جدید به قدیم
بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، روز جمعه اعلام کرد که اسرائیل و سومالیلند بیانیه مشترکی را برای برقراری روابط کامل دیپلماتیک امضا کردهاند و آن را «در راستای روح توافقنامههای ابراهیم» توصیف کرد. اکنون اسرائیل اولین کشور در جهان است که رسماً سومالیلند را به رسمیت شناخته است و این یک پیشرفت دیپلماتیک قابل توجه برای این منطقه جداییطلب در شاخ آفریقا محسوب میشود.
سومالیلند در سال ۱۹۹۱ از سومالی اعلام استقلال کرد، اما تاکنون از سوی هیچ یک از کشورهای عضو سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته نشده است. این منطقه بخش شمال غربی منطقهای را که زمانی تحتالحمایه بریتانیا در شمال سومالی بود، کنترل میکند.
دولت سومالی ساعاتی پس از اعلام اسرائیل بیانیهای منتشر کرد و این اقدام را «حمله» به حاکمیت خود و «اقدامی غیرقانونی» خواند و سومالیلند را بخش «جداییناپذیر» این کشور توصیف کرد. سومالیلند هویت سیاسی متمایزی از سومالی با واحد پول، پرچم و پارلمان خود ایجاد کرده است و در سالهای اخیر، با امارات متحده عربی -یکی از امضاکنندگان توافقنامههای ابراهیم- و تایوان روابط برقرار کرده است، زیرا به دنبال پذیرش بینالمللی بوده است.
این در حالی است که به رسمیت شناختن سومالیلند توسط اسرائیل به وسیله کشورهای مختلف مصر، ترکیه و جیبوتی، قطر، ایران، عربستان، پاکستان، چین و نیجریه، کویت، اردن، عمان، عراق، تشکیلات خودگردان فلسطین و حماس محکوم و رد شد و این کشورها بر حمایت کامل خود از وحدت، حاکمیت و تمامیت ارضی سومالی تأکید کردند. همچنین اتحادیه عرب، شورای همکاری خلیج فارس (GCC)، اتحادیه آفریقا (AU) و اتحادیه اروپا به کشورهای مختلف در محکومیت این اقدام اسرائیل پیوستند.
با افزایش سرسامآور قیمت دلار، هزینه زندگی در ایران نیز روز به روز در حال افزایش است؛ با این وجود درآمد در کشور ما به صورت سالانه بر حسب ریال تعیین میشود و روند صعودی دلار در چند سال اخیر باعث شده است که در نیمه دوم سال، به طرز محسوسی قدرت خرید مردمی که حقوق کارمندی دریافت میکنند؛ افت کند. در این گزارش به بررسی هزینه یک ماه زندگی در ایران بر حسب دلار پرداختهایم و از آن سو درآمد برحسب دلار را نیز محاسبه کردهایم. نتیجه این برآورد تفاوت معنادار بین هزینهها و درآمد در ایران است. بهطوریکه بر اساس اعلام هزینههای ماهانه زندگی در ایران برای یک خانواده چهار نفره 1183.0 دلار است. در حالی که در بهترین حالت، میانگین حقوق خالص ماهانه یک کارمند بالا رده ۳۴۵.۰۰دلار است.
نشست هفته گذشته شورای امنیت اولین نشست پس از انقضای قطعنامه ۲۲۳۱ به حساب میآید که پس از یک جدال لفظی میان نمایندگان موافق ایران و مخالف ایران بدون صدور قطعنامه و بدون دستاورد خاصی پایان یافت. جلسه شورای امنیت برای بحث در مورد عدم اشاعه هستهای برگزار شد. این جلسه به درخواست دانمارک، فرانسه، یونان، جمهوری کره، اسلوونی، بریتانیا و آمریکا بود و پاناما از این درخواست حمایت کرد. در قلب شکاف بین اعضای شورای امنیت، اختلاف بر سر مشروعیت برگزاری جلسات مربوط به توافق هستهای ۲۰۱۵ ایران، که رسماً برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) نامیده میشود، قرار داشت. توافقی برای محدود کردن برنامه هستهای ایران در ازای لغو تحریمها. پکن، مسکو و تهران معتقدند تمام مفاد قطعنامه 2231، همزمان با انقضای رسمی برجام به طور دائم لغو شدهاند. آنها تاکید دارند که در آن تاریخ، شورای امنیت بررسی پرونده هستهای ایران را به پایان رساند و موضوع «عدم اشاعه» از دستور کار شورا خارج شد.
در سال ۲۰۱۷، به ابتکار عشقآباد، مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامهای را تصویب کرد که به دنبال آن، ۱۲ دسامبر به عنوان روز بینالمللی بیطرفی نامگذاری شد.
خبرگزاری دولتی سعودی گزارش داد، وزرای امور خارجه عربستان، مصر، اردن، امارات متحده عربی، اندونزی، پاکستان، ترکیه و قطر روز جمعه نگرانی عمیق خود را از اظهارات اسرائیل مبنی بر بازگشایی گذرگاه رفح فقط در یک جهت، ابراز کردند و این اقدام را راهی برای تخریب مجدد پیمان صلح دانستند.
در چند دهه گذشته در سطح جهانی، ارتکاب جرایم مالی شکلی منسجم و فزاینده به خود گرفت، به نحوی که سازمانیافتگی و فراملی بودن از ویژگیهای بارز آنها شد. قاچاق مواد مخدر، قاچاق انسان، تجارت غیرقانونی محیطزیستی و جرایم سایبری از جمله جرایمی بودند که به انگیزههای مالی در سطح جهانی ارتکاب یافتند. اما آنچه دارای اهمیت بود، سرنوشت درآمدهای ناشی از ارتکاب این جرایم بود که مرتکبان آنها با ارتکاب عملیاتی، سعی در تبدیل آنها به اموال دیگر مینمودند تا منشاء مجرمانه این درآمدها را مخفی نمایند.
برجام بهعنوان یکی از مهمترین توافقهای چندجانبه در سالهای اخیر، سازوکاری ویژه به نام مکانیسم ماشه را در خود جای داده است. این مکانیسم به اعضای توافق اجازه میدهد در صورت ادعای عدم پایبندی اساسی طرف مقابل، روندی را آغاز کنند که در نهایت میتواند به بازگشت تحریمهای بینالمللی منجر شود.
یکی از اهداف چهارگانه سازمان ملل متحد، ((توسعه روابط دوستانه میان ملل است.)) بر این اساس موضوع گفتگو، مذاکره و تعامل، شعارهایی است که آمریکا و کشورهای غربی به صورت مکرر در سخنرانیها و اظهارنظرهای خود مطرح میکنند. ولی درخواست برای مذاکره نیز مانند موضوعاتی همچون «حقوق بشر، دموکراسی و آزادی» صرفا ابزاری برای تحمیل نظر خود به طرف مقابل و گرفتن امتیاز بیش از حقشان است. امروزه مقوله مذاکره به سلاحی جهت انحراف افکار عمومی تبدیل شده است. آمریکا و کشورهای اروپایی به این وسیله میخواهند خود را اهل تعامل، گفتگو و همزیستی مسالمت آمیزنشان دهند. آنها با کشورهایی که مخالف سلطهجویی آمریکا و دول غربی هستند و از پایگاه مردمی بالایی برخوردار میباشند، موضوع مذاکره را برای توجیه کار خودشان استفاده میکنند.
