جدید به قدیم
… فرزندآوری، پیش از آنکه یک تکلیف تبلیغاتی باشد، تصمیمی عمیقاً وابسته به امنیت روانی و ثبات اقتصادی خانوادههاست. وقتی با جوانانی که هنوز ازدواج نکردهاند صحبت میکنیم و از دلایلشان میپرسیم، پاسخهایی تلخ میشنویم: «خودمان در تأمین حداقلها ماندهایم، چرا فرد دیگری را به این چرخه سخت وارد کنیم؟» این جمله، صرفاً یک گلایه شخصی نیست. انعکاس حس ناامنی نسلی است که آینده را مبهم میبیند. نسلی که با قراردادهای کوتاهمدت، اجارههای سرسامآور و درآمدهای ناپایدار دستوپنجه نرم میکند، چگونه میتواند با اطمینان، قدم در مسیر تشکیل خانواده بگذارد؟از سوی دیگر، زوجهایی که ازدواج کردهاند اما تمایلی به فرزندآوری ندارند نیز استدلالی مشابه دارند: «نمیخواهیم روزی فرزندمان از ما بپرسد با وجود آگاهی از این شرایط اقتصادی، چرا ما را به دنیا آوردید؟» این پرسش، بیش از آنکه نشانه بیمیلی به فرزند باشد، بیانگر دغدغهای اخلاقی است.دغدغهی تأمین آیندهای آبرومند و باکیفیت برای نسلی که قرار است بار فردای این سرزمین را بر دوش بکشد. واقعیت آن است که سیاستهای جمعیتی، اگر از بستر اقتصادی جدا شوند، به نتیجهی مطلوب نخواهند رسید. تشویق به فرزندآوری بدون مهار تورم، بدون ایجاد اشتغال پایدار، بدون ساماندهی بازار مسکن و بدون حمایت مؤثر از خانوادهها، بیشتر به یک تناقض میماند تا…
… تحلیل میکنند و درآمد ارزی به کشور میآورند. در اقتصادی که فرصت شغلی محدود است، این فضا یکی از معدود روزنههای تنفس نسل جوان است. الزام به دریافت مجوز از نهادی که معیارهایش شفاف نیست و فرآیندهایش میتواند طولانی و سلیقهای باشد، دقیقاً همان روزنه را نشانه گرفته است. هر تأخیر در صدور مجوز، هر برداشت گسترده از «امنیت روانی» یا «صوت و تصویر فراگیر»، میتواند به تعطیلی یک کانال و بیکار شدن چند نفر منجر شود. آیا در شرایط فعلی اقتصاد کشور، بستن مسیر کسبوکارهای دیجیتال تصمیمی عاقلانه است؟ اگر نگرانی، تخلف یا انتشار محتوای مجرمانه است، قانون برای برخورد پسینی وجود دارد. میتوان با متخلف برخورد کرد، بیآنکه همه را پیشاپیش زیر تیغ مجوز برد. اصل تناسب میگوید محدودیت باید حداقلی، ضروری و مشخص باشد. تبدیل کل محتوای فضای مجازی به حوزهای نیازمند اجازهنامه، نه حداقلی است و نه قابل اجرا. واقعیت تلختر این است که چنین تصمیمهایی نه محتوای منتشرشده در اینترنت را «ساماندهی» میکند و نه امنیت را افزایش میدهد؛ تنها نتیجهاش تشدید بیاعتمادی و تشویق مهاجرت است. تولیدکنندهای که احساس کند هر لحظه ممکن است با یک تفسیر جدید از قانون فعالیتش متوقف شود، یا عطای کار را به لقایش میبخشد یا فعالیتش را…
محمود شبیری، عضو هیأتمدیره منطقه ویژه اقتصادی پارسیان، در حاشیه نمایشگاه نفت، گاز، پتروشیمی و پالایش کیش تأکید کرد سرمایه تنها در فضایی ماندگار میشود که از امنیت و ثبات اقتصادی برخوردار باشد. به گفته او، پیششرط جذب سرمایه، ایجاد بسترهای حقوقی و مدیریتی قابل پیشبینی است و بدون تضمین امنیت اقتصادی، حتی بهترین ظرفیتها نیز به نتیجه نمیرسد. وی همچنین نقش دولت در ایجاد ثبات و بازگرداندن رونق به فضای سرمایهگذاری را تعیینکننده دانست.
