جدید به قدیم
…توقف میتواند بزرگترین آسیب را ایجاد کند. در چنین وضعیتی، هر ساعت کار مفید نوعی تلاش ملی برای حفظ زندگی مردم و آینده اقتصادی میهن است. اما وقتی ادارات ـ که باید ستون خدمات عمومی باشند ـ نیمهفعالاند، چگونه میتوان از بخش خصوصی انتظار داشت اقتصاد را زنده نگه دارد؟بخش خصوصی بدون صدور مجوز، بدون طی شدن مراحل اداری، بدون تأییدیهها و مدارک، بدون خدمات دولتی نمیتواند فعالیت کند. وقتی این چرخه مختل شود، اقتصاد نیز مختل میشود. و این دقیقاً همان اتفاقی است که امروز در هرمزگان و بسیاری از استانها رخ میدهد.امروز مردم معطلاند؛ فردا کشور معطل خواهد شدپیش از این هم بوروکراسی اداری یکی از نقاط ضعف بزرگ کشور بود. سیستم اداری نه سریع بود، نه چابک، نه پاسخگو. اکنون اما همین سیستم، با نصف نیروی نصفهحاضر، دوچندان ناکارآمد شده است. مردم ساعتها پشت در اتاقهایی انتظار میکشند که مسئولانش حضور ندارند. پروندهها نیمهتمام میمانند، امضاها عقب میافتند، پیگیریها از یک روز به روز دیگر منتقل میشود.این یادداشت برای سرزنش کارمندان دولت که خود نیز قربانی همین سیستم اقتصادی هستند، نوشته نشده، بلکه برای هشدار درباره روندی است که اگر ادامه یابد، به «ابر بحران» تبدیل خواهد شد. بحرانی که ریشهاش نه فقط اقتصادی…
به گزارش صبح ساحل، بر اساس آخرین آمارها از شرکت مدیریت منابع آب ایران، میزان ورودی مخازن کل کشور از ابتدای سال آبی (ابتدای مهرماه) تا ۱۲ اردیبهشت ماه، معادل ۳۳.۱۸ میلیارد متر مکعب بوده که در قیاس با سال گذشته که عددی معادل ۲۰.۰۸ میلیارد مترمکعب بوده، ۶۵ درصد افزایش داشته است. همچنین میزان کل خروجی سدهای کشور نیز نسبت به سال قبل ۹ درصد اعلام شد. حجم آب موجود مخازن اکنون ۳۲.۹۸ میلیارد مترمکعب ثبت شده که این عدد نسبت به سال قبل که عددی معادل ۲۷.۳۲ میلیارد مترمکعب بوده ۲۱ درصد افزایش داشته است. همچنین حجم پرشدگی سدهای کشور نیز تا این تاریخ ۶۴ درصد است. وضعیت برخی از سدهای مهم کشور بیانگر این است که در ۴ سد درصد پرشدگی کمتر از ۱۰ درصد است، بهطوری که همچنان سدهای لار، دوستی، پانزده خرداد و ساوه کمتر از ۱۰ درصد آب دارند. همچنین ارتفاع کل ریزشهای جوی کشور معادل ۲۲۵.۱ میلیمتر است. این مقدار بارندگی در دورههای مشابه درازمدت ۲۱۶.۳ میلیمتر و در دوره مشابه سال آبی گذشته ۱۳۵.۹ میلیمتر را نشان میدهد.
