جدید به قدیم
به گزارش صبح ساحل، خبرگزاری آسوشیتدپرس سه شنبه شب به وقت محلی اعلام کرد: هر چهار سرباز ذخیره ارتش روز یکشنبه در اثر برخورد یک پهپاد به یک مرکز فرماندهی در بندر شعیبه، کویت کشته شدند. این تنها یک روز پس از آغاز حمله ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران بود که ایران نیز حملات تلافیجویانه انجام داده است.بر اساس گزارش آسوشیتدپرس، همه آنها به گردان ۱۰۳ تأمین نیرو در دس موینس، آیووا اختصاص داشتند.کشتهشدگان عبارتند از: سروان کدی آ. کورک، ۳۵ ساله، اهل وینتر هیون فلوریدا؛ گروهبان یکم نوا ال. تایتجنس، ۴۲ ساله، اهل بلوویو، نبراسکا، گروهبان یکم نیکول آمور، ۳۹ ساله، اهل وایت بیر لیک، مینهسوتا، و گروهبان دکلان جی. کادی، ۲۰ ساله، اهل وست دس موینس، آیووا هستند.
این جنایت رقت بار در نتیجه اقدام نظامی از سوی قدرتی شیطانی به وقوع پیوست که با داعیه نجات ملت ایران جنگ نابرابر اخیر را آغاز کرد ، مردم رشید ایران مسئولیت سنگین و غیرقابلانکار این جنایت را متوجه آمریکای جنایتکار ،رژیم صهیونی و خود فروختگان وطن فروشی می داند که خون بهای به قدرت رسیدن خود را با قربانی کردن ۱۶۷نفر از کودکان مظلوم و بی پناه «میناب »پرداختند . وقتی هدف عملیات یا فشار نظامی، زیرساختی میشود که کودکان مظلوم ،بیگناه و بی پناه در آن حضور دارند، مرز میان درگیری نظامی و جنایت علیه انسانهای بیدفاع شکسته میشود. چنین اقدامی هر نامی داشته باشد، در حافظه تاریخ به عنوان جنایتی نابخشودنی ثبت میشود که قربانیانش بیگناهترین افراد جامعهاند.این رخداد رقت بار نشان داد هر جا که قدرت نظامی بدون ملاحظه پیامدهای انسانی به کار گرفته شود و هرجا که دست یازیدن به قدرت سیاسی به هر قیمت مشروع نمایی گردد بروز چنین جنایت های ضد بشری دور از ذهن نبوده و مسئولیت اخلاقی و سیاسی آن هرگز قابل چشمپوشی نیست.اما فراتر از این جنگ نابرابر و محاسبات شیطانی آمریکایی -صهیونی ، آنچه امروز قلبها را میسوزاند تصویر دانش آموزانی است که باید در کلاس درس مینشستند، میخندیدند، سؤال…
…بسازند و به منابع جهانی دسترسی داشته باشند؛ در حالی که اقشار کمدرآمد و مستقل، هر روز بیشتر از رقابت عقب میمانند.از منظر اقتصادی نیز این مدل پرسشبرانگیز است. اگر محدودیت وجود نداشته باشد، اساساً نیازی به فروش نسخه «بدون محدودیت» نیست. بنابراین، محدودیت به پیششرط یک بازار سودآور تبدیل میشود. هرچه دیوار بلندتر باشد، عبور از آن گرانتر فروخته میشود. در چنین شرایطی، انگیزهای برای کاهش محدودیتها باقی میماند؟ یا برعکس، محدودیت به بخشی از مدل کسبوکار تبدیل میشود؟ مسئله فقط چند اپلیکیشن یا چند وبسایت نیست؛ مسئله اصل برابری است. همانطور که نمیتوان آموزش یا خدمات عمومی را صرفاً به کسانی داد که پول بیشتری دارند، دسترسی آزاد به اینترنت نیز نباید امتیاز ویژه باشد. اینترنت اگر زیرساخت حیاتی جامعه است، باید برای همه شهروندان در دسترس باشد؛ نه اینکه به دو نسخه «عادی محدود» و «ویژه آزاد» تقسیم شود. در نهایت، سؤال روشن است: آیا اینترنت آزاد یک حق است یا یک کالای لوکس؟ اگر حق است، باید برای همه باشد؛ برای نجار، کارگر، دانشجو، استاد و مدیر. اما اگر قرار است تنها کسانی که توان مالی دارند بدون فیلتر باشند، باید بپذیریم که با نوعی آپارتاید دیجیتال روبهرو هستیم؛ جایی که آزادی دسترسی، قیمت دارد.
