جدید به قدیم
بیضایی سینما و تئاتر را به کلاس درس بدل نکرد، اما هر اثرش درسی تمامعیار بود؛ دربارهی قدرت، دروغ، اسطوره، زن، تاریخ و حقیقت. در مرگ یزدگرد نشان داد حقیقت هرگز یکصدا نیست و قدرت، روایت را به خدمت میگیرد. در باشو، ایران را از شعارهای تهی نجات داد و به خاک، زبان و مادر بازگرداند؛ به جغرافیایی انسانی که از «یک آب و خاک» ساخته میشود. در سگکشی فریاد نسلی را ثبت کرد که اشکهایش را پیشتر ریخته بود. و در هشتمین سفر سندباد، جستوجوی حقیقت را به سرنوشتِ آگاهی بدل کرد؛ سرگردانیای که فضیلت است، نه شکست.بیضایی «باسواد» بود، اما نه به معنای رایج و فرسودهی آن. سواد او ریشه داشت؛ از اسطورههای شرق تا تراژدیهای غرب را میشناخت، اما هرگز مقلد نبود. دانستن را برای ساختنِ زبانِ خود میخواست؛ زبانی که هم ایرانی است و هم جهانی، هم کهن و هم معاصر. او زن را به مرکز روایت آورد، نه از سر مد، که از سر فهمِ تاریخِ حذف. و همین فهم، آثارش را ماندگار کرد.با او مهربان نبودند. امکان ساختن را از او گرفتند، کمکارش کردند، به حاشیه راندندش. اما بیضایی از آن دست هنرمندانی بود که خود را بیش از حد خرج نمیکنند…
…دستورالعمل، مراسم اعتکاف باید در مساجدی که دارای شرایط و امکانات بهداشتی مناسب هستند برگزار شود و رعایت تهویه مطلوب، نظافت و گندزدایی محیط، بهداشت فردی و مدیریت صحیح پسماند در محل مراسم الزامی است. همچنین توصیه شده است افراد دارای علائم بیماریهای تنفسی و آنفلوانزا از حضور در مراسم خودداری کرده یا در صورت ضرورت با رعایت فاصله و استفاده از ماسک در مراسم شرکت کنند و برای افراد پرخطر و دارای بیماریهای زمینهای نیز استفاده از ماسک مورد تأکید قرار گرفته است.در این شیوهنامه بر رعایت ضوابط بهداشتی در تهیه، نگهداری و توزیع مواد غذایی تأکید شده و استفاده از غذاهای بستهبندیشده، توزیع گرم غذا در کوتاهترین زمان ممکن پس از طبخ، پرهیز از نگهداری طولانیمدت مواد غذایی در دمای محیط و استفاده از آب آشامیدنی بستهبندی دارای مجوزهای قانونی از جمله موارد مورد تأکید است. همچنین استفاده از ظروف مناسب و خودداری از بهکارگیری ظروف یکبار مصرف نامناسب و مشترک در توزیع غذا و نوشیدنی توصیه شده است.همچنین استفاده شخصی معتکفین از وسایل عبادی از جمله قرآن، کتب ادعیه، مهر، سجاده، تسبیح و اقلام استراحتی مورد تأکید قرار گرفته و جمعآوری وسایل عمومی مشترک در محل برگزاری مراسم، به منظور کاهش خطر انتقال بیماریها…
در مرکز شهر بندرعباس، جوی آبی پر از کثیفی و پشه وجود دارد که با وجود نزدیکی به مرکز بهداشت، اقدامی جدی برای پاکسازی و رسیدگی به آن صورت نگرفته است. ساکنان منطقه بارها این موضوع را به مسئولان مربوطه اطلاع دادهاند، اما پیگیریها تاکنون بینتیجه بوده است.با اعلام کارشناسان درباره افزایش پشه آئدس، ناقل بیماریهایی مانند تب دنگی، نگرانیها در میان شهروندان بیشتر شده است. ادامه این بیتوجهی میتواند سلامت عمومی را با خطر مواجه کند و انتظار میرود مرکز بهداشت، که همواره نسبت به خطرات این پشه هشدار میدهد، در عمل نیز نظارت و رسیدگی بیشتری به چنین مواردی داشته باشد.
برای نخستینبار، جوانان لافت با استفاده از پدلبرد و روشهای نوین، آیین کهن پاکسازی و شناوری در چاههای آب مقدس را احیا کردند؛ سنتی که از گذشتههای دور با احترام به آب و میراث فرهنگی همراه بوده و امروز به نمادی از احساس مسئولیت، تعلق اجتماعی و حفاظت از محیطزیست و میراث نیاکان تبدیل شده است.
