جدید به قدیم
باز هرمزگان و بندرعباس چهرهی دیگری از نامداران خود را در عرصهی موسیقی از دست داد. صالح آتون از میان ما رفت و باری گران بر نبودنها و از دستدادنها و فقدانهای عرصهی فرهنگ و هنر این دیار و به طور خاص موسیقی بر جای نهاد. صالح آتون بینیاز از معرفی و یدک کشیدن الفاظ است. نام و آوازهی او در موسیقی و حافظهی شنیداری هرمزگان و بندرعباس همواره زنده و جاریست. نوای عود او در ترانههایی همچون «پشت باغ مولوی»، «خیابون دلگشا»، «خونسرخ ارم که یار امه»، «شاه حسینی جای حورون بهشتن» و ... هرگز از یادمان نخواهد رفت و همین بس تا جایگاه صالح آتون را و اهمیت وی در تاریخ موسیقی و عودنوازی هرمزگان تثبیت نماید.اگر بخواهیم تاریخ عودنوازی بندرعباس را به چند نسل تقسیم نماییم، صالح آتون متعلق به نسل اول نوازندگان عود بندرعباس است.نسلی که مسیری ناهموار را به سامان رساند و اکنون آثاری ارزشمند از این نسل (چه از حیث ارزش آثار و چه در تربیت نوازندگان دورههای بعد) برایمان به یادگار مانده است و عودنوازی هرمزگان با چنین پشتوانهای به مسیر خود ادامه داده است که بررسی فنون و شیوهی نوازندگی آنها شایستهی مقال دیگریست. صالح آتون علاوه بر موسیقی در…
همانگونه که قابل پیشبینی بود و نگارنده در یادداشت پیشین در صبح ساحل نیز به آن اشاره کرده بود، دولت در لایحه بودجه سال ۱۴۰۵، افزایش حقوق کارمندان، بازنشستگان و سایر حقوقبگیران را ۲۰ درصد اعلام کرد؛ تصمیمی که با موجی از انتقادات اجتماعی همراه شد و حتی اعتراض صریح رئیس مجلس و جمعی از نمایندگان را نیز در پی داشت. این در حالی است که بر اساس قوانین بالادستی، از جمله قانون مدیریت خدمات کشوری، افزایش حقوق باید دستکم متناسب با نرخ واقعی تورم باشد. ماده ۱۲۵ این قانون صراحتاً بر همین اصل تأکید دارد. اما پرسش اساسی اینجاست: چگونه میتوان در شرایطی که تورم رسمی بیش از ۵۰ درصد اعلام شده و برآوردها از تورمی بالای ۷۰ درصد در سال آینده حکایت دارد، افزایش ۲۰ درصدی حقوق را عادلانه یا حتی قابل دفاع دانست؟ رئیسجمهور در دفاع از لایحه بودجه گفتهاند: «میگویند بودجه را اضافه کنید؛ از کجا بیاورم؟» پرسش دقیقاً همین است؛ از کجا باید آورد؟ کارمندان، کارگران و بازنشستگان سالهاست که از هزینههای واقعی زندگی عقب افتادهاند. شکاف میان دستمزد و معیشت هر سال عمیقتر شده و قدرت خرید حقوقبگیران بهشدت کاهش یافته است. با افزایش ۲۰ درصدی حقوق در شرایط تورم بالای ۵۰ درصد و…
… زن، تاریخ و حقیقت. در مرگ یزدگرد نشان داد حقیقت هرگز یکصدا نیست و قدرت، روایت را به خدمت میگیرد. در باشو، ایران را از شعارهای تهی نجات داد و به خاک، زبان و مادر بازگرداند؛ به جغرافیایی انسانی که از «یک آب و خاک» ساخته میشود. در سگکشی فریاد نسلی را ثبت کرد که اشکهایش را پیشتر ریخته بود. و در هشتمین سفر سندباد، جستوجوی حقیقت را به سرنوشتِ آگاهی بدل کرد؛ سرگردانیای که فضیلت است، نه شکست.