتن با تحریم بندر چابهار ایران، اهدافی فراتر از سیاست «فشار حداکثری» را دنبال میکند. همانطور که اشاره شد، این کشور سه هدف مهم را پیگیری میکند که نخستین آنها مجازات هند است. جنگ تجاری دولت ترامپ با دهلی، پیش از این شاهد افزایش تعرفهها تا ۵۰ درصد بر صادرات هند به ایالات متحده بوده که به میزان چشمگیری رقابتپذیری هند را کاهش میدهد. لغو معافیت تحریمهای سال ۲۰۱۸ برای چابهار، عملاً این درگیری اقتصادی را به حوزه راهبردی گسترش میدهد. نه تنها کالاهای هندی در بازار ایالات متحده ۵۰ درصد گرانتر شدهاند، بلکه اکنون صادرات هند به آسیای میانه از طریق چابهار نیز توسط تحریمهای ایالات متحده تهدید میشود.پیام واشنگتن صریح است و اینکه، دهلی اگر در برابر شرایط واشنگتن ایستادگی کند، دسترسی به بازارهای آمریکا یا کریدورهای ترانزیت منطقهای برای آن امکانپذیر نیست. البته، اختلاف تنها بر سر تعرفهها یا ترازهای تجاری نیست. چابهار در سالهای اخیر به نماد گشایش ژئوپلیتیکی بزرگ تبدیل شده که ترانزیت بین هند-ایران-افغانستان را تسهیل و در نهایت میتواند دهلی را به بازارهای انرژی روسیه و آسیای مرکزی متصل کند. برای هند، این پروژه نویدبخش جایگزین مهم در راستای کاهش وابستگی به تأمینکنندگان…
…چرا اروپا این سیاست را در پیش گرفته؟ شاید جوابش ساده باشد؛ ترامپ به شدت جنگ تجاری را آغاز کرده است و اعمال تعرفه های سنگین علیه متحدان اروپایی خود را نیز در نظر دارد و اروپایی ها با این اقدام علیه ایران بهدنبال خوش خدمتی به آمریکا و رژیم صهیونیستی در مواجهه با ایران هستند. ترامپ حتی حاضر شده و اعلام کرده است که به چین سفر خواهد کرد، بنابراین هیچ تفکری مانع بر آن نیست که حتی چین با آمریکا وارد توافقات و مبادلات بلند و بزرگ اقتصادی و تجاری گردد. ترامپ کارت بازی خود را در حوزه تجارت بین الملل میخواهد بازی دهد. اینکه ترامپ و اروپا با هر ابزاری در حال مقابله با ایران هستند نیز برگشت به همان سند راهبرد امنیت ملی آمریکا است که در زمان بایدن ترسیم شده بود؛ که چین، روسیه و ایران را خطر بالقوه برای امنیت ملی خود میداند. بنابراین هر راهکاری را بهکار خواهد گرفت تا با پدیده نظم جهانی مقابله کند. همین برگشت آمریکا و تغییر تفکر ترامپ مبنی بر تحویل گرفتن پایگاه بگرام در افغانستان هم نشان از ترسیم هژمون از دست رفته آمریکا در منطقه و جهان را دارد.آمریکا با اقدام اروپا به ایران…
…ملی داده و AI، بهسرعت در حال متنوعسازی اقتصاد خود و فاصله گرفتن از وابستگی به نفت است. اما ایران، با وجود ظرفیت عظیم انسانی و علمی، همچنان گرفتار تعلل، بیبرنامگی و سیاستهای مقطعی است. تحریمها و محدودیتهای صادرات فناوری بهانهای واقعی اما ناکافی برای این عقبماندگی است؛ مشکل اصلی در غفلت تصمیمسازان از «اولویت آینده» نهفته است. در حالی که مغزهای جوان و نخبه ایرانی یکی پس از دیگری به خارج مهاجرت میکنند و در خدمت اکوسیستمهای فناورانه دیگر کشورها قرار میگیرند، ما همچنان درگیر سیاستهای سنتی و نگاه امنیتی به فناوری هستیم.این عقبماندگی هزینهای سنگین در پی خواهد داشت. کشورهایی که امروز میلیاردها دلار روی داده و هوش مصنوعی سرمایهگذاری میکنند، فردا بازار کار، تجارت و حتی سیاست منطقه را در اختیار خواهند گرفت. در آن روز، ایران نهتنها مصرفکننده فناوری دیگران خواهد بود، بلکه به دلیل عدم توان رقابت، با بحران مضاعف وابستگی فناورانه مواجه میشود؛ وابستگیای که خطرناکتر از وابستگی به نفت است.هوش مصنوعی میتوانست در خدمت کشاورزی هوشمند، بهداشت و درمان پیشرفته، انرژی کارآمدتر و خدمات شهری مدرن در ایران قرار گیرد. میتوانست فرصت ایجاد هزاران شغل دانشبنیان و افزایش صادرات نرمافزاری را برای کشور فراهم کند. اما این فرصتها، یکی پس از…
