جدید به قدیم
…به حل و فصل ریشهای اختلافات. افزون براین، تراکم نیروها و پیامهای متناقض سیاسی-نظامی، خطر خطای محاسباتی و درگیری ناخواسته را افزایش میدهد؛ حتی اگر هیچ یک از طرفین ارادهای برای جنگ نداشته باشند.در نهایت میتوان گفت، دیپلماسی همراه با فشار نظامی شاید تا حدودی بتواند گفتوگو را آغاز یا متوقف کند، اما بهسختی قادر است به توافقی پایدار و قابل اتکا منجر شود. تا زمانی که مذاکره زیر سایه تهدید تعریف شود، دیپلماسی نه ابزار حل مسئله، بلکه صرفاً مکانیزمی برای مهار موقت بحران خواهد بود.در عرصه روابط بینالملل و ادبیات کلاسیک روابط بینالملل، دیپلماسی و زور غالباً بهعنوان دو ابزار متعارض سیاست خارجی تلقی میشدند. با این حال، تجربه بحرانهای بینالمللی پس از جنگ جهانی دوم نشان داد که دیپلماسی در بسیاری از موارد نه در غیاب قدرت نظامی، بلکه در سایه آن عمل میکند. «دیپلماسی همراه با فشار نظامی» تلاشی است برای تلفیق این دو ابزار بهمنظور دستیابی به اهداف سیاسی بدون عبور از آستانه جنگ. این رویکرد بهویژه در شرایطی بهکار میرود که ابزارهای صرفاً دیپلماتیک ناکارآمد بوده و جنگ نیز پرهزینه و غیرقابلکنترل ارزیابی میشود. هدف اصلی این الگو، افزایش هزینه عدم توافق برای طرف مقابل، محدود کردن گزینههای چانهزنی و…
مهر نوشت: تشدید درگیری بین ارتش کشور مکزیک با یکی از بزرگترین باندهای قاچاق مواد مخدر باعث آشوب و درگیری و تنش شدید خیابانی در شهرهای مختلف این کشور شده است.با این حال رئیس جدید کارتل مواد مخدر مکزیک با انتشار پیام ویدئویی هراس انگیز از خود عنوان کرد: «مواد مخدر جهان را ما تأمین می کنیم و برای دولت پول می آوریم، بسیاری از نظامیان با ما همکاری می کنند و ما برای کشور درآمدزایی می کنیم اگر بار دیگر مزاحمت برای کار ما ایجاد کنید در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶ چیزی به نام مکزیک برای شما باقی نخواهیم گذاشت»!جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ برای نخستین بار در تاریخ این رقابتها به صورت مشترک در سه کشور آمریکا، مکزیک و کانادا برگزار خواهد شد. این دوره از مسابقات با حضور ۴۸ تیم و در مجموع ۱۰۴ بازی برگزار میشود و ۱۶ شهر در سه کشور میزبان مسابقات هستند.در مکزیک سه شهر به عنوان میزبان انتخاب شدهاند. مکزیکوسیتی با ورزشگاه آزتکا یکی از مهمترین میزبانان این دوره خواهد بود و حتی دیدار افتتاحیه نیز در این شهر برگزار میشود. شهر گوادالاخارا با ورزشگاه آکرون و شهر مونتری با ورزشگاه بیبیویای دیگر شهرهای مکزیکی میزبان این رقابتها هستند.در…
…وقتی گفته میشود هر فعالیت «فراگیر» در یوتیوب یا اینستاگرام نیازمند مجوز است، در واقع اصل بر ممنوعیت گذاشته شده و آزادی بیان به امتیازی تبدیل میشود که باید از نهاد بالادست دریافت کرد. یعنی شهروند، پیش از آنکه متهم شود، باید بیگناهی خود را ثابت کند و اجازه بگیرد تا حرف بزند. این منطق، نه با روح آزادی بیان سازگار است و نه با واقعیت اقتصاد دیجیتال. صداوسیما سالهاست رسانهای انحصاری با بودجه عمومی است. حال اگر همین مجموعه یا نهادهای وابسته به آن، مرجع صدور مجوز برای تولیدکنندگان مستقل آنلاین شوند، تعارض منافع چگونه توجیه میشود؟ نهادی که خود تولیدکننده و پخشکننده محتواست، چگونه میتواند درباره رقبای بالقوهاش بیطرفانه تصمیم بگیرد؟ این وضعیت بیش از آنکه تنظیمگری باشد، تثبیت انحصار است. از واژه «حمایت» بسیار استفاده میشود؛ حمایت از فرهنگ، حمایت از هنرمند، حمایت از امنیت روانی. اما تجربه نشان داده هرجا این واژهها پررنگ شدهاند، در عمل نتیجهاش افزایش نظارت، فشار و خودسانسوری بوده است. حمایت واقعی یعنی بازکردن مسیر، نه بستن آن. یعنی تسهیل مجوزهای موجود، نه اختراع مجوز تازه برای هر گوشی موبایلی که تبدیل به یک رسانه شده است. باید صریح گفت: هزاران جوان ایرانی امروز از راه تولید محتوا در یوتیوب و اینستاگرام…
رهبر معظم انقلاب اسلامی، طی سالهای گذشته بارها چارچوبهای اساسی تعامل با جهان را تبیین کردهاند. در نگاه ایشان، مذاکره زمانی میتواند به تأمین منافع ملت منجر شود که از موضع عزت، حکمت و اقتدار صورت گیرد. از همین رو، اصل «مذاکره از موضع قدرت» نه یک شعار سیاسی، بلکه بخشی از دکترین سیاست خارجی جمهوری اسلامی محسوب میشود؛ دکترینی که تلاش میکند میان تعامل فعال با جهان و صیانت از استقلال کشور، توازنی هوشمندانه برقرار کند.در واقع، تجربه چهار دهه گذشته نشان داده است که در نظام بینالملل، گفتوگوها بیش از آنکه بر پایه حسن نیت شکل بگیرند، بر محور توازن قدرت پیش میروند. کشوری که از پشتوانه اقتصادی، علمی، دفاعی و اجتماعی قوی برخوردار باشد، در میز مذاکره نیز دست برتر را خواهد داشت. بر همین اساس، تأکید رهبر انقلاب بر تقویت قدرت ملی پیش از هر تعامل خارجی، ریشه در واقعبینی سیاسی و شناخت دقیق قواعد روابط بینالملل دارد. یکی از مهمترین عوامل شکلدهنده این نگاه، تجربه تاریخی منطقه و جهان است. ملت ایران بهخوبی مشاهده کرده که کشورهایی که به وعدههای امنیتی قدرتهای غربی اعتماد کرده و در حوزههای راهبردی عقبنشینی کردهاند، نهتنها از فشارها رهایی نیافتهاند، بلکه در مواردی با بحرانهای عمیقتری مواجه شدهاند…
…چنین جملهای فقط ایران نیست. در سیاست بینالملل، هر پیام چندلایه است. متحدان منطقهای آمریکا، از جمله اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس این جمله را به مثابه نشانهای از جدیت واشنگتن در مهار ایران میخوانند. در داخل آمریکا، پایگاه سیاسی ترامپ آن را نشانه قاطعیت میداند، در حالی که مخالفانش نمیتوانند او را به اعلام جنگ متهم کنند. حتی اروپا نیز این پیام را به عنوان علامتی از ادامه سیاست فشار اما بدون بستن کامل درهای دیپلماسی تفسیر میکند. بنابراین یک جمله کوتاه همزمان چند صحنه را پوشش میدهد. از منظر نظریه بازدارندگی، ابهام میتواند کارآمدتر از شفافیت باشد. بازدارندگی زمانی مؤثر است که طرف مقابل از پیامدهای اقدام خود بیم داشته باشد. اگر خطوط قرمز بیش از حد دقیق تعریف شوند، طرف مقابل ممکن است تا آستانه آن پیش برود. اما وقتی خطوط مبهماند، عبور از آنها ریسک بیشتری دارد، زیرا نمیداند واکنش دقیق چه خواهد بود. در این معنا، ابهام نوعی «افزایش ادراک تهدید» ایجاد میکند بدون آنکه الزاماً اقدام نظامی رخ دهد. با این حال، ابهام همیشه بیهزینه نیست. اگر بیش از حد استفاده شود میتواند به کاهش اعتبار منجر شود. اگر طرف مقابل به این نتیجه برسد که پشت ابهام، ارادهای برای اقدام وجود…
