جدید به قدیم
ششم دیماه، همزمان با آغاز چهارمین جشنواره فرهنگی، ورزشی و گردشگری خواجه عطا، کتاب «خواجه عطا» به قلم ابراهیم صفریزاده رونمایی شد؛ اثری که روایتی تازه از شکوه گمشدهی تاریخ این سرزمین ارائه میدهد.این کتاب، مسیری است از گذشتهای پرفروغ تا امروز؛ جایی که آیینها و باورها در قالب جشنوارهای مردمی، همچنان زنده و جاری ماندهاند.
…نکرد، اما هر اثرش درسی تمامعیار بود؛ دربارهی قدرت، دروغ، اسطوره، زن، تاریخ و حقیقت. در مرگ یزدگرد نشان داد حقیقت هرگز یکصدا نیست و قدرت، روایت را به خدمت میگیرد. در باشو، ایران را از شعارهای تهی نجات داد و به خاک، زبان و مادر بازگرداند؛ به جغرافیایی انسانی که از «یک آب و خاک» ساخته میشود. در سگکشی فریاد نسلی را ثبت کرد که اشکهایش را پیشتر ریخته بود. و در هشتمین سفر سندباد، جستوجوی حقیقت را به سرنوشتِ آگاهی بدل کرد؛ سرگردانیای که فضیلت است، نه شکست.بیضایی «باسواد» بود، اما نه به معنای رایج و فرسودهی آن. سواد او ریشه داشت؛ از اسطورههای شرق تا تراژدیهای غرب را میشناخت، اما هرگز مقلد نبود. دانستن را برای ساختنِ زبانِ خود میخواست؛ زبانی که هم ایرانی است و هم جهانی، هم کهن و هم معاصر. او زن را به مرکز روایت آورد، نه از سر مد، که از سر فهمِ تاریخِ حذف. و همین فهم، آثارش را ماندگار کرد.با او مهربان نبودند. امکان ساختن را از او گرفتند، کمکارش کردند، به حاشیه راندندش. اما بیضایی از آن دست هنرمندانی بود که خود را بیش از حد خرج نمیکنند؛ زمان نتوانست مصرفش کند. پیر نشد؛ عمیقتر شد. بهموقع…
…آنکه ایرانِ ما، زخمی و فرسوده، در غربت جان میسپارد؛ و چه تمثیل تلخی که مردی با چنین عشق سترگی به ایران، با عمری رنج برای عظمت فرهنگ و تاریخش، ناگزیر تن به هجرت داد. گویی بیضایی نه فقط یک هنرمند، که سرنوشت ایران است؛ سرزمینی که سالهاست دردهایش را میشناسد، اما درمانی برای آن نمییابد. او رفت، اما پرسش ماند: چرا ایران، فرزندان بزرگش را تنها در تبعید تاب میآورد. بهرام بیضایی صرفاً یک نمایشنامهنویس یا فیلمساز نیست؛ او روایتی زنده از ایران است. ایرانی که در «رگبار» زیر فشار زمانه خیس میشود، در «غریبه و مه» راه خود را گم میکند، در «مرگ یزدگرد» در برابر تاریخ محاکمه میشود و در «چریکه تارا» به جستوجوی هویت گمشده خویش برمیخیزد. آثار بیضایی نه سرگرمیاند و نه نوستالژی؛ آنها اسناد فرهنگی یک سرزمین زخمخوردهاند. بیضایی سالها کوشید تاریخ را از انحصار قدرت بازپس گیرد. در «مرگ یزدگرد» حقیقت، چندپاره و متهم است؛ درست همانگونه که در تاریخ معاصر ما. در «باشو، غریبهی کوچک»، کودک جنگزدهای از جنوب به شمال میآید تا نشان دهد ایران یک جغرافیا نیست، یک رنج مشترک است. باشو، خود ایران است؛ آواره، اما زنده. او در «مسافران» مرگ را به خانه میآورد، نه برای سیاهنمایی، بلکه…
…تجربه میان فعالان این بخش به شمار میرود.خلیل قاسمی با اشاره به حضور استاندار هرمزگان و جمعی از مدیران و مسئولان استانی در آیین افتتاحیه اظهار کرد: نمایشگاه امسال با رویکردی متفاوت و تمرکز ویژه بر نوآوری، فناوریهای نوین و محصولات دانشبنیان برگزار شده است تا فعالان صنعت ساختمان بتوانند از نزدیک با جدیدترین راهکارهای فنی و مهندسی آشنا شوند.