جدید به قدیم
…توانست با بازی های درخشانی که به نمایش گذاشت مانع از سقوط تیمش به لیگ پایین تر شود.پیش بینی می شد که نیمار به اردوی تیم ملی فوتبال برزیل در ماه جاری برای دو بازی دوستانه دعوت شود اما کارلو آنچلوتی چنین تصمیمی نگرفت.سرمربی تیم ملی فوتبال برزیل نام نیمار را در فهرست تیمش برای دو بازی دوستانه پیش رو قرار نداد که این واکنش های زیادی را به دنبال داشت.رونالدو نازاریو، ستاره سابق تیم ملی فوتبال برزیل به حمایت از نیمار پرداخت و گفت: امیدوارم نیمار در جام جهانی پیش رو به میدان رود. به نظر او میتواند به تیم کمک زیادی کند.رونالدو ادامه داد: نیمار باتوجه به سن و سالی که دارد و البته مصدومیت هایی که با آن مواجه می شود شاید نتواند در همه بازی ها به میدان رود اما قطعاً حضور او در تیم به ما کمک می کند. امیدوارم از نظر بدنی در شرایط خوبی باشد و آنچلوتی او را در فهرست قرار دهد. تصور جام جهانی بدون نیمار سخت است.تیم ملی فوتبال برزیل یکی از مدعیان اصلی قهرمانی در جام جهانی پیش رو است. آخرین قهرمانی برزیلی ها در جام جهانی به سال ۲۰۰۲ برمی گردد که…
…ارزان در اختیار شما بگذاریم، گفت: ۲۰ روز پیش از شهادت، سردار رشید اسلام شهید حاجیزاده، در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی گزارشی ارایه کرده و اعلام کردند که در دهه هفتاد رهبر انقلاب بارها و بارها بر تولید و بومیسازی صنعت موشکی تاکید کردهاند.کوثری تاکید کرد: با اینکه کشورهای شوروی سابق موشک ارزان در اختیار ما قرار میدادند، رهبر معظم انقلاب تاکید کردند که باید خودمان تولید کنیم و لذا شهید تهرانیمقدم بارها و بارها به خود من گفت که رهبر انقلاب تاکید داشتند که باید موشک نقطهزن داشته باشیم.وی ادامه داد: دشمن از نوع تجهیزات، امکانات، برد آنها، کلاهک انفجاری و توان تخریب و برد آنها کاملا بی اطلاع است؛ همین است که ترامپ ارتش آمریکا را قدرتمندترین ارتش دنیا قلمداد میکند، پس چرا به این وضعیت گرفتار شده است که به کشورهای دیگر التماس میکند که راه را برایش باز کنند؟ آنها درباره شخصیتهای سیاسی ما آگاهی دارند چرا که موضوعی آشکار بوده است، اما درخصوص تولیدات ما و انبارهای سلاح و تجهیزات ایران اطلاعی ندارند.عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه دشمن براساس اطلاعات غلط دچار اشتباه محاسباتی شد، خاطر نشان کرد…
…گزارش صبح ساحل، نیمار در دیدارهای اخیر سانتوس عملکرد بسیار خوبی داشت و به نظر میرسد که به روزهای اوج خود برگشته است.نیمار بسیار امیدوار بود که حداقل در اردوی پیش روی سلسائو دعوت شود تا شانس خود را برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ افزایش دهد.اما کارلو آنچلوتی بار دیگر این ستاره سرشناس و محبوب برزیلی را ناامید کرد.کارلو آنچلوتی فهرست تیم ملی فوتبال برزیل برای دو بازی دوستانه برابر فرانسه و کرواسی را اعلام کرد که در این فهرست نام نیمار به چشم نمی آید تا ثابت شود که این بازیکن شانس بسیار کمی برای حضور در جام جهانی پیش رو دارد.در فهرست آنچلوتی برای خط حمله نام ستاره هایی مثل رافینیا، اندریک، ژائو پدر، وینیسیوس، مارتیلنی، ایگور تیاگو و ماتئوس کونیا به چشم می آید.کارلو آنچلوتی نخستین سرمربی غیر برزیلی تاریخ فوتبال این کشور به شمار می آید و برزیلی ها بسیار امیدوار هستند که با حضور این سرمربی باتجربه بعد از سال ها عنوان قهرمانی را در جام جهانی به دست آورند.آخرین قهرمانی تیم ملی فوتبال برزیل در جام جهانی به سال ۲۰۰۲ برمی گردد که با درخشش رونالدو افسانهای ژرمن ها را در فینال شکست دادند و قهرمان شدند.