به نام خدای کودکانِ معصوممن، بتول حیدری هستم؛ مادر. مادری که دو پاره تنش، "هانی" و "حامد" را در نیمروز تلخِ نهم اسفندماه، در همان نیمکتهای مدرسه شجره طیبه میناب، به آغوش خاک سپرد. امروز نه به عنوان زنی که داغدار است، بلکه به عنوان مادری که لرزش شانههای کودکان شهرم را میبیند، قلم به دست گرفتهام تا از دردی بگویم که پس از رفتن فرزندانم، بر جانِ نحیف نونهالان میناب نشسته است.آن روز که دشمن کودککشِ آمریکایی و صهیونیستی، حریم مدرسه را به خاک و خون کشید، تنها عزیزان من پر نکشیدند؛ بلکه لبخند و امنیت از نگاه تمام دختران و پسران این دیار رخت بربست. از آن روز غمانگیز، هر صدای بلندی قلب کودکان ما را میلرزاند و هر سایهای، یادآور آن هجمهی وحشتناک است. گرچه سیل تسلیتها و محکومیتها از سراسر جهان به سوی میناب جاری شد و نگاهها به سوی مظلومیت ما چرخید، اما یک حقیقت تلخ در این میان مغفول مانده است: روحِ مجروحِ کودکانِ زنده در میان ما.مسئولان عزیز شهرستان میناب و مدیران ارشد استانی؛ ساختن مدرسه و بازسازی کلاسهای درس، تکلیفی است که به جای خود ارزشمند است، اما آنچه امروز فرزندانِ ترسخوردهی ما به آن نیاز مبرم دارند، بازگشت «روحیه…
… اصلیترین وظیفه قانونی شوراها محسوب میشود. بخشی از این ضعف به عدم آشنایی کافی برخی اعضای شورا با قوانین، اختیارات و ابزارهای نظارتی بازمیگردد که باعث کاهش اثرگذاری شوراها در ایفای نقش نظارتی شده است.نکته قابل تأمل دیگر آن است که متأسفانه بسیاری از افراد توانمند، متخصص و آشنا به قوانین که میتوانند در رفع نواقص و کمبودهای شهری و تقویت نظارت مؤثر نقشآفرین باشند، تمایل چندانی به حضور در انتخابات شوراها ندارند. این مسئله دلایل مختلفی دارد؛ از جمله رد صلاحیت برخی افراد توانمند به دلایل مختلف.همچنین سیاسی و جناحی شدن برخی شوراها در سالهای گذشته موجب شده این نهاد مردمی در مواردی از وظایف اصلی خود فاصله بگیرد و انگیزه نیروهای مستقل و متخصص برای ورود به شوراها کاهش یابد.از سوی دیگر، شرایط نامناسب اقتصادی کشور، کاهش منابع درآمدی و افزایش هزینههای جاری و عمرانی شهرداریها نیز از عوامل بازدارنده مهم به شمار میرود. حجم بالای مشکلات مالی شهرداریها و دشواری تصمیمگیری در چنین شرایطی، مسئولیت اعضای شورا را سنگینتر کرده و باعث شده برخی افراد توانمند، به دلیل نگرانی از تبعات مدیریتی و اجتماعی این وضعیت، رغبت کمتری برای حضور در شوراها داشته باشند.با این حال، باید با نگاهی منصفانه تأکید کرد که…
به گزارش صبح ساحل، در ۲۲۲ روز ابتدایی سال آبی جاری (از ابتدای مهر ۱۴۰۴ تا دوازدهم اردیبهشت ۱۴۰۵)، میزان ورودی آب به سدهای کشور به ۳۳ میلیارد و ۱۸۰ میلیون مترمکعب رسیده است که نسبت به ورودی ۲۰ میلیارد و ۸۰ میلیون مترمکعبی در مدت مشابه سال گذشته، رشدی ۶۵ درصدی را نشان میدهد.در این مدت، به منظور تأمین نیازهای شرب، کشاورزی، صنعت و اهداف زیستمحیطی، ۱۸ میلیارد و ۹۲۰ میلیون مترمکعب آب از سدهای کشور رهاسازی شده که در مقایسه با خروجی ۱۷ میلیارد و ۲۹۰ میلیون مترمکعبی سال قبل، رشد ۹ درصدی داشته است.اکنون با وجود ۳۲ میلیارد و ۹۸۰ میلیون مترمکعب آب ذخیرهشده در سدهای ایران، ۶۴ درصد ظرفیت مخازن پر و ۳۶ درصد این ظرفیت خالی است. میزان ذخایر آبی سدها در روز چهارم اردیبهشت ۱۴۰۴، حدود ۲۷ میلیارد و ۳۲۰ میلیون مترمکعب بود که مقایسه این رقم با وضعیت فعلی نشاندهنده رشد ۲۱ درصدی ذخایر سدها نسبت به زمان مشابه سال گذشته است.