پل تاریخی لاتیدان با ۲۲۳ دهانه و بیش از هزار متر طول، طویلترین پل تاریخی ایران و یکی از شاهکارهای کمنظیر دوره صفوی است. پلی که در دوران شاهعباس بزرگ برای لشکرکشی علیه پرتغالیها ساخته شد و بعدها نقش مهمی در رونق بازرگانی منطقه ایفا کرد. با این حال، امروز از این عظمت تاریخی، تنها حدود ۲۳۰ متر و ۳۰ دهانه باقی مانده است؛ باقیماندهای که آن هم در سایه بیتوجهی، هر سال آسیبپذیرتر میشود. این اثر ثبت ملیشده با شماره ۱۹۹۸۸، سالها در زیر خاک مدفون بود و پس از نمایان شدن در اثر سیلاب ۱۳۷۱، انتظار میرفت که با نگاهی مسئولانه و برنامهریزی جدی، مورد حفاظت و مرمت اساسی قرار گیرد. اما واقعیت این است که طی سالهای گذشته، جز چند اقدام پراکنده و وعدههای تکراری، اتفاق مؤثری در مقیاس لازم رخ نداده است. کارشناسان میراث فرهنگی بارها هشدار دادهاند که در صورت عدم مرمت اصولی و فوری، پل لاتیدان در معرض تخریب تدریجی و حتی نابودی کامل قرار دارد. با این وجود، مسئولان همچنان به اظهارنظر، بازدیدهای مقطعی و بیان وعدههای بدون پشتوانه مالی بسنده کردهاند؛ وعدههایی که نه مانع فرسایش پل شده و نه امنیت این میراث تاریخی را تضمین کرده است. اکنون زمان آن رسیده…
به گزارش صبح ساحل، مالک بهرامپور رئیس اداره امور آب شهرستان میناب اعلام کرد که ورودی سد استقلال میناب طی روز گذشته به ۶۳ مترمکعب در ثانیه رسید و با ادامه بارندگیها در مناطق بالادست، حجم آب ذخیره شده در سد افزایش خواهد یافت. مالک بهرامپور با یادآوری ظرفیت ۲۴۰ میلیون مترمکعبی این سد گفت: «سد استقلال میناب یکی از منابع مهم تأمین آب آشامیدنی استان است.»فرماندار میناب، محمد رادمهر، نیز از ثبت ۱۱۴ میلیمتر بارندگی طی ۲۴ ساعت گذشته خبر داد و افزود: «حدود ۱۲ میلیون مترمکعب روانآب وارد سد میناب شده و نقش مؤثری در افزایش ذخیره آن ایفا کرده است.» وی خاطرنشان کرد که پیش از این سد دارای لایهای از آب مرده بود، اما با بازگشایی دریچه لجنزار سد و هماهنگی با شهرداری و روستاهای پاییندست، مدیریت روانآبها بهصورت ایمن انجام شد.رادمهر با اشاره به تداوم بارشها در بالادست شهرستان و مناطق جنوبی استان کرمان گفت: «با شرایط مناسب بارندگی، پیشبینی میشود ظرفیت سد تا ۷۰ تا ۸۰ درصد آبگیری شود که نقش مهمی در تأمین آب شرب و رونق کشاورزی منطقه خواهد داشت.»مجید سلحشور،مدیرکل راه و شهرسازی، نیز از استقرار تیمهای مدیریت بحران در شرق استان خبر داد و گفت: «ستادهای…
…اشاره کرد. به این معنا که آب همیشه مورد تقاضا خواهد بود و چون عرضه و تقاضا دو رکن اصلی هر اقتصادی است؛ سرمایهگذاری در این تجارت سودآور خواهد بود؛ لذا میتوان گفت که بیشتر ذخایر آب، ایمن و مقاوم در برابر رکود اقتصادی هستند. به علاوه، آب، کاربردهای متنوعی نیز دارد. چرا که آب یک ورودی کلیدی در هر چیزی است. از غذا و نوشیدنی گرفته که یک صنعت شناخته شده و کهن است تا صنایع نوظهوری مثل ویفرهای نیمههادی به معنای مادهای است که میتواند تا حد زیادی الکتریسیته را هدایت کند. همچنین بر کسی پوشیده نیست که تغییرات اقلیمی روز به روز آب را کمیابتر میکند و همین کمیاب شدن، ارزش آن را افزایش میدهد و به همین دلیل ساده بشر بایستی به دنبال راهحلهای نوآورانهای برای گسترش دسترسی به آب آشامیدنی باشد. و اما نمکزدایی، که در حال حاضر چندان در کشور ما توسعهیافته نیست اما سالها است که در جزایر گرمسیری با کیفیت بالا، در اقصی نقاط دنیا استفاده میشود؛ لذا نمکزدایی را میتوان یک فرصت رشد در صنعت آب و تجارت پرسود برای استان هرمزگان دانست. چرا که توسعه این صنعت، علاوه بر اینکه میتواند زمینه صادرات استانی آب را فراهم کند؛ به…