وی افزود: در این دوره از نمایشگاه، مجموعهای متنوع از محصولات، تجهیزات و خدمات مرتبط با صنعت ساختمان از جمله مصالح نوین، سیستمهای هوشمند ساختمانی، فناوریهای نوین ساختوساز و خدمات مهندسی به نمایش گذاشته شده است که میتواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت و بهرهوری در این صنعت ایفا کند.رئیس سازمان صمت هرمزگان با تأکید بر اهمیت برگزاری چنین رویدادهایی تصریح کرد: نمایشگاه صنعت ساختمان بستری مناسب برای تولیدکنندگان، سازندگان، مهندسان، پیمانکاران و سرمایهگذاران فراهم میکند تا ضمن آشنایی با توانمندیهای موجود، زمینههای همکاری مشترک و توسعه بازار را شناسایی کنند.قاسمی خاطرنشان کرد: برگزاری این نمایشگاه میتواند به تبادل دانش فنی، معرفی ظرفیتهای بومی استان و همچنین تقویت ارتباط میان بخشهای مختلف صنعت ساختمان کمک شایانی کند و در نهایت به رونق اقتصادی و بهبود کیفیت ساختوساز در استان منجر شود.وی در پایان گفت: این نمایشگاه…
چهل سال کنار شماچهل سال صدای شما مرور تاریخ معاصر جنوب ایران با نگاهی به آرشیو رسانهای صبح ساحل هر چهارشنبه ساعت ۵ عصر با ما همراه باشید.
…از این عظمت تاریخی، تنها حدود ۲۳۰ متر و ۳۰ دهانه باقی مانده است؛ باقیماندهای که آن هم در سایه بیتوجهی، هر سال آسیبپذیرتر میشود. این اثر ثبت ملیشده با شماره ۱۹۹۸۸، سالها در زیر خاک مدفون بود و پس از نمایان شدن در اثر سیلاب ۱۳۷۱، انتظار میرفت که با نگاهی مسئولانه و برنامهریزی جدی، مورد حفاظت و مرمت اساسی قرار گیرد. اما واقعیت این است که طی سالهای گذشته، جز چند اقدام پراکنده و وعدههای تکراری، اتفاق مؤثری در مقیاس لازم رخ نداده است. کارشناسان میراث فرهنگی بارها هشدار دادهاند که در صورت عدم مرمت اصولی و فوری، پل لاتیدان در معرض تخریب تدریجی و حتی نابودی کامل قرار دارد. با این وجود، مسئولان همچنان به اظهارنظر، بازدیدهای مقطعی و بیان وعدههای بدون پشتوانه مالی بسنده کردهاند؛ وعدههایی که نه مانع فرسایش پل شده و نه امنیت این میراث تاریخی را تضمین کرده است. اکنون زمان آن رسیده است که مسئولان استانی و ملی، بهجای تکرار گفتاردرمانی، بهصورت شفاف نسبت به تخصیص اعتبار مشخص، آغاز عملیات مرمت اصولی و ارائه جدول زمانبندی اجرایی اقدام کنند. حفظ پل لاتیدان تنها یک وظیفه اداری نیست، بلکه مسئولیتی تاریخی در برابر هویت فرهنگی کشور و حقوق آیندگان است. مرمت و احیای…
…همیشگی» تبدیل میشود. در روزهایی که خبرنگاران محلی، زیر باران، در دل طوفان و در میان گلولای معابر شهری و روستایی، مشغول روایت واقعیت بودند، نه برای خودنمایی، بلکه برای ثبت حقیقت و انتقال مطالبات مردم، ناگهان با ادبیاتی مواجه شدند که گویی رسانه نه بخشی از مدیریت بحران، بلکه مانعی در مسیر آن است. اظهارات منتسب به مهدی رعیتی، مدیر فنی و زیربنایی دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد و تنها مقام دولتی اعزامی از پایتخت، مبنی بر نسبت دادن انگیزههایی چون تلاش خبرنگار برای «دیدهشدن»، «بزرگ کردن خود»، «بیداد کردن کاستیها در چشم ملت» و حتی کوشش برای «بدنامکردن نظام» توسط فعالان رسانهای، و طرح ضرورت «برخورد سفت و محکم با رسانهها»، نشانهای روشن از این سوءبرداشت عمیق است. مسئله اینجا صرفاً یک جمله یا یک اظهارنظر هیجانی نیست. وقتی چنین ادبیاتی در جلسات رسمی ستاد بحران و از زبان یک مقام مأمور دولتی مطرح میشود [ آن هم با انتشار رسمی ویدئوی آن در کانال خبری رسانه منطقه آزاد قشم] دیگر نمیتوان آن را به حساب نظر شخصی گذاشت. این، پیام، گزارهای جدی و قابل تأمل است؛ پیامی که به رسانه میگوید: «اگر روایتت خوشایند مدیران نبود، متهم هستی.» این همان نقطه خطرناک ماجراست. رسانهای که در بحران، بهجای…