…اعم از معتمدین، بازرگانان، فعالان اقتصادی و گردشگری از دولت توقع داشتند با وجود گزینههای متعدد بومی و مدیران كاربلد و مجرب در بدنهی سازمان و در ترکیب هیات مدیره، فرصت تجربهای بینظیر را با انتصاب یک مدیرعامل آشنا به امورات جزیره خلق کند تا بلکه بخشی از مطالبات مردم از ریاست جمهوری محقق شود. در شرایطی که وضعیت اقتصادی و تجاری فعالان این حوزه چندان رضایتبخش نیست، تصمیماتی در تغییرات مدیریتی کلان این منطقه آزاد صورت گرفت که مدیرعامل پرحاشیه اما «نسبتا» فعالی که حداقل بر تمام زیر و بمهای اقتصادی، تجاری، صنعتی، عمرانی، گردشگری و اجتماعی قشم اشراف داشت، جایش را به مدیرعاملی داد که با الفبای مناسبات اجتماعی در جامعهای همچون قشم ناآشنا بود.مدیر شهریِ کلانشهری چون مشهد، در حالی بر کرسی پرطمطراق سازمان منطقه آزاد تجاری، صنعتی و گردشگری قشم تکیه زد که چشمانداز اقتصادی و تجاری و گردشگری جزیره تحت تاثیر شرایطی ناخواسته، در هالهای از ابهام فرو رفته بود.در حالی که در چنین مقطعی، قشم به مدیری توانمند و آشنا به جریانهای اقتصادی و صنعتی و گردشگری نیاز داشت، مدیری با عدم شناخت لازم از بسترهای اجتماعی و اقتصادی جزیره، ناخدای کشتی شد که لرزان بر موجهای دریا سوار بود، و…
… نتیجهی سالها پیوند اقتصادی، دریایی، زبانی و هویتی مردمی است که از این مسیر بارها و بارها عبور کردهاند. یک تغییر نام، بدون پشتوانهی تاریخی و بدون احترام به حقیقت، بیشتر شبیه جابهجایی تابلو است تا تغییر واقعیت. شاید بعضیها بگویند نام مهم نیست اما نام، بیاهمیت نیست چون نام، حافظه است. هر واژهای که روی نقشه ثبت میشود، بخشی از نگاه جهان به ما را شکل میدهد. وقتی دشمنان سعی میکنند نام هرمز را حذف کنند، در عمل میکوشند جایگاه ایران و نقش تاریخی آن در خلیج فارس و دریانوردی را کمرنگ نمایند. انگار به ما میگویند شما حق ندارید خودتان را آنطور که هستید صدا کنید و این دقیقاً همان چیزی است که جامعهی ایرانی را آزرده میکند.ایرانیان در طول تاریخ برای حفظ خاک سرخ رنگ جزیره هرمز و تعلق ابدی آن به سرزمین مادری، خون سرخ خود وجان شیرین خودرا فدا کرده اند. جنگی که در آن، هرمز توسط امامقلی خان از دست قدرتهای مهاجم اشغالگر بیرون آمد و نام و جایگاه آن دوباره به عنوان بخشی از اراده و توان ایران زنده شد. و این یک درس روشنی به ما میدهد که قدرت واقعی، با مقاومت و توان سرزمینی ساخته میشود و نه با تغییر…
…دریا در شمال و جنوب و با وجود منافع و اختلافات متعدد مرتبط با دریاها و منابع آبی، فعالیتهای دانشگاهی در حوزه حقوق دریاها چندان گسترده نیست. تعداد استادان، دانشجویان، کتابها، مقالات و پایاننامههای مرتبط با این حوزه بسیار محدود است و دورههای آموزشی تخصصی در این زمینه نیز چندان چشمگیر نیست.»او معتقد است نخستین گام برای تقویت جایگاه ایران در این حوزه، سیاستگذاری علمی و تولید ادبیات تخصصی است:«ما نیازمند سیاستگذاری جدی هستیم تا پژوهشگران بیشتری به این حوزه وارد شوند. تولید ادبیات علمی در این زمینه اهمیت زیادی دارد، زیرا مبنای بسیاری از اقدامات عملی بعدی خواهد بود.»