با بررسی دقیقتر ویژگیهای رکود فعلی حاکم بر بازار پی میبریم این رکود از سال 1397 بدینسو شکل ویژهتری به خود گرفته و از این سال به بعد هر چه به جلوتر میرویم شاهد افزایش رکود در این بازار و بالطبع کاهش حاشیهی سود سازندگان مسکن هستیم چهآنکه عواملی که در ابتدای یادداشت به آنها اشاره شد به مرور شرایط سختتری را به فعالان این بخش تحمیل میکند.مطمئنا اولین و مهمترین جایی که مورد اصابت عوامل فوق قرار گرفته قدرت خرید مردم است چه آنکه با هر چه سبقت گرفتن هزینههای تولید مسکن، شاهد عقبافتادگی درآمد مصرفکنندگان از آن هستیم. این عقبافتادگی هم نهایتا گلوی این بخش مهم اقتصادی با اشتغالزایی فراوان و رونقزایی تولید را میفشارد.بخشی که اگر نگوییم خصوصیترین یکی از خصوصیترین بخشهای اقتصادی کشور است،در موردش بیجا نگفتهایم.با بررسی آمار صدور پروانههای ساختمانی در ادامه رکود از سال 97 به بعد شاهد یک سقوط آزاد شدید در سال 1400 هستیم اگر چه این رکود در سالهای بعد به لحاظ آماری وضعیت بهتری به خود میگیرد اما این بهبودی بیشتر ناشی از افزایش تیراژ مسکنهای حمایتیست نه بازار پایه. حال آنکه همین مسکن حمایتی ضمن آنکه عمدتا با کمکهای دولتی به ویژه ناشی از…
این جهش در تعداد مبتلایان تصادفی نیست؛ بلکه حاصل سالها ضعف در پایش محیطی، نبود مدیریت یکپارچه و بیتوجهی به هشدارهای علمی است.پشه آئدس فقط یک حشره کوچک نیست؛ شاخصی دقیق از کیفیت مدیریت شهری، بهداشت محیط و یکپارچگی تصمیمگیری در استان است.وقتی این پشه در بندر لنگه و بندرعباس تثبیت شد، کارشناسان هشدار دادند که اگر منابع آب راکد جمعآوری نشود، اگر برنامه لاروکشی منظم اجرا نشود و اگر پایش بیمارستانی تقویت نگردد، استان به سمت اپیدمی حرکت میکند. دقیقاً همان اتفاقی که امروز رخ داده است.در شرایطی که جهان در سالهای اخیر رکورد رشد بیماری دِنگی را تجربه کرده، هرمزگان باید آمادهتر از همیشه میبود. اما کمبود بودجه، نبود هماهنگی بین شهرداریها، شبکه بهداشت و مدیریت بحران، و اجرای نامنظم عملیات میدانی باعث شد پشهای که در بسیاری از کشورها با اقدامات ساده مهار میشود، در اینجا تبدیل به بحران شود.مشکل این نیست که پشه آئدس قدرتمند است؛ مشکل این است که مدیریت ما ضعیف است.آمار مبتلایان به ما هشدار میدهد که اگر همین امروز تصمیمگیری جدی و هماهنگ انجام نشود، آمار فردا نهتنها بیشتر، بلکه هزینهبرتر و خطرناکتر خواهد بود.در استان بندری و حساس هرمزگان، ضعف در کنترل یک پشه میتواند…
…بندرعباس شهریست که فاضلاب آن به دریا می ریزد. سالهاست که از اجرایی شدن طرح جمعآوری فاضلاب و بهره برداری از تصفیه خانه فاضلاب شهر بندرعباس میگذرد ولی هنوز مسئولین امور فاضلاب نتوانستهاند فاضلاب این شهر را در حد مطلوب و مطابق با استاندارد زیست محیطی حداقل برای آبیاری فضای سبز شهری استفاده کنند. بنا به بررسیهای صورت گرفته توسط سازمان محیط زیست از ابتدای شروع بکار این تصفیه خانه، آلودگی در خروجی آن مشهود بوده و آلودگی میکروبی در پساب خروجی تصفیه خانههای بندرعباس بالا تر از حد مجاز است. روزانه میلیونها لیتر فاضلاب شهری خام، بد بو، کدر به همراه کف از طریق خور گورسوزان و دیگر کانالهای شهر و شهرک نیروی دریایی (هدیش) وارد دریا میشود و مسئولین این شهر از ادارهی آب و فاضلاب گرفته تا محیط زیست بهعنوان دستگاه نظارتی و حاکمیتی، شورای اسلامی شهر، شهرداری، بهداشت، دادگستری و استانداری بیتفاوت نسبت به این موضوع مهم از کنار آن میگذرند آیا این خود ظلم بزرگی به محیط زیست و دریا نیست؟ بزرگترین و خطرناکترین حوضهی آبریز فاضلاب مربوط میشود به انتهای خورگورسوزان مرز ساحل محلهی سیم بالا و سرریگ. جالب است بدانید تنها پیست قایقرانی و هتل پنج ستارهی هرمز که احتمالا یکی…
