جدید به قدیم
براساس شیوه نامه ابلاغی اعتکاف، پیش ثبتنام دانشآموزان از طریق سامانه نورینو (my.medu.ir) انجام و حضور در مراسم، غیبت دانشآموز را موجه می کند. همچنین برگزاری هرگونه امتحان داخلی یا هماهنگ در این بازه ممنوع است.
در هفتههای اخیر، پس از مجازی شدن پیدرپی مدارس استان هرمزگان، صدای نارضایتی معلمان و والدین درباره آموزش مجازی از همیشه بلندتر شده است؛ صدایی که نه از بیمیلی، بلکه از خستگی، سردرگمی و نگرانی عمیق نسبت به آینده تحصیلی دانشآموزان میآید. ماجرا تنها یک «کلاس آنلاین ناموفق» نیست، بلکه تبدیل به یک چرخه فرساینده شده که معلمان، والدین و دانشآموزان را یکجا گرفتار کرده است.
تاریخ هنر در جهان اساسا به قلم مردان و برای مردان نوشته شده است. جای خالی زنان در تاریخ هنر این سوال مهم را مطرح میکند که آیا واقعا زنان در شکلگیری و پیشرفت هنر هیچگونه حضور یا نقش موثری نداشتهاند یا بهای چندانی به آنها داده نشده است؟
در عصری که هوش مصنوعی (AI) قادر است مقالات علمی بنویسد، معادلات پیچیده ریاضی را حل کند و حتی کدهای برنامهنویسی تولید کند، بسیاری از والدین با نگرانی از خود میپرسند: «پس فرزند من در مدرسه چه چیزی باید بیاموزد که ماشینها قادر به انجام آن نیستند؟» دیگر زمان آن گذشته است که حافظه قوی و نمرات بیست، تنها تضمینکننده موفقیت باشند. ما در نقطهای حساس از تاریخ ایستادهایم؛ جایی که پارادایمهای آموزشی در حال تغییر بنیادین هستند. اگر آموزش سنتی بر «دانستن» تمرکز داشت، دنیای جدید بر «چگونگی استفاده از دانش» و «تعامل انسانی» استوار است. این مقاله، کلید طلایی موفقیت فرزندان شما در دنیای آمیخته با فناوری را در اختیارتان قرار میدهد: مهارتهای نرم.
در حالیکه خانوادهها برای کیفیت آموزشی هزینههای سنگین مدارس غیرانتفاعی را میپذیرند، برخی از این مدارس به صحنه رقابتهای تجملاتی والدین تبدیل شدهاند؛ رقابتهایی که نهتنها عدالت آموزشی را زیر سؤال میبرد، بلکه سلامت روان کودکان را نیز تهدید میکند.
خبر ترکتحصیل بیش از ۲۷ هزار دانشآموز در هرمزگان، فقط یک آمار نیست؛ زخمی است عمیق بر پیکر آموزش و آیندهی این سرزمین. هر کودک بازمانده از تحصیل، چراغی است که در خانهای خاموش میشود و فرصتی از آیندهی هرمزگان که از دست میرود. در سفر اخیر رئیسجمهور به استان، «احمد مرادی»، نماینده مردم هرمزگان با صراحت و نگرانی از این بحران سخن گفت و هشدار داد که «ترکتحصیل گسترده در استان، به یک فاجعه ملی تبدیل شده است».
طرح اخیر مجلس برای کاهش سن آغاز تحصیل و اجباری کردن دوره پیشدبستانی از پنجسالگی، در ظاهر گامی امیدوارکننده به سمت عدالت آموزشی به نظر میرسد.
نظام آموزشی بهعنوان یکی از پایههای توسعه اجتماعی و اقتصادی، امروز در هرمزگان با بحرانی عمیق و ساختاری مواجه است. بحرانی که دیگر نمیتوان آن را در هیاهوی وعدهها و توصیهها پنهان کرد. خانوادههایی که روزی مدرسه را پناهگاه رشد و یادگیری میدانستند، اکنون با دیواری از شهریههای غیرقابلباور، تراکم کلاسی و زیرساختهای فرسوده روبهرو هستند؛ دیواری که فرزندانشان را از دسترسی برابر به آموزش محروم میکند.
هر سال با فرا رسیدن دوازدهم اردیبهشتماه،رسانهها، مسئولان و نهادهای مختلف از مقام معلم تجلیل میکنند. سخنان پرطمطراق، جملات زیبا و وعدههایی که در ظاهر بوی احترام میدهند، فضای جامعه را پر میکند اما آیا این قدردانیها از سطح شعار فراتر میروند؟
وقتی نام قهرمان به میان میآید، معمولاً ذهن ما به سمت کسانی میرود که در میدان نبرد، سیاست، یا حتی ورزش افتخار آفریدهاند. اما در پس هر افتخاری، یک قهرمان بینام و نشان وجود دارد که به دور از هیاهو، زندگی خود را وقف دیگران کرده است. این قهرمانان، مادرانی هستند که نهتنها ستون خانواده، بلکه سنگرهای مستحکم جامعهاند. آنها، با فداکاریهای بیمنت و عشق بیپایان، نسلی از انسانهای مقاوم، خلاق، و موفق را پرورش میدهند.
سایت ایرانخودرو بسته شد