این نگرانکنندهترین سناریو برای کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس است: گیر افتادن در خط مقدم آتشافروزیای که نه آن را خواستهاند و نه میتوانند کنترلش کنند. آنها به خوبی میدانند که اگر پنتاگون به تأسیسات هستهای یا نظامی ایران حمله کند، پاسخ تهران لزوماً متوجه خاک اصلی آمریکا یا حتی اسرائیل نخواهد بود، بلکه متوجه نزدیکترین و آسیبپذیرترین اهداف یعنی پایگاههای نظامی ایالات متحده در کشورهای عربی و زیرساختهای حیاتی خود آنها خواهد بود. قطر که میزبان بزرگترین پایگاه هوایی آمریکا در منطقه (العدید) است، امارات با بنادر استراتژیک خود، بحرین با مقر ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا، کویت و عربستان با تأسیسات نفتی غولپیکر خود، همگی در تیررس موشکها و پهپادهای ایران قرار دارند. تجربه تلخ حمله به تأسیسات آرامکو در سال ۲۰۱۹ که برای ساعاتی نیمی از تولید نفت عربستان را متوقف کرد، یا حمله ایران به پایگاه العدید در ژوئن ۲۰۲۵، زنگ خطری بود که هنوز از گوش حاکمان منطقه پاک نشده است. آنها میدانند که در یک جنگ تمامعیار، این حملات میتواند به راهبردی دائمی و فلجکننده تبدیل شود.اما ترس عمیقتر، فراتر از تهدید موشکها و پهپادها، به موضوع بسته شدن تنگه هرمز گره خورده است. این آبراه باریک که روزانه یکپنجم نفت…
…سیاستگذاران نیز بارها درباره خطرات کاهش نرخ باروری هشدار دادهاند. اما پرسش اساسی این است: آیا میتوان مسئلهای به این پیچیدگی را جدا از بستر اقتصادی و اجتماعی آن بررسی کرد؟ فرزندآوری، پیش از آنکه یک تکلیف تبلیغاتی باشد، تصمیمی عمیقاً وابسته به امنیت روانی و ثبات اقتصادی خانوادههاست. وقتی با جوانانی که هنوز ازدواج نکردهاند صحبت میکنیم و از دلایلشان میپرسیم، پاسخهایی تلخ میشنویم: «خودمان در تأمین حداقلها ماندهایم، چرا فرد دیگری را به این چرخه سخت وارد کنیم؟» این جمله، صرفاً یک گلایه شخصی نیست. انعکاس حس ناامنی نسلی است که آینده را مبهم میبیند. نسلی که با قراردادهای کوتاهمدت، اجارههای سرسامآور و درآمدهای ناپایدار دستوپنجه نرم میکند، چگونه میتواند با اطمینان، قدم در مسیر تشکیل خانواده بگذارد؟از سوی دیگر، زوجهایی که ازدواج کردهاند اما تمایلی به فرزندآوری ندارند نیز استدلالی مشابه دارند: «نمیخواهیم روزی فرزندمان از ما بپرسد با وجود آگاهی از این شرایط اقتصادی، چرا ما را به دنیا آوردید؟» این پرسش، بیش از آنکه نشانه بیمیلی به فرزند باشد، بیانگر دغدغهای اخلاقی است.دغدغهی تأمین آیندهای آبرومند و باکیفیت برای نسلی که قرار است بار فردای این سرزمین را بر دوش بکشد. واقعیت آن است که سیاستهای جمعیتی، اگر از بستر اقتصادی جدا شوند…
میناب سالها با کشاورزی و رودخانهاش شناخته میشد. این شهرستان که پس از بندرعباس دومین شهرستان مهم استان بهشمار میرود، همواره یکی از قطبهای تولید محصولات کشاورزی جنوب کشور بوده است. اما امروز تصویر دیگری پیش روی ماست؛ زمینهایی که ترک خوردهاند، چاههایی که عمقشان هر سال بیشتر میشود و کشاورزانی که میان ماندن و رفتن مردد ماندهاند.