…تنها به اجرای وظایف ماشینی میپردازد تا هویت بیرونیاش حفظ شود. این بیتفاوتی در تضاد آشکار با هویتیابی افراطی اولیه است که در آن، فرد با شور و اشتیاق و گاهی وسواس کار میکرد. این تغییر، نشان میدهد که تلاش برای ادغام کامل هویت شخصی در نقش شغلی، در نهایت با مکانیزم دفاعی بدن روبرو شده است: کنارهگیری عاطفی برای بقای روانی. این بیتفاوتی، قاتل خلاقیت و نوآوری است و در نهایت، کیفیت کار را نیز به شدت کاهش میدهد. نقش ساختارهای سازمانی در تشدید بحرانسازمانها غالبا به صورت ناخودآگاه، عوامل تشدیدکننده این بحران هویتی هستند. فرهنگهایی که بر ایثار و تعهد فراتر از وظیفه تاکید میکنند به طور ضمنی، هویتمحوری شغلی را ترویج میدهند. سیستمهای پاداش و ترفیع که صرفا بر خروجیهای کمی و ساعات طولانی کار متمرکز هستند، به کارمندان پیام میدهند که میزان ارزش آنها مستقیما با میزان فداکاریشان در برابر سازمان سنجیده میشود. نظریه هویت اجتماعی تاکید میکند که برای تقویت هویت گروهی، باید تمایز واضحی بین ما (عضو سازمان) و آنها (رقبا یا افراد خارج از سازمان) وجود داشته باشد. این تمایز، میتواند به شکل برتریجویی سازمانی و در نتیجه، توجیه فداکاریهای فردی بروز کند. برای کاهش فرسودگی، سازمانها باید به جای ستایش فداکاری مطلق…
…مانند شن و ماسه می شوند و امکان دستیابی به چگالی پایین تر از ۱۸۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب را فراهم می سازند. این جایگزینی نه تنها وزن را کاهش می دهد، بلکه به دلیل ساختار متخلخل، خواص مکانیکی مناسبی ایجاد می کند.در بتن سبک با پوکه، مقاومت فشاری می تواند تا سطح قابل قبولی برای کاربردهای سازه ای برسد، در حالی که وزن نهایی سازه به طور قابل توجهی کاهش می یابد. این نقش پوکه معدنی در تولید مصالح سبک و مقاوم، آن را به گزینه ای اقتصادی و فنی مناسب تبدیل نموده است. تاثیر پوکه معدنی بر وزن مصالح ساختمانییکی از برجسته ترین تاثیرات پوکه معدنی، کاهش چشمگیر وزن مصالح می باشد و وزن مخصوص پوکه معدنی معمولاً بین ۵۰۰ تا ۱۱۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب متغیر است که چندین برابر کمتر از سنگدانه های معمولی است و در بتن یا بلوک های پوکه ای، جایگزینی کامل یا جزئی سنگدانه سنگین با پوکه می تواند وزن نهایی را تا ۴۰-۶۰ درصد کاهش دهد.این کاهش وزن در ساختمان های بلندمرتبه، سقف ها و دیوارهای غیرباربر اهمیت بیشتری دارد، زیرا بار مرده سازه را کم می کند و نیاز به فونداسیون قوی تر را کاهش می دهد…
در حاشیه نشست مونیخ، دیدار فیصل بن فرحان؛ وزیر خارجه سعودی با یهودا کابلون، فرستاده ویژه آمریکا در آنچه به زعم خود مبارزه با یهودیستیزی خوانده است، صورت گرفت که با انتقادها و حواشی زیادی همراه بود. در این باره میتوان به چند نکته اشاره کرد: نکته نخست اینکه این دیدار میتواند سرآغاز گفتگوهای بین ریاض و تلآویو و جدیت دو طرف برای عادیسازی روابط عربستان سعودی با رژیم صهیونیستی باشد. در گذشته نیز بر اساس خبرهایی که منتشر میگردید، پشت پرده فاش شده بود که سعودیها با رژیم صهیونیستی روابط دارند. از اتصال خط آهن ریلی از تلآویو به ریاض تا پرواز مستقیم رئیس جمهور پیشین آمریکا بایدن از سرزمینهای اشغالی به ریاض، که همه این اتفاقات بر عادیسازی روابط ریاض- تلآویو منجر میگردد.