…در چنین چارچوبی، مذاکره ابزاری برای پیشبرد منافع ملی است، نه مسیری برای عقبنشینی از آرمانها. از همین رو، رهبر معظم انقلاب همواره تصریح کردهاند که جمهوری اسلامی با گفتوگو مخالف نیست، اما گفتوگویی را میپذیرد که در آن، زبان احترام جایگزین زبان تهدید باشد.در سالهای گذشته، تهدیدات سیاسی و نظامی متعددی از سوی برخی مقامات آمریکایی، از جمله، علیه ایران مطرح شد. خروج آمریکا از توافق هستهای نیز نشان داد که حتی توافقات رسمی نیز زمانی که با ضمانتهای واقعی و اراده سیاسی همراه نباشند، نمیتوانند منافع ملتها را تضمین کنند. این تجربه، نگاه جمهوری اسلامی به مذاکرات را بیش از پیش مبتنی بر محاسبه دقیق قدرت و احتیاط راهبردی کرد.با این حال، سیاست ایران هرگز بر انزوا استوار نبوده است. جمهوری اسلامی طی سالهای گذشته تلاش کرده در کنار مقاومت در برابر فشارها، دیپلماسی فعال خود را نیز حفظ کند. حضور در سازمانهای منطقهای، گسترش روابط با کشورهای همسایه، تقویت همکاریهای اقتصادی با قدرتهای نوظهور و ایفای نقش در تحولات منطقهای، همگی نشان میدهد که ایران بهدنبال تعامل سازنده با جهان است؛ تعاملی که در آن، استقلال و عزت ملی قربانی مصالح کوتاهمدت نشود.در این میان، مفهوم «قدرت ملی» نقشی کلیدی در موفقیت دیپلماسی ایفا…
مسئله اصلی این است که چرا قیمت به این سطح رسیده است. زولبیا و بامیه کالایی وابسته به نهادههایی چون روغن، شکر، آرد، انرژی، دستمزد و اجاره واحد صنفی است. وقتی همه این مؤلفهها در یک اقتصاد تورمی افزایش مییابند، انتظار ثابت ماندن قیمت محصول نهایی چندان واقعبینانه نیست. اگر سیاستگذار بدون توجه به این هزینهها، صرفاً با تعیین سقف قیمتی بخواهد فشار افکار عمومی را مدیریت کند، در واقع صورت مسئله را پاک کرده است.تأکید ما بر این است که ۴۵۰ هزار تومان برای مصرفکننده گران است؛ اما تحمیل قیمتی پایینتر از هزینه واقعی تولید، راهحل این گرانی نیست. در چنین شرایطی تولیدکننده با سه انتخاب روبهرو میشود: پذیرش زیان، کاهش کیفیت یا کاهش عرضه. پذیرش زیان در بلندمدت ممکن نیست. بنابراین یا کیفیت افت میکند یا کالا کمیاب میشود.کاهش کیفیت یکی از نخستین واکنشهاست. وقتی امکان افزایش قیمت وجود ندارد، تولیدکننده برای بقا به سمت مواد اولیه ارزانتر یا کاهش وزن و اندازه محصول میرود. نتیجه آن است که مصرفکننده ظاهراً کالایی ارزانتر میخرد، اما در واقع ارزش کمتری دریافت میکند. در این حالت، گرانی پنهان جای گرانی آشکار را میگیرد.از سوی دیگر، اگر تولید کاهش یابد، کمبود شکل میگیرد. صفهای طولانی، سهمیهبندی غیررسمی یا…
