جدید به قدیم
…اکنون آثاری ارزشمند از این نسل (چه از حیث ارزش آثار و چه در تربیت نوازندگان دورههای بعد) برایمان به یادگار مانده است و عودنوازی هرمزگان با چنین پشتوانهای به مسیر خود ادامه داده است که بررسی فنون و شیوهی نوازندگی آنها شایستهی مقال دیگریست. صالح آتون علاوه بر موسیقی در زمینهی فرهنگ و آموزش و پرورش بندرعباس نیز یکی از خدمتگزاران لایق و جزو اولین معلمین دبستان دانشمند سورو بشمار میرود و از حیث هنر، انسانیت، شخصیت والا و خصوصیات هنرمند اصیل بومی در اوج تصور بود. دردا و دریغا که این نسل با سرعت و شتابی باورنکردنی درحال انقراض است و این اضمحلال فرهنگ بومی میتواند اندوهی بس جبرانناپذیر برای نسل حاضر و نسلهای بعد باشد. و پر واضح است که یک ملت بدون شناسنامه فرهنگی، ملتی مرده است. کاش اندکی اهمیت این مهم را مسئولین و متولیان امور فرهنگی این شهر میدانستند و بدانند تا امثال صالح آتون در محاق نمانند. و باز دریغا که از این نسل یکی پس از دیگری در همان عزلت و تنهایی و غربتی منجمد جهان را وداع میگویند که این وداع تنها وداع با دنیا نیست بلکه وداعیست اندوهبار برای فرهنگ و هنر که دستش تهی میماند از پنجههای هنرمندی چون…
…سخن از عدالت، امروز در کجای این بودجه ایستاده است؟ در این میان، نگاهی گذرا به افزایش بودجه دستگاهها و نهادها و نیز به شاخصهای نازل بهرهوری در کشور، پرسشهای جدیتری را مطرح میکند. اگر منابع لازم برای افزایش بودجه دهها دستگاه و نهاد فراهم شده، اگر ناکارآمدها و کمبازدهها همچنان سهم خود را از بودجه عمومی میگیرند، چرا از همان محلها منابع لازم برای ترمیم حقوق کارمندان، بازنشستگان و کارگران تأمین نمیشود؟ دهها مؤسسه و نهاد، به نام فرهنگ، پژوهش و عناوین مشابه، هر ساله بودجههای کلان دریافت میکنند؛ بیآنکه خروجی مشخص، کارآمدی قابل سنجش یا نظارت مؤثر بر نحوه هزینهکرد آنها وجود داشته باشد. آیا معیشت مردم اولویت کمتری از تداوم تخصیص بودجه به این نهادها دارد؟ نکته قابل تأمل آن است که خود آقای پزشکیان پیشتر صراحتاً اعلام کرده بودند که بودجه برخی از این مؤسسات که «هیچ خاصیتی ندارند» باید حذف یا کاهش یابد. اما امروز در عمل، یا این اراده شکل نگرفته یا موانعی اجازه تحقق آن را نداده است. آقای رئیسجمهور! آیا نمیشد با حذف یا کاهش بودجه نهادهای ناکارآمد، بخشی از فشار معیشتی از دوش حقوقبگیران برداشته شود؟ آیا واقعاً راهی جز تداوم فشار بر کارمندان، کارگران و بازنشستگان وجود نداشت؟ اکنون اما…
به گزارش صبح ساحل، میزبان مراسم سال آینده برترینهای فوتبال جهان که با عنوان THE BEST توسط فیفا برگزار میشود، مشخص شد.جیانی اینفانتینو امروز گفت: دبی سال آینده میزبان مراسم اهدای جوایز بهترینهای این نهاد جهانی خواهد بود.جوایز بهترینهای فیفا به بازیکنان برتر مردان و زنان و همچنین مربیان و تیمها که توسط هواداران، نمایندگان رسانهها، کاپیتانها و مربیان تیمهای ملی انتخاب میشوند، اهدا میشود.اینفانتینو گفت: من میتوانم در اینجا همکاری جدیدی را که برای تجلیل از بهترین بازیکنان، مربیان و تیمها، اینجا در دبی بستهایم را اعلام کنم. ما از این ورزش لذت بردهایم و حالا از وحدتی که این ورزش برای کل جهان به ارمغان میآورد، بیشتر لذت خواهیم برد.در حالی مراسم THE BEST قرار است سال آینده در امارات و شهر دبی برگزار شود که امسال دوحه میزبان این مراسم بود.در مراسم امسال، عثمان دمبله، مهاجم فرانسوی، به عنوان بازیکن سال مردان و آیتانا بونماتی، هافبک اسپانیا، جایزه زنان سال ۲۰۲۵ را از آن خود کردند.