کودکی که در کلاس تمرکز ندارد، ممکن است شب گذشته دیر خوابیده باشد. کمبود خواب، حتی به اندازه یک ساعت، میتواند توجه و حافظه فعال را به شکل محسوسی کاهش دهد. گاهی هم موضوع به تغذیه برمیگردد.صبحانه ناکافی یا مصرف زیاد خوراکیهای قندی، نوسان انرژی و افت تمرکز را به دنبال دارد. اما همه ماجرا جسمی نیست. بعضی کودکان وقتی دچار اضطراب پنهان هستند - نگرانی از امتحان، ترس از اشتباه کردن یا حتی تنشهای خانوادگی - به ظاهر بیحوصله میشوند. ذهن مضطرب، توان درگیر شدن با یادگیری را ندارد. در چنین شرایطی، سرزنش یا مقایسه با همکلاسیها تنها اوضاع را بدتر میکند. عامل دیگر، عادت به محرکهای سریع و پیدرپی است. کودکانی که بخش زیادی از وقت خود را با بازیهای دیجیتال یا ویدئوهای کوتاه میگذرانند، به ریتم تند و پاداش فوری عادت میکنند. کلاس درس با ساختار آرامتر و نیاز به صبر و تداوم، برایشان کسلکننده به نظر میرسد. اینجا مسئله «کمهوشی» یا «تنبلی» نیست؛ مسئله تفاوت سرعت محرکهاست.از سوی دیگر، گاهی بیحوصلگی نشانه نیاز به چالش بیشتر است. کودکی که باهوش است و مطالب را سریعتر از بقیه یاد میگیرد، اگر تکلیف یا پرسشی متناسب با سطحش دریافت نکند، به تدریج بیانگیزه میشود. در این موارد، تنوعبخشی…
…یعنی محروم کردن آنها از فرصتهای برابر. وقتی نسخه «آزادتر» اینترنت با قیمت بالاتر فروخته میشود، عملاً شکاف طبقاتی در بستر دیجیتال بازتولید میشود. ثروتمندان و صاحبان موقعیت رسمی میتوانند رشد کنند، شبکه بسازند و به منابع جهانی دسترسی داشته باشند؛ در حالی که اقشار کمدرآمد و مستقل، هر روز بیشتر از رقابت عقب میمانند.از منظر اقتصادی نیز این مدل پرسشبرانگیز است. اگر محدودیت وجود نداشته باشد، اساساً نیازی به فروش نسخه «بدون محدودیت» نیست. بنابراین، محدودیت به پیششرط یک بازار سودآور تبدیل میشود. هرچه دیوار بلندتر باشد، عبور از آن گرانتر فروخته میشود. در چنین شرایطی، انگیزهای برای کاهش محدودیتها باقی میماند؟ یا برعکس، محدودیت به بخشی از مدل کسبوکار تبدیل میشود؟ مسئله فقط چند اپلیکیشن یا چند وبسایت نیست؛ مسئله اصل برابری است. همانطور که نمیتوان آموزش یا خدمات عمومی را صرفاً به کسانی داد که پول بیشتری دارند، دسترسی آزاد به اینترنت نیز نباید امتیاز ویژه باشد. اینترنت اگر زیرساخت حیاتی جامعه است، باید برای همه شهروندان در دسترس باشد؛ نه اینکه به دو نسخه «عادی محدود» و «ویژه آزاد» تقسیم شود. در نهایت، سؤال روشن است: آیا اینترنت آزاد یک حق است یا یک کالای لوکس؟ اگر حق است، باید برای همه باشد؛ برای نجار…