بیضایی «باسواد» بود، اما نه به معنای رایج و فرسودهی آن. سواد او ریشه داشت؛ از اسطورههای شرق تا تراژدیهای غرب را میشناخت، اما هرگز مقلد نبود. دانستن را برای ساختنِ زبانِ خود میخواست؛ زبانی که هم ایرانی است و هم جهانی، هم کهن و هم معاصر. او زن را به مرکز روایت آورد، نه از سر مد، که از سر فهمِ تاریخِ حذف. و همین فهم، آثارش را ماندگار کرد.با او مهربان نبودند. امکان ساختن را از او گرفتند، کمکارش کردند، به حاشیه راندندش. اما بیضایی از آن دست هنرمندانی بود که خود را بیش از حد خرج نمیکنند؛ زمان نتوانست مصرفش کند. پیر نشد؛ عمیقتر شد. بهموقع زیست، بهموقع مشهور شد، بهموقع کنار رفت و شأنِ خویش را…
او که خود ایران بود و ایران در او تداوم مییافت. اندوهبار آنکه ایرانِ ما، زخمی و فرسوده، در غربت جان میسپارد؛ و چه تمثیل تلخی که مردی با چنین عشق سترگی به ایران، با عمری رنج برای عظمت فرهنگ و تاریخش، ناگزیر تن به هجرت داد. گویی بیضایی نه فقط یک هنرمند، که سرنوشت ایران است؛ سرزمینی که سالهاست دردهایش را میشناسد، اما درمانی برای آن نمییابد. او رفت، اما پرسش ماند: چرا ایران، فرزندان بزرگش را تنها در تبعید تاب میآورد. بهرام بیضایی صرفاً یک نمایشنامهنویس یا فیلمساز نیست؛ او روایتی زنده از ایران است. ایرانی که در «رگبار» زیر فشار زمانه خیس میشود، در «غریبه و مه» راه خود را گم میکند، در «مرگ یزدگرد» در برابر تاریخ محاکمه میشود و در «چریکه تارا» به جستوجوی هویت گمشده خویش برمیخیزد. آثار بیضایی نه سرگرمیاند و نه نوستالژی؛ آنها اسناد فرهنگی یک سرزمین زخمخوردهاند. بیضایی سالها کوشید تاریخ را از انحصار قدرت بازپس گیرد. در «مرگ یزدگرد» حقیقت، چندپاره و متهم است؛ درست همانگونه که در تاریخ معاصر ما. در «باشو، غریبهی کوچک»، کودک جنگزدهای از جنوب به شمال میآید تا نشان دهد ایران یک جغرافیا نیست، یک رنج مشترک است. باشو، خود ایران است؛ آواره، اما زنده…
…حال شکلگیری است.با این حال، شرایط سخت معیشتی، مشکلات اقتصادی، تورم و افزایش قیمت کالاهای اساسی سبب شده بخش قابل توجهی از مردم تمایل چندانی به پیگیری اخبار سیاسی و انتخاباتی نداشته باشند و دغدغههای اقتصادی در اولویت افکار عمومی قرار گیرد. با وجود این فضای عمومی، در محافل سیاسی زمزمههایی از حضور برخی چهرهها شنیده میشود و تعدادی از کاندیداهای احتمالی، رایزنیهای خود را با معتمدین و متنفذین شهرها و روستاها آغاز کردهاند و در جلسات مختلف گروههای سیاسی حضوری فعال دارند.در همین حال، برخی تحلیلگران سیاسی معتقدند ترکیب همزمان انتخابات شوراها و انتخابات میاندورهای مجلس میتواند بر آرایش سیاسی رقابتها تأثیرگذار باشد و زمینه را برای ظهور چهرههای محلی و مستقل فراهم کند؛ چهرههایی که تلاش دارند با تکیه بر پایگاههای اجتماعی و قومی، نظر رأیدهندگان را جلب کنند.به نظر میرسد با توجه به پیشبینی عدم مشارکت مطلوب مردم در انتخابات پیشرو، احزاب و گروههای اصلاحطلب در هرمزگان تمایل چندانی به معرفی نامزد نداشته باشند و بیشتر کاندیداهای احتمالی از طیف اصولگرا یا بهصورت مستقل وارد عرصه رقابت انتخاباتی شوند.شنیدهها حاکیست که «هاشمی تختی» استاندار اسبق و نماینده ادوار هرمزگان در مجلس شورای اسلامی، «عباس امینی» فرماندار اسبق و شهردار سابق بندرعباس، «عبدالله آبسواران»…