بیضایی سینما و تئاتر را به کلاس درس بدل نکرد، اما هر اثرش درسی تمامعیار بود؛ دربارهی قدرت، دروغ، اسطوره، زن، تاریخ و حقیقت. در مرگ یزدگرد نشان داد حقیقت هرگز یکصدا نیست و قدرت، روایت را به خدمت میگیرد. در باشو، ایران را از شعارهای تهی نجات داد و به خاک، زبان و مادر بازگرداند؛ به جغرافیایی انسانی که از «یک آب و خاک» ساخته میشود. در سگکشی فریاد نسلی را ثبت کرد که اشکهایش را پیشتر ریخته بود. و در هشتمین سفر سندباد، جستوجوی حقیقت را به سرنوشتِ آگاهی بدل کرد؛ سرگردانیای که فضیلت است، نه شکست.بیضایی «باسواد» بود، اما نه به معنای رایج و فرسودهی آن. سواد او ریشه داشت؛ از اسطورههای شرق تا تراژدیهای غرب را میشناخت، اما هرگز مقلد نبود. دانستن را برای ساختنِ زبانِ خود میخواست؛ زبانی که هم ایرانی است و هم جهانی، هم کهن و هم معاصر. او زن را به مرکز روایت آورد، نه از سر مد، که از سر فهمِ تاریخِ حذف. و همین فهم، آثارش را ماندگار کرد.با او مهربان نبودند. امکان ساختن را از او گرفتند، کمکارش کردند، به حاشیه راندندش. اما بیضایی از آن دست هنرمندانی بود که خود را بیش از حد خرج نمیکنند…
…رژیم صهیونیستی بازسازی نشود، رژیم اشغالگر مرتکب اشتباه مجدد حمله به ایران نخواهد شد.4-گزارشات رسمی حاکی از آن است که توان موشکی ایران نسبت به قبل از جنگ 12 روزه به بیش از ده برابر افزایش و ارتقا ء یافته است و اگر در جنگ 12 روزه 500 موشک به سمت سرزمین های اشغالی شلیک شده، در صورت جنگ مجدد، 5000 موشک قویتر از موشکهای قبلی به سوی اسرائیل شلیک خواهد شد، که مساوی است با نابودی کلیه زیر ساختها و صنایع نظامی و استراتژیک در تمامی شهرهای اسرائیل و مایوس شدن حامیان آن در اروپا و آمریکا از موجودیت رژیم غاصب.5-خسارات و آسیبهای وارده در جنگ 12 روزه به مناطق حساس رژیم صهیونی که اخبار آن به مرور آشکار و در حال پخش است، حاکی از آن است که رژیم صهیونیستی ضربات سخت و مهلکی را از موشکهای ایران دریافت کرده، و با گذشت شش ماه از جنگ 12 روزه هنوز موفق به بازسازی آنها نشده است. از این رهگذر بیش از 20 میلیارد دلار خسارت برآورده شده که به سادگی برای رژیم جعلی قابل جبران نیست. در پایان لازم به توضیح است، هرکدام از دلایل پنجگانه اگر از این کارکرد خارج شود، باید برای…
در مرکز شهر بندرعباس، جوی آبی پر از کثیفی و پشه وجود دارد که با وجود نزدیکی به مرکز بهداشت، اقدامی جدی برای پاکسازی و رسیدگی به آن صورت نگرفته است. ساکنان منطقه بارها این موضوع را به مسئولان مربوطه اطلاع دادهاند، اما پیگیریها تاکنون بینتیجه بوده است.با اعلام کارشناسان درباره افزایش پشه آئدس، ناقل بیماریهایی مانند تب دنگی، نگرانیها در میان شهروندان بیشتر شده است. ادامه این بیتوجهی میتواند سلامت عمومی را با خطر مواجه کند و انتظار میرود مرکز بهداشت، که همواره نسبت به خطرات این پشه هشدار میدهد، در عمل نیز نظارت و رسیدگی بیشتری به چنین مواردی داشته باشد.