…تلختر این است که چنین تصمیمهایی نه محتوای منتشرشده در اینترنت را «ساماندهی» میکند و نه امنیت را افزایش میدهد؛ تنها نتیجهاش تشدید بیاعتمادی و تشویق مهاجرت است. تولیدکنندهای که احساس کند هر لحظه ممکن است با یک تفسیر جدید از قانون فعالیتش متوقف شود، یا عطای کار را به لقایش میبخشد یا فعالیتش را به خارج از کشور منتقل میکند. در هر دو حالت، بازنده اصلی اقتصاد و فرهنگ داخلی است. محتوای دیجیتال با منطق انحصار دهههای گذشته اداره نمیشود. نمیتوان با همان سازوکار کنترل پخش تلویزیونی، میلیونها تولیدکننده خرد را مدیریت کرد. تلاش برای کشاندن فضای باز دیجیتال به چارچوبهای سخت و متمرکز، بیشتر به جنگ با واقعیت شباهت دارد تا حکمرانی هوشمند. پرسش نهایی ساده اما تعیینکننده است: آیا قرار است آزادی بیان در فضای مجازی یک حق باشد یا امتیازی که با مُهر و امضا اعطا میشود؟ اگر هر شهروند برای تولید یک ویدئو در یوتیوب نیازمند مجوز از رقیب رسانهای خود باشد، دیگر از رقابت منصفانه و آزادی چه باقی میماند؟ قانونگذار اگر بهدنبال حمایت است، باید از حق کار و خلاقیت شهروندان دفاع کند، نه اینکه برای نفسکشیدن در اینترنت هم مجوز صادر کند. در غیر این صورت، آنچه به نام «حمایت» عرضه میشود…
…ابوالفضل( ع) شهرک بسیج، علی اکبر (ع) پارسیان، امام حسن مجتبی (ع) احشام، ساقی کوثر عمانی ، علی اصغر (ع) پارسیان، ثارالله شهرک سپاه ، امام سجاد مسکن خیبر و امام حسن عسکری (ع) قاسمعالی در سالن ورزشی یاد گار امام برگزار شد. در پایان این مسابقات دو تیم مسجد علی اکبر (ع) پارسیان و مسجد حضرت ابوالفضل (ع) شهرک بسیج به دیدار فینال رسیدند. در دیدار فینال که با حضور امام جمعه شهرستان پارسیان حجتالاسلام والمسلمین اسماعیل نیا، سالمی فرماندار پارسیان و امامان مساجد برگزار شد تیم مسجد علی اکبر (ع) پارسیان با نتیجه چهار بر دو مقابل تیم مسجد حضرت ابوالفضل (ع) شهرک بسیج به پیروزی رسید و مقام قهرمانی را کسب کرد. ارجمند ، علی پوریان و رکابدار داوران بازی فینال این رقابتها بودند. در این مسابقات بازیکنان تیم مسجد ساقی کوثر عمانی جام اخلاق را به خود اختصاص داد. بازیکن اخلاق ،بنیامین شکوهی، و مربی تیم مسجد امام حسن عسکری (ع) قاسمعالی به عنوان مربی اخلاق معرفی شد. جام قهرمانی و جوایز مسابقات توسط دهیاری روستای قاسمعالی به تیم های برتر اهدا شد بازیکنان تیم مسجد علی اکبر (ع ) پارسیان را عباس حاجی پور ، حمید دوبرادران، احسان یوسفی، سینا مبارکی ، محمد ابراهیمی ، امیر حسین رحمانی ، مهدی مرادی…
…کامل ایجاد میکند. رهبر سیاسی نه در دام زمانبندی گرفتار میشود و نه در معرض اتهام عقبنشینی قرار میگیرد. این همان منطقه خاکستری سیاست خارجی است، جایی میان اقدام و انفعال، میان جنگ و دیپلماسی. در مورد ترامپ، این شیوه بیان با سبک شخصیتی و سیاسی او نیز همخوان است. او در بسیاری از موارد، سیاست خارجی را به مثابه یک معامله بزرگ میبیند جایی که حفظ اهرم فشار تا لحظه آخر اهمیت دارد. جمله «خواهیم دید چه خواهد شد» دقیقاً چنین اهرمی است. این جمله میتواند همزمان تهدید باشد و دعوت به مذاکره؛ هم نشانه آمادگی برای تشدید تنش و هم علامت باز بودن مسیر توافق و دوگانگی ذاتی آن، امکان مانور را افزایش میدهد. اما مخاطب چنین جملهای فقط ایران نیست. در سیاست بینالملل، هر پیام چندلایه است. متحدان منطقهای