…مصدق پور از مشهد عنوان قهرمانی را کسب کرد. فراز قائدی از بندر عباس در مکان دوم ایستاد و محمد امین شهسواری پور از بندرعباس سوم شد. امید ذاکری از بندرعباس، سید امیر محمد موسوی از بندرعباس، حسین انصاری از بندرعباس، آرتین بحرینی از بندرعباس، محمد نور پالیزبان از دژگان، محمد علی طاهری از بندرعباس و آرمیا خوشرو از لارستان در مکان های چهارم تا دهم ایستادند. بازیکن برتر زیر ریتینگ ۱۹۰۰، احمد مومنی از بندرلنگه، بازیکن برتر زیر ریتینگ۱۷۰۰، جعفر ناظری از بندرعباس، بازیکن برتر زیر ریتینگ ۱۵۰۰، امیررضا خوشرواز لارستان ، اولین بازیکن برتر بانو، آمنه پیکر ، دومین بازیکن برتر بانو، باران پورحسن ار لارستان ، بازیکن برتر بدون ریتینگ، منصور ارجمند از روستای دیوان ، اولین بازیکن برتر گزیر، علی زارعی، دومین بازیکن برتر گزیر، سینا گزیری، بازیکن برتر بانو گزیر، فاطمه ساربانی، بهترین بازیکن رده ۱۶ سال، *آصف پلوان از بندرخمیر، بهترین بازیکن رده ۱۴ سال ، کارن عقیلی ساحلی از بندرخمیر، بهترین بازیکن رده ۱۲ سال، آرمین معصومی از بندرلنگه، بهترین بازیکن رده ۱۰ سال، عبید کنعانی از گزیر و بهترین بازیکن رده ۸سال، سید طاها موسوی زاده از گزیر معرفی شدند. سرداور مسابقات، داور فیده مهدی زاهدی ،جانشین سرداور، مهدی زارعی و داور مسابقات، مرضیه فارغی دولابی بودند.
در سیاست بینالملل، واژهها ابزارند، گاهی حتی دقیقتر و مؤثرتر از موشکها هستند. چنین جملهای را باید نه در سطح ادبی، بلکه در سطح راهبردی خواند. در نگاه نخست این عبارت نه وعده اقدام و نه تهدید مستقیم است و نه جدول زمانی دارد، نه به گزینه خاصی اشاره میکند و همین بیتعینی، هسته اصلی قدرت آن است. در ادبیات روابط بینالملل، این شیوه بیان را میتوان در چارچوب «ابهام راهبردی» تحلیل کرد، رویکردی که در آن یک بازیگر عمداً سیاست خود را مبهم نگه میدارد تا طرف مقابل را در وضعیت عدم قطعیت قرار دهد. ابهام، در این معنا، فقدان تصمیم نیست بلکه خودِ تصمیم است. وقتی کشوری نداند دقیقاً چه اتفاقی قرار است رخ دهد، مجبور میشود همه سناریوهای ممکن را در محاسباتش لحاظ کند: از حمله محدود گرفته تا تحریمهای جدید، از عملیات سایبری تا فشار دیپلماتیک یا حتی بازگشت به میز مذاکره. این وضعیت، هزینه تصمیمگیری را برای طرف مقابل بالا میبرد. در شرایط قطعیت، دولتها میتوانند واکنش متناسب طراحی کنند، اما در شرایط ابهام ناچارند برای بدترین سناریو آماده باشند. همین آمادگی، خود نوعی بازدارندگی ایجاد میکند. نکته مهم این است که چنین جملهای، تهدیدی «بدون تعهد» است. اگر بعداً اقدامی صورت گیرد، گوینده میتواند…
در حاشیه نشست مونیخ، دیدار فیصل بن فرحان؛ وزیر خارجه سعودی با یهودا کابلون، فرستاده ویژه آمریکا در آنچه به زعم خود مبارزه با یهودیستیزی خوانده است، صورت گرفت که با انتقادها و حواشی زیادی همراه بود. در این باره میتوان به چند نکته اشاره کرد: نکته نخست اینکه این دیدار میتواند سرآغاز گفتگوهای بین ریاض و تلآویو و جدیت دو طرف برای عادیسازی روابط عربستان سعودی با رژیم صهیونیستی باشد. در گذشته نیز بر اساس خبرهایی که منتشر میگردید، پشت پرده فاش شده بود که سعودیها با رژیم صهیونیستی روابط دارند. از اتصال خط آهن ریلی از تلآویو به ریاض تا پرواز مستقیم رئیس جمهور پیشین آمریکا بایدن از سرزمینهای اشغالی به ریاض، که همه این اتفاقات بر عادیسازی روابط ریاض- تلآویو منجر میگردد.گرچه سعودیها نمیخواهند زیاد وارد حاشیه گردند و بخاطر جنایات غزه خود را طرفدار مردم غزه قرار دهند اما احتمالا تمایلی جدی نیز بر عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی دارند.نکته بعدی اینکه اگر عادیسازی روابط نیز صورت نگیرد، سعودیها در خفا بدنبال ایجاد روابط اقتصادی و تجاری با رژیم صهیونیستی نیز خواهند رفت. روابط نزدیک بن سلمان با ترامپ موجب گردیده تا چشم سعودیها به روابط اقتصادی و تجاری با اسرائیل باشد. اختلافات…