بیتردید کاهش بارش و تغییرات اقلیمی نقش مهمی در وضعیت کنونی دارند. استان هرمزگان در سالهای اخیر با کاهش قابل توجه نزولات جوی روبهرو بوده و همین مسئله منابع سطحی و زیرزمینی را تحت فشار قرار داده است. اما اگر بحران میناب را صرفاً به آسمان و کمبارشی نسبت دهیم، بخش مهمی از واقعیت را نادیده گرفتهایم. مسئله اصلی در دل زمین نهفته است؛ در نوع مصرف، در شیوه کشت و در تصمیمهایی که سالها بدون بازنگری جدی ادامه یافتهاند.الگوی کشت؛ اصلاحی که به سرانجام نرسیدسالهاست که کارشناسان از ضرورت اصلاح الگوی کشت در مناطق کمآب سخن میگویند. اما در میناب، آنچه به نام اصلاح معرفی شده، بیشتر در سطح توصیه و بخشنامه باقی مانده است. محصولات پرمصرف آب همچنان بخش عمدهای از زمینهای کشاورزی را به خود اختصاص دادهاند. مرکبات، صیفیجات و برخی باغات سنتی، با نیاز آبی…
اظهارات اخیر حسنعلی اخلاقی امیری، نماینده مجلس در صحن علنی درباره الزام دریافت مجوز از صداوسیما یا وزارت ارشاد برای هرگونه تولید محتوا در پلتفرمهایی مانند یوتیوب و اینستاگرام، فقط یک پیشنهاد اداری ساده نبود؛ این سخنان نشانه تلاشی تازه برای کشاندن محتوای مجازی به زیر چتر انحصاری نهادی است که خود بزرگترین بازیگر رسانهای کشور است. صورت مسئله روشن است؛ محصولی که نه با پول صداوسیما تولید میشود، نه قرار است از آنتن آن پخش شود، نه عواملش کارمند آن سازماناند و نه زیرساخت انتشارش متعلق به آن است، چرا باید برای تولید و انتشارش از این سازمان مجوز بگیرد؟ این پرسش، سیاسی نیست؛ بدیهی و حقوقی است. وقتی گفته میشود هر فعالیت «فراگیر» در یوتیوب یا اینستاگرام نیازمند مجوز است، در واقع اصل بر ممنوعیت گذاشته شده و آزادی بیان به امتیازی تبدیل میشود که باید از نهاد بالادست دریافت کرد. یعنی شهروند، پیش از آنکه متهم شود، باید بیگناهی خود را ثابت کند و اجازه بگیرد تا حرف بزند. این منطق، نه با روح آزادی بیان سازگار است و نه با واقعیت اقتصاد دیجیتال. صداوسیما سالهاست رسانهای انحصاری با بودجه عمومی است. حال اگر همین مجموعه یا نهادهای وابسته به آن، مرجع صدور مجوز برای تولیدکنندگان…
…و گسترش دامنه خدمات شد. امروز بیمه دی نهتنها جامعه هدف اولیه خود را پوشش میدهد، بلکه طیف گستردهای از بیمهگذاران حقیقی و حقوقی، از جمله صنایع بزرگ کشور، شرکتهای اقتصادی و سازمانهای مختلف را تحت پوشش دارد. بر اساس آمار اعلامشده، شرکت بیمه دی در سال جاری تاکنون 62 همت فروش داشته است؛ رقمی که نشاندهنده رشد قابل توجه پرتفوی و اعتماد بازار به عملکرد این مجموعه است. بیمه دی همچنین در میان شرکتهای بیمهای حاضر در بورس، از منظر شفافیت مالی و شاخصهای عملکردی جایگاه نخست را به خود اختصاص داده و در فهرست 100 شرکت بزرگ اقتصادی کشور نیز رتبه 40 را کسب کرده است؛ جایگاهی که آن را به برترین شرکت بیمهای حاضر در این فهرست تبدیل میکند. در استان هرمزگان نیز عملکرد این شرکت قابل توجه است. به گفته پرویز رضایی، مدیر بیمه دی استان، در حال حاضر حدود 306 هزار نفر از جمعیت تقریبی یک میلیون و 600 هزار نفری استان تحت پوشش خدمات این شرکت قرار دارند. این رقم سهم قابل توجهی از بازار بیمه استان را نشان میدهد. شبکه خدمترسانی بیمه دی در هرمزگان شامل سه شعبه فعال است: سرپرستی استان، شعبه تخصصی رسیدگی به خسارتهای درمان (جبران) و شعبه جزیره کیش.