گرچه سعودیها نمیخواهند زیاد وارد حاشیه گردند و بخاطر جنایات غزه خود را طرفدار مردم غزه قرار دهند اما احتمالا تمایلی جدی نیز بر عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی دارند.نکته بعدی اینکه اگر عادیسازی روابط نیز صورت نگیرد، سعودیها در خفا بدنبال ایجاد روابط اقتصادی و تجاری با رژیم صهیونیستی نیز خواهند رفت. روابط نزدیک بن سلمان با ترامپ موجب گردیده تا چشم سعودیها به روابط اقتصادی و تجاری با اسرائیل باشد. اختلافات…
…این وضعیت وجود ندارد؟ سالهاست که سیاست فیلترینگ نهتنها به هدف اعلامی خود نرسیده، بلکه به گسترش استفاده از ابزارهای دور زدن محدودیتها انجامیده است. میلیونها کاربر ایرانی ناچارند برای دسترسی به پلتفرمهای جهانی هزینه بپردازند. نتیجه چه بوده است؟شکلگیری بازاری زیرزمینی، بدون نظارت، بدون پرداخت مالیات شفاف و بدون پاسخگویی. این وضعیت دو پیامد همزمان داشته است: نخست، فشار مضاعف اقتصادی بر مردم و دوم، ایجاد یک منبع درآمد هنگفت برای گروههایی که در تاریکی فعالیت میکنند. در این میان یک نکته اساسی وجود دارد: رئیس قوه مجریه یا باید اراده و توان جمعکردن این بساط را داشته باشد یا صریح بگوید ابزار و اختیارش را ندارد. اگر از رانت میگویید اما اقدام نمیکنید، این سخن بیش از آنکه افشاگری باشد، اعلام ناتوانی است. جناب رئیسجمهور، آیا شما به مردم قول رفع فیلتر را ندادید؟ آیا وعده بازنگری در سیاستهای محدودکننده فضای مجازی بخشی از مطالبات انتخاباتی نبود؟ اکنون که خود از «گردش مالی ۳۰ هزار میلیارد تومانی» سخن میگویید، انتظار جامعه این است که میان وعده و عمل فاصلهای نباشد. تداوم فیلترینگ، در عمل، به معنای تداوم همین بازار پرسود است؛ بازاری که هرچه محدودیت بیشتر شود، رونق بیشتری میگیرد. جامعه اکنون منتظر اقدام است، نه صرفاً…
… برخی محدودیتها و پرسشها را نیز مطرح میکند. اولاً، سخن از همراستا کردن سیاست با اقتصاد وقتی قابل بحث است که سیاست در ایران واقعاً تابع اقتصاد باشد. در کشور ما این موضوع کاملا بلعکس به نظر میرسد، تصمیمات سیاسیاند که به اقتصاد جامه عمل میپوشانند یا از تنش درمیآورند. تحریمهای سنگین، قطع سوئیفت، مسدود شدن داراییها، همه اول سیاسی بودند و بعد اقتصادی شدند. اگر قرار است سیاستگذاری بر پایه منافع اقتصادی پیش برود، باید اول هماهنگی درونی بین قوا و نهادهای تصمیمگیر ایجاد شود؛ چیزی که امروز به شدت آسیب دیده و اقتصاد را تکمحصولی و شکننده کرده است. بدون حل این ناهماهنگی درونی، شعار «سیاست تابع اقتصاد» بیشتر در حد یک ایده جذاب باقی میماند که در عرصه اجرا جایگاه روشنی پیدا نمیکند.ثانیاً، صحبت از مذاکره برد-برد در شرایطی که کشور از درون تحت فشار اعتراضات گسترده، شکاف طبقاتی عمیق و ناهماهنگی نهادهای قدرت است، کمی از واقعیت به دور مینماید. اگر همین نگاه و همین پیشنهاد مذاکره دو-سه سال قبل، پیش از بازگشت موج جدید اعتراضات و قبل از اینکه تحریمها اقتصاد را اینقدر تکمحصولی و وابسته به نفت کنند، مطرح میشد، شاید میشد امید بست که یک معامله نسبتاً عادلانه و کموبیش…
