جدید به قدیم
اخیرا دونالد ترامپ، رئیس جمهور کودککش و خودشیفته آمریکا که عاشق خودنمایی در رسانههاست تصویری از تنگه هرمز را با عنوان جعلی «تنگه ترامپ» باز نشر کرد.
امسال، روز ملی خلیج فارس در شرایطی فرامیرسد که این پهنه آبی بیش از هر زمان دیگری در تلاقی تاریخ، ژئوپلیتیک و امنیت منطقهای معنا مییابد. خلیج فارس نهتنها یک مسیر حیاتی انرژی و تجارت جهانی، بلکه بخشی از حافظه تاریخی و هویت تمدنی منطقه است؛ جایی که نام آن در اسناد کهن ثبت شده و سرنوشت ملتهای پیرامونش، بهویژه ایران، با آن گره خورده است.
در زمانهای که بسیاری از کشورهای غربی یا وابسته به نظام سرمایهداری، حتی توان انتقاد از سیاستهای جنگطلبانه آمریکا را ندارند، اسپانیا با موضعگیری صریح، از حمله ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به ایران ابراز مخالفت کرده و آن را نقض آشکار حقوق بینالمللی و حاکمیت کشورها خواند. فراتر از ابراز مخالفت و محکومیت حمله به ایران، کابینه حاکم به رهبری نخست وزیر پدرو سانچز اجازه هرگونه استفاده ارتش آمریکا از پایگاههای اسپانیا برای حمله به ایران را ممنوع کرد.
درباره اظهارات رئیس جمهور آمریکا مبنی بر محاصره تنگه هرمز میتوان چند نکته را بیان کرد: نخست اینکه ترامپ اگر میگوید این اقدام را انجام خواهم داد بدان معناست که میتواند آغاز یک راهبرد دریایی نه در تنگه هرمز بلکه در ایجاد یک کریدور دریایی برای دور زدن تنگه هرمز باشد.
جملهای مثل «خواهیم دید چه خواهد شد» در ظاهر ساده است، اما وقتی از زبان دونالد ترامپ و در بستر تنش با ایران بیان میشود، دیگر یک عبارت روزمره نیست.
تنگه هرمز، آبراهی کمعرض اما عمیق و استراتژیک، در نقطهای حساس از جغرافیای سیاسی جهان واقع شدهاست. این گذرگاه آبی که خلیج فارس را به دریای عمان و از آنجا به اقیانوسهای آزاد متصل میسازد، فراتر از یک مسیر کشتیرانی معمولی، بهعنوان یکی از حساسترین و حیاتیترین شریانهای ترانزیت انرژی در کره زمین شناخته میشود. اهمیت این تنگه نه تنها از تراکم و حجم ترافیک عبوری از آن، که از جایگاه منحصربهفرد آن در معادلات امنیتی، اقتصادی و ژئوپلیتیکی منطقه خلیج فارس و جهان نشأت میگیرد.
انجمن بنادر خصوصی ایران با سرمایهگذاری 182 همتی اعضای خود در بنادر کشور، نقش محوری در توسعه اقتصاد دریامحور ایفا میکند؛ سرمایهگذاریهایی که زمینه اشتغال مستقیم و غیرمستقیم بیش از 34 هزار نفر را فراهم کرده است.
به گفته رئیس هیأتمدیره انجمن، بنادر خصوصی امروز به یکی از پیشرانهای اصلی لجستیک، تجارت دریایی و ارتقای جایگاه ایران در کریدورهای ترانزیتی تبدیل شدهاند؛ ظرفیتی که در نمایشگاه فرصتهای دریاپایه خلیج فارس و مکران بهصورت هدفمند معرفی شد.
شرکت خدمات دریایی و بندری «کاوه» با 77 سال سابقه فعالیت، یکی از قدیمیترین بازیگران حوزه بندری کشور است که نقش مؤثری در توسعه ترانزیت، صادرات و واردات و فعالسازی کریدور بینالمللی شمال–جنوب ایفا میکند.
مدیرعامل این شرکت در حاشیه نمایشگاه فرصتهای دریاپایه خلیج فارس و مکران، با تأکید بر جایگاه هرمزگان بهعنوان پایتخت بندری ایران، از نقش شرکت کاوه در اتصال هند و خلیج فارس به آسیای میانه و اروپا و توسعه پایدار اقتصاد دریامحور کشور سخن گفت.
هرمزگان در نقشهی راهبردی ایران، قرار بود نه یک استان، بلکه «ترازِ جهانیِ توسعه دریامحور» باشد؛ سرزمینی که در آن دریا، نه یک مرز آبی، بلکه پیشران اصلی معیشت و شکوه ملی است.