آمریکا، از جمله اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس این جمله را به مثابه نشانهای از جدیت واشنگتن در مهار ایران میخوانند. در داخل آمریکا، پایگاه سیاسی ترامپ آن را نشانه قاطعیت میداند، در حالی که مخالفانش نمیتوانند او را به اعلام جنگ متهم کنند. حتی اروپا نیز این پیام را به عنوان علامتی از ادامه سیاست فشار اما بدون بستن کامل درهای دیپلماسی تفسیر میکند. بنابراین یک…
…اما احتمالا تمایلی جدی نیز بر عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی دارند.نکته بعدی اینکه اگر عادیسازی روابط نیز صورت نگیرد، سعودیها در خفا بدنبال ایجاد روابط اقتصادی و تجاری با رژیم صهیونیستی نیز خواهند رفت. روابط نزدیک بن سلمان با ترامپ موجب گردیده تا چشم سعودیها به روابط اقتصادی و تجاری با اسرائیل باشد. اختلافات بین طرفین در زمینه فروش جنگندههای اف ۳۵ آمریکا به سعودیها و این دست از موضوعات گرچه جدی است اما ترامپ بدنبال حل اختلافات بین ریاض و تلآویو است تا بتواند پیمان صلح ابراهیم در منطقه را همچنان زنده نگاه دارد. از سویی دیگر نیز ماجرای اپستین و باز شدن پای بن سلمان در این پرونده همچنین استفاده از پرده مقدس کعبه در خانه اپستین به عنوان فرش، همگی احتمالا فشار لابیهای یهودی را به عربستان سعودی افزایش داده است و این دیدار فیصل بن فرحان وزیر خارجه سعودی با یک یهودی نیز همه موضوعات را قوت میبخشد.بنابراین سعودی ها منطق مناسبی را دنبال نمیکنند و این موضوع میتواند در آینده گسترش اعتراضات در داخل عربستان را به سیاستهای دوسویه شاهزادگان سعودی سوق دهد و نقش بازیگری سعودیها که از آن سخن می گویند به مخاطره بیفتد و معادلات را تغییر دهد.
…نظر میرسد، تصمیمات سیاسیاند که به اقتصاد جامه عمل میپوشانند یا از تنش درمیآورند. تحریمهای سنگین، قطع سوئیفت، مسدود شدن داراییها، همه اول سیاسی بودند و بعد اقتصادی شدند. اگر قرار است سیاستگذاری بر پایه منافع اقتصادی پیش برود، باید اول هماهنگی درونی بین قوا و نهادهای تصمیمگیر ایجاد شود؛ چیزی که امروز به شدت آسیب دیده و اقتصاد را تکمحصولی و شکننده کرده است. بدون حل این ناهماهنگی درونی، شعار «سیاست تابع اقتصاد» بیشتر در حد یک ایده جذاب باقی میماند که در عرصه اجرا جایگاه روشنی پیدا نمیکند.ثانیاً، صحبت از مذاکره برد-برد در شرایطی که کشور از درون تحت فشار اعتراضات گسترده، شکاف طبقاتی عمیق و ناهماهنگی نهادهای قدرت است، کمی از واقعیت به دور مینماید. اگر همین نگاه و همین پیشنهاد مذاکره دو-سه سال قبل، پیش از بازگشت موج جدید اعتراضات و قبل از اینکه تحریمها اقتصاد را اینقدر تکمحصولی و وابسته به نفت کنند، مطرح میشد، شاید میشد امید بست که یک معامله نسبتاً عادلانه و کموبیش برد-برد شکل بگیرد. اما امروز که عرصه برای تصمیمگیرندگان به خاطر همین فشارهای درونی و بیرونی به شدت تنگ شده، مذاکره برد-برد بیشتر شبیه یک تصور آرمانی است تا یک گزینه واقعی.ثالثاً، عبارت…