در این میان رسانههای اروپایی، آمریکایی و نشریات زرد داخلی مدام در طبل حمله رژیم صهیونی کوبیده و با طمطراق اعلام میکند که جنگ خواهد شد، اسرائیل بزودی به ایران حمله خواهد کرد و از این ناحیه باعث تشویش اذهان و افکار عمومی امت شریف ایران می شوند و نان خود را به عنوان کاسبان جنگ، در پخش تحلیلهای دلهرهآور و نا امیدکننده جستجو میکنند. لذا برای پاسخ به این بلندگوهای دارای جیره و مواجب و از سوی دیگر، به منظور ایجاد امید و نشاط در بین جامعه ایرانیان باید گفت، رژیم صهیونیستی بنا به دلایل زیر به جمهوری اسلامی ایران حمله نخواهد کرد:1-حضور نیروهای متخصص و مهندسین کشورهای دوست و هم پیمان جمهوری اسلامی ایران در بازسازی اهداف و مناطق بمباران شده صنایع غیر نظامی ایران که تعدادشان درسراسر کشور توزیع شده است، حاکی از وجود محیطی امن برای انجام اقدامات بازسازی است. این کشورها هژمونی قوی روی رژیم صهیونی دارند و در صورتی که خطایی از سوی این رژیم غاصب صورت بگیرد و موجب آسیب به اتباع آنها در ایران شود، قطعا با عکس العمل شدید آنان علیه اسرائیل مواجه خواهد شد.2-آغاز پروازهای کشورهای اروپایی به فرودگاههای جمهوری اسلامی ایران که غالبا از…
به گزارش صبح ساحل، سرهنگ محمد محمد حسنی گفت: مأموران انتظامی پلیس امنیت عمومی شهرستان بندرلنگه در اجرای طرح مقابله با کالاهای قاچاق و مبارزه با جرایم اقتصادی روز گذشته حین گشت زنیهای هدفمند در بندر معلم به راننده و سرنشینان یکدستگاه خودرو سواری پژو پارس مشکوک شده و دستور توقف دادند.وی افزود: مأموران در یک عملیات ضربتی جهت بررسی خودرو مورد نظر را متوقف و در بازرسی از آن تعداد ۷ دستگاه ماینر غیر مجاز و قاچاق کشف و ضبط کردند.این مسئول انتظامی ارزش مالی ماینرهای قاچاق کشف شده از این خودرو را برابر اعلام نظر کارشناسان اقتصادی ۸ میلیارد ریال عنوان کرده و اظهار داشت: در این رابطه یک متهم دستگیر و با تشکیل پرونده جهت سیر مراحل قانونی به دستگاه قضائی معرفی شد.
…همیشگی» تبدیل میشود. در روزهایی که خبرنگاران محلی، زیر باران، در دل طوفان و در میان گلولای معابر شهری و روستایی، مشغول روایت واقعیت بودند، نه برای خودنمایی، بلکه برای ثبت حقیقت و انتقال مطالبات مردم، ناگهان با ادبیاتی مواجه شدند که گویی رسانه نه بخشی از مدیریت بحران، بلکه مانعی در مسیر آن است. اظهارات منتسب به مهدی رعیتی، مدیر فنی و زیربنایی دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد و تنها مقام دولتی اعزامی از پایتخت، مبنی بر نسبت دادن انگیزههایی چون تلاش خبرنگار برای «دیدهشدن»، «بزرگ کردن خود»، «بیداد کردن کاستیها در چشم ملت» و حتی کوشش برای «بدنامکردن نظام» توسط فعالان رسانهای، و طرح ضرورت «برخورد سفت و محکم با رسانهها»، نشانهای روشن از این سوءبرداشت عمیق است. مسئله اینجا صرفاً یک جمله یا یک اظهارنظر هیجانی نیست. وقتی چنین ادبیاتی در جلسات رسمی ستاد بحران و از زبان یک مقام مأمور دولتی مطرح میشود [ آن هم با انتشار رسمی ویدئوی آن در کانال خبری رسانه منطقه آزاد قشم] دیگر نمیتوان آن را به حساب نظر شخصی گذاشت. این، پیام، گزارهای جدی و قابل تأمل است؛ پیامی که به رسانه میگوید: «اگر روایتت خوشایند مدیران نبود، متهم هستی.» این همان نقطه خطرناک ماجراست. رسانهای که در بحران، بهجای…