…بهنظر میرسد هدیه ویژه ترامپ به نتانیاهو را بتوان در زمینه انرژی دانست. برای اولین بار پس از ۱۷ سال، ونزوئلا صادرات نفت خود به سرزمینهای اشغالی را آغاز کرد که میتواند نگرانی رژیم صهیونیستی را در موضوع انرژی در منطقه تا حدودی برطرف کند. همزمان با سفر نتانیاهو به آمریکا، سفر وزیر انرژی آمریکا، کریس رایت، به ونزوئلا انجام شد که نقش دونالد ترامپ را در این موضوع برجسته میکند.️پس از این تحولات، روابط کاراکاس و تلآویو نیز وارد مرحله جدیدی خواهد شد و حتی ممکن است سفرهایی از سوی مقامات رژیم صهیونیستی به ونزوئلا صورت گیرد. این میتواند نقطه عطفی برای این رژیم باشد تا بتواند چهره سیاسی خود را در آمریکای لاتین بازسازی کند. همچنین زنگ خطری برای قدرتهای بزرگی همچون چین، روسیه و حتی ایران محسوب میشود. ️افزون بر این، احتمال نفوذ لابیهای یهودی در ونزوئلا وجود دارد و این میتواند سرآغاز فصل جدیدی از نفوذ این لابیها در جهت گسترش حوزه تاثیر باشد که در دوران ترامپ شدت خواهد یافت. ️علاوه بر این، سرمایهگذاریهای اقتصادی رژیم صهیونیستی در آمریکای لاتین نیز در دستور کار قرار خواهد گرفت. ️از سوی دیگر، نتانیاهو میتواند از این موضوع برای کسب امتیاز سیاسی در داخل سرزمینهای اشغالی بهره…
…که «با فیلترینگ فضای مجازی سالانه ۳۰ هزار میلیارد تومان به جیب عدهای میرود.» عددی که اگر دقیق باشد، نشاندهنده شکلگیری یک بازار غیرشفاف و رانتی در سایه سیاستهای محدودکننده است. اما این سخن، خود پرسشهای جدیتری را پیش میکشد. اگر واقعاً سالانه دهها هزار میلیارد تومان از جیب مردم به سمت فروشندگان فیلترشکن سرازیر میشود، پرسش اساسی این است: آیا مافیای فیلترشکن این همه در کشور قدرت دارند که کسی یارای مقابله با آنها را ندارد؟ چرا این چرخه متوقف نمیشود؟ آیا قدرت این شبکههای پنهان از رئیسجمهور بیشتر است یا ارادهای برای اصلاح این وضعیت وجود ندارد؟ سالهاست که سیاست فیلترینگ نهتنها به هدف اعلامی خود نرسیده، بلکه به گسترش استفاده از ابزارهای دور زدن محدودیتها انجامیده است. میلیونها کاربر ایرانی ناچارند برای دسترسی به پلتفرمهای جهانی هزینه بپردازند. نتیجه چه بوده است؟شکلگیری بازاری زیرزمینی، بدون نظارت، بدون پرداخت مالیات شفاف و بدون پاسخگویی. این وضعیت دو پیامد همزمان داشته است: نخست، فشار مضاعف اقتصادی بر مردم و دوم، ایجاد یک منبع درآمد هنگفت برای گروههایی که در تاریکی فعالیت میکنند. در این میان یک نکته اساسی وجود دارد: رئیس قوه مجریه یا باید اراده و توان جمعکردن این بساط را داشته باشد یا صریح بگوید ابزار…
