جدید به قدیم
… بلکه صاحبان محصولات که همان شرکت های هواپیمایی هستند مبالغ را به دفاتر بازنگرداندهاند.وی با بیان اینکه این موضوع ماههاست مورد هشدار قرار گرفته، گفت:از زمان جنگ دوازدهروزه تا امروز، مبالغ بسیار سنگینی در حد چند صد میلیارد تومان نزد صاحبان محصول یا همان شرکت های هواپیمایی باقی مانده و آنها از استرداد این وجوه به دفاتر خودداری کردهاند دفاتر نیز چون پولی دریافت نکردهاند، امکان بازپرداخت به مسافران را ندارند.رفیعی افزود: در هر بحران مشابه، همین وضعیت تکرار شده است در دوران کرونا همین مشکل وجود داشت و پس از آن نیز در رخدادهای مختلف دوباره شاهد تکرار ماجرا بودهایم بخشنامه کردیم که تعهد جدید ایجاد نشود، زیرا پروازها محدود و غیرقابل پیشبینی بود، اما برخی شرکتها همچنان اقدام به فروش کردند و مبالغ را دریافت نمودند.دبیر انجمن خدمات مسافرتی اظهار داشت: در شرایط فعلی، چند آژانس را به نهادهای قضایی معرفی میکنند در حالی که حتی اگر این دفاتر مرتکب تخلفی شده باشند، پول نزد آنها نیست؛ وجوه نزد شرکت های هواپیمایی است و آنها باید نسبت به استرداد آن اقدام کنند.وی تأکید کرد: درخواست ما این است که مراجع ذیصلاح به این موضوع رسیدگی جدی داشته باشند تا هرچه سریعتر وجوه مسافران…
به گزارش صبح ساحل، ترامپ ضمن انتقاد شدید از پاپ لئو چهاردهم، افزود که او از «ترس» از دولت ترامپ صحبت میکند، بدون اینکه به «ترسی که کلیسای کاتولیک و سایر نهادهای مسیحی در طول همهگیری ویروس کرونا تجربه کردهاند» اشاره کند.ترامپ زمانی را که مراسم مذهبی محدود شده بود و کشیشها به دلیل نقض اقدامات قرنطینه دستگیر میشدند، به پاپ یادآوری کرد.او افزود که از پاپ متنفر است و «برادرش لویی را خیلی بیشتر دوست دارد».ترامپ همچنین از پاپ لئو چهاردهم به خاطر مواضعش در مورد سیاست آمریکا انتقاد کرد و گفت که نمیخواهد پاپی باشد که از رئیس جمهور ایالات متحده انتقاد میکند، در حالی که او در حال انجام کاری است که ترامپ آن را «وظیفهاش که برای آن انتخاب شده» مینامد. او به آنچه که کاهش نرخ جرم و جنایت و عملکرد رکوردشکن بازار سهام توصیف کرد، اشاره کرد.ترامپ افزود که پاپ «باید سپاسگزار» باشد که در این سمت قرار دارد چرا که به گفته وی ، «این اتفاق به دلیل آمریکایی بودن او و به دلایلی مرتبط با تعامل با دولت آمریکا رخ داده است».او ادامه داد: «اگر من در کاخ سفید نبودم، لئو در واتیکان نبود.»پاپ لئو چهاردهم روز…
…دیوار محدودیت بمانند. پرسش ساده اما تعیینکننده این است: چرا باید دسترسی آزاد به اینترنت به جای آنکه بر اساس حق شهروندی تعریف شود، بر اساس عنوان شغلی یا توان مالی سنجیده شود؟ چرا یک نجار نباید اینترنت بدون فیلتر داشته باشد، اما یک شرکت یا نهاد خاص داشته باشد؟ نجاری که برای یادگیری تکنیکهای جدید، خرید ابزار از سایتهای خارجی یا بازاریابی محصولاتش نیازمند ارتباط جهانی است، چه چیزی کمتر از یک مجموعه رسمی دارد؟ چرا یک کارگر بیبضاعت که شاید برای آموزش مهارت تازه یا ارتباط با خانوادهاش به پلتفرمهای فیلترشده نیاز دارد، باید محروم بماند، اما فردی که توان پرداخت چند میلیون تومان را دارد، بتواند به سادگی این دیوار را کنار بزند؟ اینترنت امروز زیرساخت کار، آموزش، پژوهش و حتی مشارکت اجتماعی است. محروم کردن بخشی از جامعه از دسترسی برابر، یعنی محروم کردن آنها از فرصتهای برابر. وقتی نسخه «آزادتر» اینترنت با قیمت بالاتر فروخته میشود، عملاً شکاف طبقاتی در بستر دیجیتال بازتولید میشود. ثروتمندان و صاحبان موقعیت رسمی میتوانند رشد کنند، شبکه بسازند و به منابع جهانی دسترسی داشته باشند؛ در حالی که اقشار کمدرآمد و مستقل، هر روز بیشتر از رقابت عقب میمانند.از منظر اقتصادی نیز این مدل پرسشبرانگیز است. اگر محدودیت…
…دولت نیستند، بودجه عمومی ندارند و پشتشان به هیچ نهاد قدرتمندی گرم نیست. با یک دوربین ساده یا حتی تلفن همراه، آموزش میدهند، سرگرمی تولید میکنند، تحلیل میکنند و درآمد ارزی به کشور میآورند. در اقتصادی که فرصت شغلی محدود است، این فضا یکی از معدود روزنههای تنفس نسل جوان است. الزام به دریافت مجوز از نهادی که معیارهایش شفاف نیست و فرآیندهایش میتواند طولانی و سلیقهای باشد، دقیقاً همان روزنه را نشانه گرفته است. هر تأخیر در صدور مجوز، هر برداشت گسترده از «امنیت روانی» یا «صوت و تصویر فراگیر»، میتواند به تعطیلی یک کانال و بیکار شدن چند نفر منجر شود. آیا در شرایط فعلی اقتصاد کشور، بستن مسیر کسبوکارهای دیجیتال تصمیمی عاقلانه است؟ اگر نگرانی، تخلف یا انتشار محتوای مجرمانه است، قانون برای برخورد پسینی وجود دارد. میتوان با متخلف برخورد کرد، بیآنکه همه را پیشاپیش زیر تیغ مجوز برد. اصل تناسب میگوید محدودیت باید حداقلی، ضروری و مشخص باشد. تبدیل کل محتوای فضای مجازی به حوزهای نیازمند اجازهنامه، نه حداقلی است و نه قابل اجرا. واقعیت تلختر این است که چنین تصمیمهایی نه محتوای منتشرشده در اینترنت را «ساماندهی» میکند و نه امنیت را افزایش میدهد؛ تنها نتیجهاش تشدید بیاعتمادی و تشویق مهاجرت است. تولیدکنندهای…
…و احتیاط راهبردی کرد.با این حال، سیاست ایران هرگز بر انزوا استوار نبوده است. جمهوری اسلامی طی سالهای گذشته تلاش کرده در کنار مقاومت در برابر فشارها، دیپلماسی فعال خود را نیز حفظ کند. حضور در سازمانهای منطقهای، گسترش روابط با کشورهای همسایه، تقویت همکاریهای اقتصادی با قدرتهای نوظهور و ایفای نقش در تحولات منطقهای، همگی نشان میدهد که ایران بهدنبال تعامل سازنده با جهان است؛ تعاملی که در آن، استقلال و عزت ملی قربانی مصالح کوتاهمدت نشود.در این میان، مفهوم «قدرت ملی» نقشی کلیدی در موفقیت دیپلماسی ایفا میکند. قدرت ملی تنها به توان نظامی محدود نمیشود، بلکه مجموعهای از مؤلفهها از جمله انسجام اجتماعی، پیشرفت علمی، تابآوری اقتصادی و اعتماد عمومی را در بر میگیرد. هر اندازه این مؤلفهها تقویت شوند، قدرت چانهزنی کشور در عرصه بینالمللی نیز افزایش مییابد. تأکید رهبر انقلاب بر اتکا به ظرفیتهای داخلی و تقویت زیرساختهای کشور نیز در همین راستا قابل تحلیل است.از این منظر، مذاکرات ژنو را باید بخشی از یک راهبرد کلان دانست؛ راهبردی که تلاش میکند دیپلماسی را در کنار قدرت ملی تعریف کند، نه در تقابل با آن. حضور ایران در میز مذاکره به معنای چشمپوشی از اصول نیست، بلکه نشاندهنده اعتماد به نفس ملی…