…ملتها را تضمین کنند. این تجربه، نگاه جمهوری اسلامی به مذاکرات را بیش از پیش مبتنی بر محاسبه دقیق قدرت و احتیاط راهبردی کرد.با این حال، سیاست ایران هرگز بر انزوا استوار نبوده است. جمهوری اسلامی طی سالهای گذشته تلاش کرده در کنار مقاومت در برابر فشارها، دیپلماسی فعال خود را نیز حفظ کند. حضور در سازمانهای منطقهای، گسترش روابط با کشورهای همسایه، تقویت همکاریهای اقتصادی با قدرتهای نوظهور و ایفای نقش در تحولات منطقهای، همگی نشان میدهد که ایران بهدنبال تعامل سازنده با جهان است؛ تعاملی که در آن، استقلال و عزت ملی قربانی مصالح کوتاهمدت نشود.در این میان، مفهوم «قدرت ملی» نقشی کلیدی در موفقیت دیپلماسی ایفا میکند. قدرت ملی تنها به توان نظامی محدود نمیشود، بلکه مجموعهای از مؤلفهها از جمله انسجام اجتماعی، پیشرفت علمی، تابآوری اقتصادی و اعتماد عمومی را در بر میگیرد. هر اندازه این مؤلفهها تقویت شوند، قدرت چانهزنی کشور در عرصه بینالمللی نیز افزایش مییابد. تأکید رهبر انقلاب بر اتکا به ظرفیتهای داخلی و تقویت زیرساختهای کشور نیز در همین راستا قابل تحلیل است.از این منظر، مذاکرات ژنو را باید بخشی از یک راهبرد کلان دانست؛ راهبردی که تلاش میکند دیپلماسی را در کنار قدرت ملی تعریف کند، نه در…
…دور زدن مقررات افزایش مییابد. این روند نهتنها شفافیت را کاهش میدهد، بلکه بیاعتمادی را در فضای اقتصادی تقویت میکند.نکته مهم دیگر، فشار نامتوازن بر کسبوکارهای کوچک است. واحدهای بزرگتر شاید بتوانند با مقیاس تولید بالا بخشی از هزینهها را مدیریت کنند، اما قنادیهای کوچک که با حاشیه سود محدود فعالیت میکنند، آسیبپذیرترند. قیمتگذاری دستوری میتواند بقای این واحدها را تهدید کند و در نهایت به کاهش رقابت در بازار بینجامد.در این میان، نباید فراموش کرد که گرانی زولبیا و بامیه، معلول تورم عمومی و افزایش هزینههای تولید است. اگر هدف حمایت از مصرفکننده است، سیاستهای مؤثرتر میتواند بر کاهش هزینه نهادهها، ثباتبخشی به اقتصاد کلان یا پرداخت یارانه هدفمند به اقشار کمدرآمد متمرکز شود. چنین راهکارهایی بهجای سرکوب قیمت، ریشههای گرانی را هدف قرار میدهد.بنابراین موضع انتقادی نسبت به قیمتگذاری دستوری به معنای بیتوجهی به فشار بر مصرفکننده نیست.ما میپذیریم که ۴۵۰ هزار تومان برای بسیاری از خانوادهها رقم بالایی است. اما معتقدیم راه مقابله با این گرانی، دستکاری عدد روی تابلوی قنادی نیست، بلکه اصلاح سازوکارهایی است که هزینه تولید را بالا برده است. حمایت پایدار از مصرفکننده از مسیر اقتصاد سالم و شفاف میگذرد، نه از مسیر تثبیت دستوری قیمتها.روزنامه صبح ساحل
موجهای گرما تا 20 مرداد ادامه دارد