…در پیش گرفت. آنچه انجام شده، پروژههایی مقطعی نیست؛ بلکه سرمایهگذاری بر آینده استان است. طی هفت سال گذشته، مجموعهای از اقدامات هدفمند و کمنظیر اجرا شده است: احداث ۳۲ مدرسه، تجهیز مراکز درمانی، ساخت دو همراهسرا در بیمارستان شهید محمدی و بیمارستان کودکان، حضور مؤثر در دوران کرونا، کمکرسانی گسترده در بلایای طبیعی و حمایت پیوسته از مراکز آموزشی، پژوهشی، ورزشی و بهزیستی. اینها پروژههایی نیست که هر نهادی بتواند به تنهایی از پس آن برآید؛ اینها ثمره یک اراده جمعی و فهم عمیق از مسئولیت اجتماعی است. نمونهای برجستهتر، نقشآفرینی اتاق در حادثه تلخ بندر شهید رجایی است؛ جایی که این نهاد بدون درنگ کنار مردم و دولت ایستاد و بیش از ۲۵۷ میلیارد تومان برای مدیریت بحران، جبران خسارتها و حمایت از فعالان اقتصادی هزینه کرد.چنین حضوری، تعریف تازهای از بخش خصوصی مسئولیتپذیر ارائه میدهد. در این میان حمایتهای استاندار هرمزگان، مسیر همکاری دولت و بخش خصوصی را هموار کرده است. پیگیریها و هماهنگیهای وی سبب شد بسیاری از طرحها، بهویژه در حوزه مسئولیتهای اجتماعی، سرعت بگیرد و به نتیجه برسد. حضور فعال استاندار در کنار اتاق، الگویی از همافزایی دولت و بخش خصوصی در راستای توسعه متوازن استان به نمایش گذاشته است. در حوزه…
در پی بارندگیهای شدید اخیر در استان هرمزگان، از نخستین ساعات آغاز بارشها، عوامل راهداری و حمل و نقل جاده ای در محورهای مواصلاتی استان مستقر شدند.عباس شرفی، مدیرکل راهداری و حملونقل جادهای هرمزگان، ضمن تشریح اقدامات انجامشده از ابتدای بحران، آخرین وضعیت راههای استان را تشریح میکند.
سالهاست که در بندرعباس و استان هرمزگان، صدای هنر شنیده میشود، اما جایی برای تدریس و آموزش آکادمیک دانشگاهی در آن وجود ندارد. استانی با پیشینهای زنده در موسیقی، ریتم، آیین و آوازهای بومی، همچنان از داشتن رشته دانشگاهی موسیقی و هنر محروم مانده است. بیتردید، آموزشگاههای آزاد موسیقی در استان فعالاند و نقش مهمی در زنده نگه داشتن جریان موسیقی ایفا میکنند؛ اما این آموزشها، هرچند ارزشمند، جایگزین آموزش ساختارمند، پژوهشمحور و دانشگاهی نیستند.هنرجویی که میخواهد موسیقی را بهصورت علمی، تحلیلی و حرفهای دنبال کند، ناچار است برای ادامه مسیر، استان خود را ترک کند. در سالهای اخیر، بسیاری از هنرجویان مستعد هرمزگانی برای تحصیل در رشته موسیقی، راهی استانهای دیگر و بهویژه تهران شدهاند؛ مهاجرتی که اغلب نه از سر انتخاب، بلکه بهدلیل نبود امکان تحصیل دانشگاهی در استان شکل میگیرد. این روند، بهتدریج باعث دور شدن استعدادهای بومی از زادگاه خود و تضعیف چرخه آموزش، تولید و انتقال تجربه در هرمزگان شده است.نبود رشته دانشگاهی موسیقی، تنها یک خلأ آموزشی نیست؛ بلکه به معنای فقدان امکان تربیت مدرس بومی، پژوهشگر، آهنگساز و تحلیلگر موسیقی در چارچوب علمی است. در نتیجه، موسیقی این اقلیم، با وجود غنای فرهنگی، کمتر فرصت ثبت، تحلیل و توسعه آکادمیک پیدا…
تغییر ساعت مراسم تشییع رهبر شهید در مشهد