… هزینه زمانی و روانی به مصرفکننده تحمیل میشود؛ هزینهای که در برچسب قیمت دیده نمیشود اما واقعی است. اختلاف میان قیمت مصوب و قیمت مورد انتظار بازار نیز میتواند به شکلگیری معاملات غیررسمی منجر شود. وقتی مردم حاضرند برای دسترسی آسانتر یا کیفیت بهتر مبلغ بیشتری بپردازند، انگیزه دور زدن مقررات افزایش مییابد. این روند نهتنها شفافیت را کاهش میدهد، بلکه بیاعتمادی را در فضای اقتصادی تقویت میکند.نکته مهم دیگر، فشار نامتوازن بر کسبوکارهای کوچک است. واحدهای بزرگتر شاید بتوانند با مقیاس تولید بالا بخشی از هزینهها را مدیریت کنند، اما قنادیهای کوچک که با حاشیه سود محدود فعالیت میکنند، آسیبپذیرترند. قیمتگذاری دستوری میتواند بقای این واحدها را تهدید کند و در نهایت به کاهش رقابت در بازار بینجامد.در این میان، نباید فراموش کرد که گرانی زولبیا و بامیه، معلول تورم عمومی و افزایش هزینههای تولید است. اگر هدف حمایت از مصرفکننده است، سیاستهای مؤثرتر میتواند بر کاهش هزینه نهادهها، ثباتبخشی به اقتصاد کلان یا پرداخت یارانه هدفمند به اقشار کمدرآمد متمرکز شود. چنین راهکارهایی بهجای سرکوب قیمت، ریشههای گرانی را هدف قرار میدهد.بنابراین موضع انتقادی نسبت به قیمتگذاری دستوری به معنای بیتوجهی به فشار بر مصرفکننده نیست.ما میپذیریم که ۴۵۰ هزار تومان برای بسیاری از…
…از موشکها هستند. چنین جملهای را باید نه در سطح ادبی، بلکه در سطح راهبردی خواند. در نگاه نخست این عبارت نه وعده اقدام و نه تهدید مستقیم است و نه جدول زمانی دارد، نه به گزینه خاصی اشاره میکند و همین بیتعینی، هسته اصلی قدرت آن است. در ادبیات روابط بینالملل، این شیوه بیان را میتوان در چارچوب «ابهام راهبردی» تحلیل کرد، رویکردی که در آن یک بازیگر عمداً سیاست خود را مبهم نگه میدارد تا طرف مقابل را در وضعیت عدم قطعیت قرار دهد. ابهام، در این معنا، فقدان تصمیم نیست بلکه خودِ تصمیم است. وقتی کشوری نداند دقیقاً چه اتفاقی قرار است رخ دهد، مجبور میشود همه سناریوهای ممکن را در محاسباتش لحاظ کند: از حمله محدود گرفته تا تحریمهای جدید، از عملیات سایبری تا فشار دیپلماتیک یا حتی بازگشت به میز مذاکره. این وضعیت، هزینه تصمیمگیری را برای طرف مقابل بالا میبرد. در شرایط قطعیت، دولتها میتوانند واکنش متناسب طراحی کنند، اما در شرایط ابهام ناچارند برای بدترین سناریو آماده باشند. همین آمادگی، خود نوعی بازدارندگی ایجاد میکند. نکته مهم این است که چنین جملهای، تهدیدی «بدون تعهد» است. اگر بعداً اقدامی صورت گیرد، گوینده میتواند ادعا کند که قبلاً هشدار داده بود. اگر اقدامی صورت…
…نهتنها به هدف اعلامی خود نرسیده، بلکه به گسترش استفاده از ابزارهای دور زدن محدودیتها انجامیده است. میلیونها کاربر ایرانی ناچارند برای دسترسی به پلتفرمهای جهانی هزینه بپردازند. نتیجه چه بوده است؟شکلگیری بازاری زیرزمینی، بدون نظارت، بدون پرداخت مالیات شفاف و بدون پاسخگویی. این وضعیت دو پیامد همزمان داشته است: نخست، فشار مضاعف اقتصادی بر مردم و دوم، ایجاد یک منبع درآمد هنگفت برای گروههایی که در تاریکی فعالیت میکنند. در این میان یک نکته اساسی وجود دارد: رئیس قوه مجریه یا باید اراده و توان جمعکردن این بساط را داشته باشد یا صریح بگوید ابزار و اختیارش را ندارد. اگر از رانت میگویید اما اقدام نمیکنید، این سخن بیش از آنکه افشاگری باشد، اعلام ناتوانی است. جناب رئیسجمهور، آیا شما به مردم قول رفع فیلتر را ندادید؟ آیا وعده بازنگری در سیاستهای محدودکننده فضای مجازی بخشی از مطالبات انتخاباتی نبود؟ اکنون که خود از «گردش مالی ۳۰ هزار میلیارد تومانی» سخن میگویید، انتظار جامعه این است که میان وعده و عمل فاصلهای نباشد. تداوم فیلترینگ، در عمل، به معنای تداوم همین بازار پرسود است؛ بازاری که هرچه محدودیت بیشتر شود، رونق بیشتری میگیرد. جامعه اکنون منتظر اقدام است، نه صرفاً اعتراف به یک واقعیت تلخ. روزنامه صبح ساحل
…جایگزینی برای تقابلهای پرهزینه باشد.این اظهارات، به عنوان تبیین یک رویکرد مبتنی بر تعامل و عملگرایی قابل طرح است. در این چارچوب، بر نقش تجارت بهعنوان یکی از ابزارهای کاهش تنش تأکید میشود؛ مفهومی که در برخی نظریههای اقتصادی و روابط بینالملل، از جمله رویکردهای لیبرال، مطرح شده است. تأکید بر مذاکره با محوریت منافع متقابل نیز در این دیدگاه جای دارد و با شرایطی که اقتصاد ایران تحت تأثیر تحریمها و تحولات منطقهای قرار گرفته، پیوند میخورد. همچنین اشاره به نقش کشورهای همسایه، بیانگر توجه به اهمیت همکاریهای منطقهای در مدیریت تنشهاست. چنین رویکردی میتواند بازتابدهنده نگاه بخش خصوصی باشد که اتاق بازرگانی بهعنوان نهاد نماینده آن شناخته میشود و بر اولویت یافتن ملاحظات اقتصادی در سیاستگذاری تأکید دارد.با این حال، بررسی دقیقتر این اظهارات، برخی محدودیتها و پرسشها را نیز مطرح میکند. اولاً، سخن از همراستا کردن سیاست با اقتصاد وقتی قابل بحث است که سیاست در ایران واقعاً تابع اقتصاد باشد. در کشور ما این موضوع کاملا بلعکس به نظر میرسد، تصمیمات سیاسیاند که به اقتصاد جامه عمل میپوشانند یا از تنش درمیآورند. تحریمهای سنگین، قطع سوئیفت، مسدود شدن داراییها، همه اول سیاسی بودند و بعد اقتصادی شدند. اگر قرار است سیاستگذاری بر پایه منافع…
برنامه «ثریا» شبکه یک، در قالب برنامههای «ایران جان»، اینبار با تمرکز بر استان هرمزگان، بار دیگر پرده از تناقضی قدیمی برداشت؛ تناقضی آشکار میان سهم سنگین این استان در اقتصاد ملی و سهم ناچیز مردم آن از ثمرات توسعه. هرمزگان امروز نه استانی کمظرفیت، بلکه نمونهای روشن از توسعه نامتوازن و سیاستگذاری ناعادلانه است؛ استانی که بار اقتصاد کشور را بر دوش میکشد، اما خود همچنان با مشکلات اولیه زندگی دستبهگریبان است. هرمزگان قلب تپنده اقتصاد دریامحور ایران است. بنادر راهبردی، صنایع عظیم نفتی، پالایشگاهی و معدنی و نقش بیبدیل در صادرات، ترانزیت و تجارت خارجی، جایگاه این استان را در اقتصاد ملی تثبیت کرده است. بخش قابل توجهی از درآمد ارزی و تولید ملی در جغرافیای هرمزگان خلق میشود؛ اما پرسش اساسی همچنان بیپاسخ مانده است: سهم مردم استان از این ثروت عظیم چیست؟ واقعیت تلخ آن است که پاسخ این پرسش، فاصلهای عمیق میان «تولید ثروت» و «توزیع رفاه» را عیان میکند. کمبود مراکز درمانی مجهز، ضعف زیرساختهای آموزشی، مشکلات مزمن تأمین آب شرب، راههای ارتباطی نامناسب و فشارهای شدید زیستمحیطی ناشی از استقرار صنایع بزرگ، بخشی از زیست روزمره مردم هرمزگان است. این وضعیت نه یک استثنا، بلکه بهتدریج به الگویی نگرانکننده در روند توسعه…