جایی که بهجای همافزایی، رسانه بهسرعت به «متهم همیشگی» تبدیل میشود. در روزهایی که خبرنگاران محلی، زیر باران، در دل طوفان و در میان گلولای معابر شهری و روستایی، مشغول روایت واقعیت بودند، نه برای خودنمایی، بلکه برای ثبت حقیقت و انتقال مطالبات مردم، ناگهان با ادبیاتی مواجه شدند که گویی رسانه نه بخشی از مدیریت بحران، بلکه مانعی در مسیر آن است. اظهارات منتسب به مهدی رعیتی، مدیر فنی و زیربنایی دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد و تنها مقام دولتی اعزامی از پایتخت، مبنی بر نسبت دادن انگیزههایی چون تلاش خبرنگار برای «دیدهشدن»، «بزرگ کردن خود»، «بیداد کردن کاستیها در چشم ملت» و حتی کوشش برای «بدنامکردن نظام» توسط فعالان رسانهای، و طرح ضرورت «برخورد سفت و محکم با رسانهها»، نشانهای روشن از این سوءبرداشت عمیق است. مسئله اینجا صرفاً یک جمله یا یک اظهارنظر هیجانی نیست. وقتی چنین ادبیاتی در جلسات رسمی ستاد بحران و از زبان یک مقام مأمور دولتی مطرح میشود [ آن هم با انتشار رسمی ویدئوی آن در کانال خبری رسانه منطقه آزاد قشم] دیگر نمیتوان آن را به حساب نظر شخصی گذاشت. این، پیام، گزارهای جدی و قابل تأمل است؛ پیامی که به رسانه میگوید: «اگر روایتت خوشایند مدیران نبود، متهم هستی.» این همان…
به گزارش صبح ساحل، در این دیدار که عصر امروز یکشنبه و در هفته هفتم از رقابتهای لیگ دسته سوم برگزار شد، دو تیم به تساوی یک بر یک دست پیدا کردند.این دیدار به میزبانی شهرستان میناب بود که با تساوی به پایان رسید و استقبال خوبی از این دیدار شده بود که ابتدا عبدالخالق عباد در دقیقه ۶۳ برای سیبه کوخرد بستک گل زد اما در دقایق پایانی میثم صادقی دقیقه ۹۰ برای ستارگان کلاهی میناب میزبان گل زد تا این دیدار با تساوی به پایان برسد.
هرمزگان، استانی با ظرفیتهای عظیم بندری، تجاری و صنعتی، برای شکوفایی نیازمند نگاهی تازه بود؛ نگاهی که تنها به شاخصهای اقتصادی محدود نشود و انسان، رفاه اجتماعی و آیندهسازی را نیز در اولویت قرار دهد. اتاق بازرگانی هرمزگان دقیقاً چنین مسیری را در پیش گرفت. آنچه انجام شده، پروژههایی مقطعی نیست؛ بلکه سرمایهگذاری بر آینده استان است. طی هفت سال گذشته، مجموعهای از اقدامات هدفمند و کمنظیر اجرا شده است: احداث ۳۲ مدرسه، تجهیز مراکز درمانی، ساخت دو همراهسرا در بیمارستان شهید محمدی و بیمارستان کودکان، حضور مؤثر در دوران کرونا، کمکرسانی گسترده در بلایای طبیعی و حمایت پیوسته از مراکز آموزشی، پژوهشی، ورزشی و بهزیستی. اینها پروژههایی نیست که هر نهادی بتواند به تنهایی از پس آن برآید؛ اینها ثمره یک اراده جمعی و فهم عمیق از مسئولیت اجتماعی است. نمونهای برجستهتر، نقشآفرینی اتاق در حادثه تلخ بندر شهید رجایی است؛ جایی که این نهاد بدون درنگ کنار مردم و دولت ایستاد و بیش از ۲۵۷ میلیارد تومان برای مدیریت بحران، جبران خسارتها و حمایت از فعالان اقتصادی هزینه کرد.چنین حضوری، تعریف تازهای از بخش خصوصی مسئولیتپذیر ارائه میدهد. در این میان حمایتهای استاندار هرمزگان، مسیر همکاری دولت و بخش خصوصی را هموار کرده است. پیگیریها و هماهنگیهای…
…طبقاتی و فرسایش اعتماد عمومی است. در این میان، بازنشستگان بیش از دیگران آسیب میبینند. درآمد ثابت، نبود امکان جبران از طریق کار مضاعف و وابستگی بیشتر به خدمات درمانی، تورم را برای آنان به تهدیدی جدیتر تبدیل کرده است. افزایش حقوقی که حتی نیمی از تورم واقعی را پوشش نمیدهد، بازنشستگان را بهتدریج به زیر خط فقر سوق میدهد و کرامت انسانی آنان را با خطر مواجه میکند. اگر قرار است از گسترش فقر و رواج بیعدالتی جلوگیری شود، چارهای جز افزایش حقوق متناسب با تورم واقعی، یعنی بیش از ۵۰ درصد وجود ندارد. در غیر این صورت، دستکم باید سازوکاری برای افزایشهای مقطعی و جبرانی در طول سال پیشبینی شود؛ سیاستی که در بسیاری از کشورهای درگیر تورم بهعنوان ابزار حفظ قدرت خرید اجرا میشود. اصرار بر افزایش ثابت و حداقلی در ابتدای سال، در اقتصادی بیثبات، به معنای نادیدهگرفتن واقعیتهای معیشتی مردم است. بودجه ۱۴۰۵ اگر قرار است سند حمایت از مردم باشد، نمیتواند با افزایش حقوقی کمتر از تورم آغاز شود. عدالت بودجهای یعنی همراستاسازی دستمزدها با واقعیت هزینههای زندگی، حذف هزینههای غیرضرور و اولویت دادن به حقوقبگیران و بازنشستگان؛ در غیر این صورت، افزایش ۲۰ درصدی حقوق نه راهحل، بلکه بخشی از مسئله خواهد بود.