هرمزگان، استانی با ظرفیتهای عظیم بندری، تجاری و صنعتی، برای شکوفایی نیازمند نگاهی تازه بود؛ نگاهی که تنها به شاخصهای اقتصادی محدود نشود و انسان، رفاه اجتماعی و آیندهسازی را نیز در اولویت قرار دهد. اتاق بازرگانی هرمزگان دقیقاً چنین مسیری را در پیش گرفت. آنچه انجام شده، پروژههایی مقطعی نیست؛ بلکه سرمایهگذاری بر آینده استان است. طی هفت سال گذشته، مجموعهای از اقدامات هدفمند و کمنظیر اجرا شده است: احداث ۳۲ مدرسه، تجهیز مراکز درمانی، ساخت دو همراهسرا در بیمارستان شهید محمدی و بیمارستان کودکان، حضور مؤثر در دوران کرونا، کمکرسانی گسترده در بلایای طبیعی و حمایت پیوسته از مراکز آموزشی، پژوهشی، ورزشی و بهزیستی. اینها پروژههایی نیست که هر نهادی بتواند به تنهایی از پس آن برآید؛ اینها ثمره یک اراده جمعی و فهم عمیق از مسئولیت اجتماعی است. نمونهای برجستهتر، نقشآفرینی اتاق در حادثه تلخ بندر شهید رجایی است؛ جایی که این نهاد بدون درنگ کنار مردم و دولت ایستاد و بیش از ۲۵۷ میلیارد تومان برای مدیریت بحران، جبران خسارتها و حمایت از فعالان اقتصادی هزینه کرد.چنین حضوری، تعریف تازهای از بخش خصوصی مسئولیتپذیر ارائه میدهد. در این میان حمایتهای استاندار هرمزگان، مسیر همکاری دولت و بخش خصوصی را هموار کرده است. پیگیریها و هماهنگیهای…
سالهاست که در بندرعباس و استان هرمزگان، صدای هنر شنیده میشود، اما جایی برای تدریس و آموزش آکادمیک دانشگاهی در آن وجود ندارد. استانی با پیشینهای زنده در موسیقی، ریتم، آیین و آوازهای بومی، همچنان از داشتن رشته دانشگاهی موسیقی و هنر محروم مانده است. بیتردید، آموزشگاههای آزاد موسیقی در استان فعالاند و نقش مهمی در زنده نگه داشتن جریان موسیقی ایفا میکنند؛ اما این آموزشها، هرچند ارزشمند، جایگزین آموزش ساختارمند، پژوهشمحور و دانشگاهی نیستند.هنرجویی که میخواهد موسیقی را بهصورت علمی، تحلیلی و حرفهای دنبال کند، ناچار است برای ادامه مسیر، استان خود را ترک کند. در سالهای اخیر، بسیاری از هنرجویان مستعد هرمزگانی برای تحصیل در رشته موسیقی، راهی استانهای دیگر و بهویژه تهران شدهاند؛ مهاجرتی که اغلب نه از سر انتخاب، بلکه بهدلیل نبود امکان تحصیل دانشگاهی در استان شکل میگیرد. این روند، بهتدریج باعث دور شدن استعدادهای بومی از زادگاه خود و تضعیف چرخه آموزش، تولید و انتقال تجربه در هرمزگان شده است.نبود رشته دانشگاهی موسیقی، تنها یک خلأ آموزشی نیست؛ بلکه به معنای فقدان امکان تربیت مدرس بومی، پژوهشگر، آهنگساز و تحلیلگر موسیقی در چارچوب علمی است. در نتیجه، موسیقی این اقلیم، با وجود غنای فرهنگی، کمتر فرصت ثبت، تحلیل و توسعه آکادمیک پیدا…