بشیره در ادامه با اشاره به تجربه شخصی خود میگوید:«سال گذشته قدیمیترین کتاب حقوق بینالملل به زبان فارسی، نوشته محمد مظاهر که بیش از صد سال قدمت دارد، را ویرایش و بازنشر کردم. بخش عمده این کتاب درباره حقوق دریاهاست و در آن حتی به وضعیت دریای خزر نیز اشاره شده است، اما نکته جالب این است که در سراسر کتاب هیچ بحثی درباره خلیج فارس مطرح نشده است. به نظر میرسد در آن زمان حاکمیت ایران بر این پهنه آبی آنقدر بدیهی بوده که نویسنده ضرورتی برای پرداختن به آن احساس نکرده است.»به گفته او…
…میزان امنیتسازی بیرونی افزایش یافته، پیچیدگیها و تنشها نیز تشدید شدهاند.در مقابل، نقش بازیگران منطقهای در شکلدهی به موازنه قدرت، همواره تعیینکننده بوده است. توانمندیهای دفاعی و حضور مستمر در آبهای جنوبی، بخشی از این معادله محسوب میشود که در نگاه راهبردی، با هدف ایجاد بازدارندگی و حفظ ثبات منطقهای دنبال شده است. در عین حال، بحثهایی مانند محاصره یا فشار دریایی در سناریوهای بحران، بیشتر در سطح نظریههای نظامی مطرح بوده و در عمل، با توجه به درهمتنیدگی منافع اقتصادی جهانی، با محدودیتهای جدی مواجه است و هرگز توان محدودکردن ایران را نخواهد داشت.در نهایت، خلیج فارس همچنان در نقطه تلاقی تاریخ و سیاست ایستاده است؛ جایی که از امامقلیخان در قرن هفدهم تا رئیسعلی دلواری در دوران مقاومت مردمی و تا نقشآفرینی نیروهای دریایی معاصر، یک خط پیوسته از تلاش مقاوت و شجاعت برای حفظ استقلال و امنیت ملی قابل مشاهده است. روز ملی خلیج فارس در این معنا، تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه یادآور این واقعیت است که امنیت این پهنه آبی نه با حذف تاریخ، نه با مداخله بیرونی، بلکه با درک واقعیتهای ژئوپلیتیک، توجه به پیامدهای انسانی جنگ و اتکا به ظرفیتهای درونی و منطقهای قابل تداوم است. خلیج فارس همچنان یک…
… نباید فراموش کنیم که بازماندگان این حادثه، همچنان با آثار روحی، روانی و معیشتی آن دست و پنجه نرم میکنند. همسرانی که بار زندگی را به تنهایی بر دوش میکشند، فرزندانی که جای خالی پدر و مادر را هر روز در خانه، مدرسه و آینده خود احساس میکنند و پدر و مادرانی که هنوز چشم بهراه فرزندی هستند که دیگر بازنمیگردد.سالروز این حادثه دردناک تذکری است به همه ما که حمایت از بازماندگان، یک احساس گذرا نیست، یک مسئولیت دائمی است. رسیدگی به وضعیت معیشتی، درمانی و روحی خانوادهها و ثبت شهادت جانباختگان حادثه شهید رجایی باید در دستور کار جدی نهادهای مسئول قرار گیرد. هر بار که نام حادثه اسکله شهید رجایی را میآوریم، باید یادمان باشد که پشت این نام، خانوادههایی هستند که چشم امیدشان به توجه و همراهی جامعه و مسئولان است.در این حادثه تلخ، یک ملت همدلانه در کنار هم قرار گرفتند و ایران یکپارچه بغض شد. در جریان این حادثه تلخ، همه مسئولان از رئیس جمهور گرفته تا وزرا و از استاندار گرفته تا نمایندگان مردم پای کار بودند تا اندکی از آلام خانوادههای حادثهدیدگان کاسته شود. قوه قضائیه و دادگستری هرمزگان در قلب بحران حضور داشتند و از دقایق اول پیگیر…
