جدید به قدیم
هر سال با فرا رسیدن روز پرستار، جامعه با احترام از سفیدپوشانی یاد میکند که بیمنت و بیوقفه، جان خود را وقف التیام درد دیگران کردهاند. اما در ورای تبریکها و گلنوشتهها، واقعیتی تلخ پنهان است؛ واقعیتی از رنجهای نادیده، حقوقهای ناعادلانه و آیندهای مبهم که بسیاری از پرستاران کشور را به مرز ناامیدی و مهاجرت کشانده است. پرستاران، ستونهای اصلی و گاه خاموش نظام سلامتاند. آنان شب و روز، در دل بیمارستانها، زیر فشار طاقتفرسای کاری و کمبود نیروی انسانی، از جان مایه میگذارند تا جان بیماران را نجات دهند. در روزهای تلخ کرونا، بیش از هر قشر دیگری آسیب دیدند؛ خسته، بیمار و در بسیاری موارد بیپناه.
در شامگاه سیام مهرماه، بوکتاب بندرعباس میزبان جمعی از ادبدوستان و فرهنگیاران این شهر بود؛ شبی که حضور اسحق دریوش، نویسنده بومی و خالق اثر "ایران ۸۴"، رنگی از گفتوگو، اندیشه و ادبیات به خود گرفت.
مجموعه داستانی با چهارده داستان کوتاه از این نویسنده مهاجر که اکثر داستانهایش با مضمونهای مهاجرت،فقر،بحرانهویت ابتدای امسال چاپ شده و با استقبال خوانندگان در این مدت کوتاه به چاپ سوم رسیده است.
عکس از حمید صفری زاده
در میان کوهها و دشتهای شمال بندرعباس، شهری متولد شده که قرار بود الگویی نوین از توسعهی پایدار در جنوب ایران باشد: شهر جدید علوی. طرحی که در ابتدا با هدف ساماندهی رشد جمعیت بندرعباس، کاهش فشار بر بافت مرکزی و ایجاد شهری هماهنگ با اقلیم گرم و مرطوب برنامهریزی شد. اما امروز، پس از گذشت بیش از یک دهه، پرسش جدی این است که آیا علوی توانسته هدف خود را محقق کند؟ آیا این شهر واقعاً «تابآور» است، یا هنوز در مرحلهی طرح روی کاغذ باقی مانده است؟
در چهرهی در حال رشد بندرعباس، ساختمانهای میانمرتبه بهتدریج جای خانههای حیاطدار و کمارتفاع را گرفتهاند. این تغییر، طبیعیترین واکنش کالبدی به رشد جمعیت، مهاجرت، و محدودیت زمین در یکی از متراکمترین شهرهای جنوبی ایران است. اما پرسش محوری آنجاست که آیا این بناهای چندطبقه جدید، با اقلیم، فرهنگ و نیازهای انرژی شهر سازگارند؟ یا تنها نسخهای تقلیدی از تیپهای ساختوساز در سایر مراکز شهری کشورند که بدون شناخت از شرایط سخت اقلیمی جنوب، در بندرعباس پیاده شدهاند؟
استان هرمزگان در دهههای اخیر به دلیل موقعیت استراتژیک، ظرفیتهای بندری و صنعتی و توسعه گردشگری، به یکی از مقاصد مهم مهاجرت داخلی و خارجی تبدیل شده است. رشد جمعیت ناشی از مهاجرت، فرصتهای تازهای برای رونق اقتصادی، تنوع فرهنگی و ارتقای سرمایه انسانی فراهم کرده است اما در عین حال چالشهای اجتماعی و زیرساختی قابل توجهی را نیز به همراه داشته است. مدیریت این پدیده پیچیده نیازمند برنامهریزی علمی، هماهنگی میان نهادهای شهری و اجتماعی، و درک صحیح از ظرفیتهای بومی استان است تا ضمن استفاده از سرمایههای مهاجرین، از آسیبهای احتمالی به اجتماع محلی جلوگیری شود.
انقلاب دیجیتال و ظهور هوش مصنوعی دیگر یک انتخاب نیست، بلکه سرنوشت محتوم اقتصاد و سیاست جهان است.
رژیم صهیونیستی بعد از عملیات طوفان الاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و رویارویی مستقیم و طولانی مدت با محور مقاومت در وضعیتی بیسابقه از نظر شکنندگی داخلی و فشار بیرونی قرار گرفته است. این بحران فقط نظامی یا اقتصادی نیست بلکه یک بحران چندضلعی است که اضلاع امنیتی، اقتصادی، سیاسی، جمعیتی و روانی-اجتماعی آن به هم پیوسته و هر کدام دیگری را تشدید میکند.
ایران امروز در چهارراهی ایستاده که هر گام اشتباه، ممکن است ما را سالها از مسیر توسعه، عدالت و آرامش دورتر کند.
سایت ایرانخودرو بسته شد
